Laatst gewijzigd door majke op 10 mei 2006, 10:29, 1 keer totaal gewijzigd.
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
IK HOU VAN ZWANEN.
De Zwaan
het is erg jammer dat deze eligante dieren nu
ook lijden
moeten onder die vervelende ziekte
ik hoop dat ze dat tegen houden kunnen
deze dieren zijn liefde uit stralende en rustgevende dieren
nu worden ze bedrijgd.
hier is mijn link:
het is erg jammer dat deze eligante dieren nu
ook lijden
moeten onder die vervelende ziekte
ik hoop dat ze dat tegen houden kunnen
deze dieren zijn liefde uit stralende en rustgevende dieren
nu worden ze bedrijgd.
hier is mijn link:
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
deze Foto's hebben ze mij gestuurd
Zwanen blijven hun leven ook samen
*****
nu zijn ze samen een nest aan het voor bereiden
*****
ze werken samen hard eraan zo je ziet.
****
even zien of ik iemand zie
****
ze gaat ze haar dons plukken voor het nest
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
even pauze voor een ei dat komt
Laatst gewijzigd door majke op 23 apr 2006, 11:45, 1 keer totaal gewijzigd.
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
zo mijn nestje is klaar en het begin van de eieren zijn erals je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
dus even heerlijk rusten
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
zo nu nog alles op zijn plaats
zo nu ga ik even heerlijk genieten
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
mooi majke
hoop dat we de kleintjes ook te zien krijgen
piepje
hoop dat we de kleintjes ook te zien krijgen
piepje
Hou van mensen,zoals ze zijn!
Er zijn geen anderen
Er zijn geen anderen
leuk majke die foto's echt toppie 
carpe diém
zo daar zijn ze dan vijf stuks
zo nu midden op het water
nu zit ze rustig en relax te broeden
wat dichter bij het oever
nu is het wachten op die kleine Zwaantjes
http://blog.seniorennet.be/majj/.
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
De Knobbelzwaan.
****
De geschiedenis van de Knobbelzwaan zal iedereen wel bekend zijn. Van oudsher komt deze soort als wilde vogel in Nederland voor. Maar boeren hadden een grote hekel aan Knobbelzwanen op hun weilanden. Zij laten namelijk nog al stevige uitwerpselen achter. De Knobbelzwaan werd zo erg vervolgd (bejaagd) dat de soort in Nederland helemaal werd uitgeroeid. De soort kwam alleen nog in gevangenschap voor. Doordat er van deze gevangen exemplaren wisten te ontsnappen zag de Knobbelzwaan toch weer kans om in Nederland weer in het wild te broeden. Uit deze ontsnapte vogels is weer een totaal nieuwe wilde populatie ontstaan. De Knobbelzwaan is dus wel een inheemse soort maar de vogels die nu in Nederland voorkomen hebben allemaal tamme voorouders. In Nederland kan men twee vormen van de Knobbelzwaan tegenkomen. Dit zijn de gewone Nederlandse Knobbelzwaan maar ook komt hier de Poolse vorm voor. De Poolse vorm is goed van de inheemse vorm te onderscheiden door de pootkleur. Let er maar eens op. Met name in de winter maar ook wel in de zomer kun je Knobbelzwanen met grijze poten tegenkomen. Dit is de Poolse vorm. De inheemse Knobbelzwaan heeft zwarte poten. Als de vogels jongen hebben in het voorjaar zie je soms witte en grijze jongen bij een zwanen paartje. Hier kun je aan zien dat een van de ouder vogels van Poolse herkomst is. Let op de pootkleur van de oudervogels. Het is namelijk zo dat inheemse Knobbelzwanen grijze jongen hebben en Knobbelzwanen van de Poolse vorm hebben witte jongen. Dit is de oorzaak van het kleur verschil bij jonge Knobbelzwanen.
*****
de Knobbel Zwaan.
De knobbelzwaan is een vertrouwde verschijning in plantsoenen en op meren. Hij leeft voornamelijk van waterplanten waar hij met zijn lange hals naar grondelt, maar hij vreet ook gras. Vooral in de broedtijd kan het mannetje behoorlijk agressief zijn territorium verdedigen, ook tegen mensen die te dicht bij het nest komen. Zwanen zijn zelfs in staat iemands botten te breken.
