mot

De Mot

Ik ben geen vlinder, maar een mot,
verstopt in de nacht, stil en vlot.
Mijn vleugels zijn niet groots en fel,
maar ik heb kleuren, diep en wel.

In het duister vind ik mijn pad,
waar ik reis, is het nooit glad.
Mijn dans met de maan, een stille wals,
onopgemerkt, zonder grootse praal.

Ik ben een schaduw, zacht en stil,
maar met vastberaden wil.
Mijn kleuren zijn als delicate mist,
een verborgen pracht die je niet wist.

Jij ziet mij misschien als eenvoudig grijs,
maar in mijn wereld ben ik wijs.
Met poederig stof weer ik gevaar,
zo blijf ik vrij, jaar na jaar.

De nacht omarmt me als een vriend,
waar ik ben, word ik altijd bemind.
Ik ben geen vlinder, maar een mot,
een schepsel van de nacht, dat is mijn lot.

Met vleugels die als geheimen zijn,
fluister ik mijn verhaal in het schijn.
Een stille bewaker in de nacht,
met kleuren die je niet verwacht.

Claire Vanfleteren ©