*****
****
De geschiedenis van de Knobbelzwaan zal iedereen wel bekend zijn. Van oudsher komt deze soort als wilde vogel in Nederland voor. Maar boeren hadden een grote hekel aan Knobbelzwanen op hun weilanden. Zij laten namelijk nog al stevige uitwerpselen achter. De Knobbelzwaan werd zo erg vervolgd (bejaagd) dat de soort in Nederland helemaal werd uitgeroeid. De soort kwam alleen nog in gevangenschap voor. Doordat er van deze gevangen exemplaren wisten te ontsnappen zag de Knobbelzwaan toch weer kans om in Nederland weer in het wild te broeden. Uit deze ontsnapte vogels is weer een totaal nieuwe wilde populatie ontstaan. De Knobbelzwaan is dus wel een inheemse soort maar de vogels die nu in Nederland voorkomen hebben allemaal tamme voorouders. In Nederland kan men twee vormen van de Knobbelzwaan tegenkomen. Dit zijn de gewone Nederlandse Knobbelzwaan maar ook komt hier de Poolse vorm voor. De Poolse vorm is goed van de inheemse vorm te onderscheiden door de pootkleur. Let er maar eens op. Met name in de winter maar ook wel in de zomer kun je Knobbelzwanen met grijze poten tegenkomen. Dit is de Poolse vorm. De inheemse Knobbelzwaan heeft zwarte poten. Als de vogels jongen hebben in het voorjaar zie je soms witte en grijze jongen bij een zwanen paartje. Hier kun je aan zien dat een van de ouder vogels van Poolse herkomst is. Let op de pootkleur van de oudervogels. Het is namelijk zo dat inheemse Knobbelzwanen grijze jongen hebben en Knobbelzwanen van de Poolse vorm hebben witte jongen. Dit is de oorzaak van het kleur verschil bij jonge Knobbelzwanen.
*****
de Knobbel Zwaan.
De knobbelzwaan is een vertrouwde verschijning in plantsoenen en op meren. Hij leeft voornamelijk van waterplanten waar hij met zijn lange hals naar grondelt, maar hij vreet ook gras. Vooral in de broedtijd kan het mannetje behoorlijk agressief zijn territorium verdedigen, ook tegen mensen die te dicht bij het nest komen. Zwanen zijn zelfs in staat iemands botten te breken.
*****
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
Kenmerken
***
Deze vogels kunnen een spanwijdte van 2,30 meter bereiken en zijn daarmee de grootste watervogels. Zelf zijn ze 145 – 160 cm groot. Met hun lange nek kunnen ze ver onder water reiken. Ze kunnen tot 10 - 13 kg wegen. Daarmee behoren ze ook tot de zwaarst vliegende dieren. Ze zijn even groot als de wilde zwaan, maar groter dan de kleine zwaan. Ze zijn wit en ze hebben een oranjerode snavel. Hun kop en hals hebben een gele schijn. De onbevederde huid aan de snavelwortel en om het oog, onder de voorhoofdsknobbel, zijn zwart. Die voorhoofdsknobbel is bij mannetjes heel opvallend. Ook hun poten zijn zwart. Hun ruglijn is sterk gebogen. Ze houden hun hals altijd in een sierlijke S-vorm. Die hals heeft het grootste aantal halswervels van alle vogels (26). Ze houden hun kop altijd iets omlaag gebogen. Hun snavel is relatief breed. Mannetje en vrouwtje zijn volledig gelijk, alleen hebben de mannetjes in de lente een veel meer gezwollen knobbel en hun snavel is dan ook veel roder. Mannetjes hebben ook een zwaardere nek.
***
Geluid
**
Ze maken gorgelende en blazende geluiden, al zijn die niet vaak te horen. In vlucht maken hun vleugels een laag, zingend geluid, dat wordt geproduceerd door de wind die er langs strijkt. Als je hen stoort op hun nest, sissen of knorren ze woedend.
***
een paartje
************
Voedsel
**
Hun voedsel bestaat uit waterplanten. Ze grazen ook op weiden. Ze duiken nooit zo ver dat ze volledig onder water zijn. Ze hebben een brede snavel om de waterplanten gemakkelijk af te kunnen trekken. Om die reden hebben ze ook zo’n lange hals, die ze gemakkelijk kunnen buigen. Soms zijn alleen hun staart en hun achterpoten te zien, als ze op hun kop staan en met hun poten trappelen om de diepste planten op te vissen.
******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Knobbelzwaan.
**********************************
http://blog.seniorennet.be/majj/
***
Deze vogels kunnen een spanwijdte van 2,30 meter bereiken en zijn daarmee de grootste watervogels. Zelf zijn ze 145 – 160 cm groot. Met hun lange nek kunnen ze ver onder water reiken. Ze kunnen tot 10 - 13 kg wegen. Daarmee behoren ze ook tot de zwaarst vliegende dieren. Ze zijn even groot als de wilde zwaan, maar groter dan de kleine zwaan. Ze zijn wit en ze hebben een oranjerode snavel. Hun kop en hals hebben een gele schijn. De onbevederde huid aan de snavelwortel en om het oog, onder de voorhoofdsknobbel, zijn zwart. Die voorhoofdsknobbel is bij mannetjes heel opvallend. Ook hun poten zijn zwart. Hun ruglijn is sterk gebogen. Ze houden hun hals altijd in een sierlijke S-vorm. Die hals heeft het grootste aantal halswervels van alle vogels (26). Ze houden hun kop altijd iets omlaag gebogen. Hun snavel is relatief breed. Mannetje en vrouwtje zijn volledig gelijk, alleen hebben de mannetjes in de lente een veel meer gezwollen knobbel en hun snavel is dan ook veel roder. Mannetjes hebben ook een zwaardere nek.
***
Geluid
**
Ze maken gorgelende en blazende geluiden, al zijn die niet vaak te horen. In vlucht maken hun vleugels een laag, zingend geluid, dat wordt geproduceerd door de wind die er langs strijkt. Als je hen stoort op hun nest, sissen of knorren ze woedend.
***
een paartje
************
Voedsel
**
Hun voedsel bestaat uit waterplanten. Ze grazen ook op weiden. Ze duiken nooit zo ver dat ze volledig onder water zijn. Ze hebben een brede snavel om de waterplanten gemakkelijk af te kunnen trekken. Om die reden hebben ze ook zo’n lange hals, die ze gemakkelijk kunnen buigen. Soms zijn alleen hun staart en hun achterpoten te zien, als ze op hun kop staan en met hun poten trappelen om de diepste planten op te vissen.
******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Knobbelzwaan.
**********************************
http://blog.seniorennet.be/majj/
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
Vlieg- en zwemkunst
Om op te kunnen stijgen heeft de zwaan de vlakste en gladste startbaan nodig die er in de hele natuur te vinden is: het gladde oppervlak van een waterplas. En zelfs dan vergt het opstijgen een explosie van activiteit. Net als de albatros rent de zwaan met zijn korte poten zo snel als hij kan over het wateroppervlak, terwijl hij zeer snel met zijn vleugels slaat. Daarbij vliegen de spetters in het rond. Naarmate de vleugels meer lift krijgen, komt de vogel hoger uit het water. Hij rent nog steeds, waarbij de poten met zwemvliezen duidelijk wervelingen in het water achterlaten, tot ze ten slotte alle contact met het water verliezen. De vogel verstopt ze onder zijn staartveren zoals een vliegtuig zijn landingsgestel intrekt en verheft zich ten slotte in de lucht. Ze vliegen in één lijn, de lange halzen vooruitgestrekt en met krachtige vleugelslagen. Als ze eenmaal in de lucht zijn hebben ze een machtige vlucht en dan maken hun vleugels een duidelijk, laag zingend geluid. De knobbelzwaan is zo groot dat hij niet langzaam kan vliegen zonder uit evenwicht te raken en uit de lucht te tuimelen. Hij landt vrijwel nooit op het droge, maar komt neer op een leeg wateroppervlak. En zelfs dan heeft hij nog steeds zo’n grote snelheid als zijn naar voren gestrekte poten met zwemvliezen het oppervlak raken dat hij bijna verdwijnt in een nevel van opspattend water. Als het oppervlak kalm wordt, vouwt de zwaan zijn vleugels op, schudt zijn veren om ze op orde te brengen en zwemt vervolgens weg met de waardigheid die zwanen eigen is. Daarbij leggen ze hun poten af en toe op hun rug. Ze hebben een gracieuze houding, met gekromde nek en iets opgeheven staart. Op het land vertonen ze een lompe, waggelende gang.
Dreigend
*****
landing.
*******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Knobbelzwaan.
Om op te kunnen stijgen heeft de zwaan de vlakste en gladste startbaan nodig die er in de hele natuur te vinden is: het gladde oppervlak van een waterplas. En zelfs dan vergt het opstijgen een explosie van activiteit. Net als de albatros rent de zwaan met zijn korte poten zo snel als hij kan over het wateroppervlak, terwijl hij zeer snel met zijn vleugels slaat. Daarbij vliegen de spetters in het rond. Naarmate de vleugels meer lift krijgen, komt de vogel hoger uit het water. Hij rent nog steeds, waarbij de poten met zwemvliezen duidelijk wervelingen in het water achterlaten, tot ze ten slotte alle contact met het water verliezen. De vogel verstopt ze onder zijn staartveren zoals een vliegtuig zijn landingsgestel intrekt en verheft zich ten slotte in de lucht. Ze vliegen in één lijn, de lange halzen vooruitgestrekt en met krachtige vleugelslagen. Als ze eenmaal in de lucht zijn hebben ze een machtige vlucht en dan maken hun vleugels een duidelijk, laag zingend geluid. De knobbelzwaan is zo groot dat hij niet langzaam kan vliegen zonder uit evenwicht te raken en uit de lucht te tuimelen. Hij landt vrijwel nooit op het droge, maar komt neer op een leeg wateroppervlak. En zelfs dan heeft hij nog steeds zo’n grote snelheid als zijn naar voren gestrekte poten met zwemvliezen het oppervlak raken dat hij bijna verdwijnt in een nevel van opspattend water. Als het oppervlak kalm wordt, vouwt de zwaan zijn vleugels op, schudt zijn veren om ze op orde te brengen en zwemt vervolgens weg met de waardigheid die zwanen eigen is. Daarbij leggen ze hun poten af en toe op hun rug. Ze hebben een gracieuze houding, met gekromde nek en iets opgeheven staart. Op het land vertonen ze een lompe, waggelende gang.
Dreigend
*****
landing.
*******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Knobbelzwaan.
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
Zwanen en de mens
**
Vanwege hun statige en ornamentele status spelen knobbelzwanen een grote rol in de mythologie van vele volkeren. Bij de Germanen werden hen voorspellende gaven toegekend. Ook omwille van hun uiterlijk worden ze al sinds de Middeleeuwen als siervogels in park- en kasteelvijvers gehouden. Al sinds de 14e eeuw bezat de stad Brugge een zwanenfokkerij in Meetkerke. Wandelaars geven hen in het park vaak grote hoeveelheden brood, wat tot een aanzienlijke watervervuiling kan leiden.
Territoria
**
Ze beschermen hun territorium, dat heel groot kan zijn, zo goed als ze kunnen. Zeker als ze aan het broeden zijn, wordt het nest met snavel en tand verdedigd. Hun dreighouding is echt imposant. Ze buigen hun hals naar achteren en bollen hun vleugels om uiteindelijk met een flinke ‘boeggolf’ naar hun indringer te zwemmen. Ze zijn agressief tegenover alle soorten watervogels, wat negatieve gevolgen kan hebben voor de kleinere soorten. Buiten het broedseizoen vormen ze echter af en toe wel groepen met de kleine en de wilde zwaan. In natuurterreinen wordt de komst van een paartje knobbelzwanen niet onverdeeld gunstig onthaald. Waterplanten worden vaak overmatig begrazen en bij de verdediging van jongen en territorium leggen de zwanen een grote agressiviteit aan de dag. Meer op prijs gestelde soorten zoals de dodaars kunnen zich dan ook genoodzaakt zien rustiger plekjes op te zoeken.
Nest en jongen
**
Ze nestelen op de grond, dicht bij de waterrand van moerasgebieden en weinig stromende waters, bij estuaria en in steden. Hun nest is een groot bouwsel van plantenmateriaal: riet en waterplanten, met een holte in het midden. Het wijfje broedt tot 38 dagen op de 5 tot 8 ovale eieren van ongeveer 11 cm. In het begin van de broedtijd zijn de eieren nog mat en grijsgroen, maar na een paar weken worden ze glanzend en bruinig. Het wijfje sist luid naar alles wat te dicht in de buurt komt. Als haar waarschuwingen in de wind worden geslagen valt ze aan. Haar sterke snavel en vleugels zijn geduchte wapens. Zwanenkinderen blijven een heel jaar lang bij hun ouders, maar ze verlaten al wel spoedig het nest en kunnen na 4 – 5 maanden vliegen. Voor vogels is dat heel erg lang. De ouders dragen hun jongen, zoals bij futen, af en toe op de rug. Wanneer ze het verenkleed van een volwassen zwaan krijgen, verjagen de ouders hun jongen. Volgroeide jonge vogels hebben eerst een lichtbruin kleed, nog bruiner dan de jongen van de wilde zwaan, dat, naarmate ze ouder worden, witter wordt. Ze missen de knobbel en hun snavel en poten zijn nog donkergrijs. Later worden die rozegrijs en vervolgens krijgt hij de oranjerode kleur van de volwassen snavel. In het derde jaar zijn de vogels echt volwassen. Daarna vormen de jonge vogels af en toe grote groepen. Donsjongen zijn grijs of wit. Ze worden door beide ouders verzorgd. Broedpartners blijven dikwijls hun hele volwassen leven bij elkaar, maar vaak gaan ze ook na één broedseizoen uit elkaar. Ze hebben per jaar maar 1 broedsel.
Verspreiding
**
In onze streken de talrijkst voorkomende zwaan, al is dat nog niet zo lang, want tot voor enkele decennia waren ze heel zeldzaam. ’s Winters groepen ze samen langs beschutte zeekusten, riviermondingen en op meren. In echt strenge winters, zijn ze heel talrijk. Noordoostelijke populaties trekken van november tot april naar het zuiden en het westen. In de zomer komt tegenwoordig een toenemend aantal broedgevallen voor. Na de broedtijd leven ze vaak in grote groepen. In de meeste gebieden van Noordelijk Europa (Z-Scandinavië, Denemarken, O.-Pruisen) tot oostelijk Azië, over de Donaulanden, Zuidoost-Europa en Midden- en Zuid-Rusland leven halftamme parkvogels en hun verwilderde nakomelingen. Het is een wijd verspreide broedvogel nabij stilstaande of langzaam stromende voedselrijke binnenwateren en parken.
De knobbelzwaan kwam oorspronkelijk in het noorden van centraal Europa, het zuiden van Scandinavië en het gebied rond de Zwarte Zee voor. Verder naar het oosten was hij tot in Noord-China te vinden. Zijn verspreidingsgebied is echter aanzienlijk uitgebreid doordat de mens hem op verschillende plaatsen heeft uitgezet. Zelfs in Zuid-Afrika heeft hij een tijdlang gewoond maar is daar inmiddels weer uitgestorven. Broedgevallen binnen onze grenzen betreffen vooral verwilderde exemplaren. In Nederland kan een aantal als écht wild worden beschouwd. Het onderscheid tussen (half)tamme en wilde exemplaren is echter heel erg moeilijk te maken.
*******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Knobbelzwaan
**
Vanwege hun statige en ornamentele status spelen knobbelzwanen een grote rol in de mythologie van vele volkeren. Bij de Germanen werden hen voorspellende gaven toegekend. Ook omwille van hun uiterlijk worden ze al sinds de Middeleeuwen als siervogels in park- en kasteelvijvers gehouden. Al sinds de 14e eeuw bezat de stad Brugge een zwanenfokkerij in Meetkerke. Wandelaars geven hen in het park vaak grote hoeveelheden brood, wat tot een aanzienlijke watervervuiling kan leiden.
Territoria
**
Ze beschermen hun territorium, dat heel groot kan zijn, zo goed als ze kunnen. Zeker als ze aan het broeden zijn, wordt het nest met snavel en tand verdedigd. Hun dreighouding is echt imposant. Ze buigen hun hals naar achteren en bollen hun vleugels om uiteindelijk met een flinke ‘boeggolf’ naar hun indringer te zwemmen. Ze zijn agressief tegenover alle soorten watervogels, wat negatieve gevolgen kan hebben voor de kleinere soorten. Buiten het broedseizoen vormen ze echter af en toe wel groepen met de kleine en de wilde zwaan. In natuurterreinen wordt de komst van een paartje knobbelzwanen niet onverdeeld gunstig onthaald. Waterplanten worden vaak overmatig begrazen en bij de verdediging van jongen en territorium leggen de zwanen een grote agressiviteit aan de dag. Meer op prijs gestelde soorten zoals de dodaars kunnen zich dan ook genoodzaakt zien rustiger plekjes op te zoeken.
Nest en jongen
**
Ze nestelen op de grond, dicht bij de waterrand van moerasgebieden en weinig stromende waters, bij estuaria en in steden. Hun nest is een groot bouwsel van plantenmateriaal: riet en waterplanten, met een holte in het midden. Het wijfje broedt tot 38 dagen op de 5 tot 8 ovale eieren van ongeveer 11 cm. In het begin van de broedtijd zijn de eieren nog mat en grijsgroen, maar na een paar weken worden ze glanzend en bruinig. Het wijfje sist luid naar alles wat te dicht in de buurt komt. Als haar waarschuwingen in de wind worden geslagen valt ze aan. Haar sterke snavel en vleugels zijn geduchte wapens. Zwanenkinderen blijven een heel jaar lang bij hun ouders, maar ze verlaten al wel spoedig het nest en kunnen na 4 – 5 maanden vliegen. Voor vogels is dat heel erg lang. De ouders dragen hun jongen, zoals bij futen, af en toe op de rug. Wanneer ze het verenkleed van een volwassen zwaan krijgen, verjagen de ouders hun jongen. Volgroeide jonge vogels hebben eerst een lichtbruin kleed, nog bruiner dan de jongen van de wilde zwaan, dat, naarmate ze ouder worden, witter wordt. Ze missen de knobbel en hun snavel en poten zijn nog donkergrijs. Later worden die rozegrijs en vervolgens krijgt hij de oranjerode kleur van de volwassen snavel. In het derde jaar zijn de vogels echt volwassen. Daarna vormen de jonge vogels af en toe grote groepen. Donsjongen zijn grijs of wit. Ze worden door beide ouders verzorgd. Broedpartners blijven dikwijls hun hele volwassen leven bij elkaar, maar vaak gaan ze ook na één broedseizoen uit elkaar. Ze hebben per jaar maar 1 broedsel.
Verspreiding
**
In onze streken de talrijkst voorkomende zwaan, al is dat nog niet zo lang, want tot voor enkele decennia waren ze heel zeldzaam. ’s Winters groepen ze samen langs beschutte zeekusten, riviermondingen en op meren. In echt strenge winters, zijn ze heel talrijk. Noordoostelijke populaties trekken van november tot april naar het zuiden en het westen. In de zomer komt tegenwoordig een toenemend aantal broedgevallen voor. Na de broedtijd leven ze vaak in grote groepen. In de meeste gebieden van Noordelijk Europa (Z-Scandinavië, Denemarken, O.-Pruisen) tot oostelijk Azië, over de Donaulanden, Zuidoost-Europa en Midden- en Zuid-Rusland leven halftamme parkvogels en hun verwilderde nakomelingen. Het is een wijd verspreide broedvogel nabij stilstaande of langzaam stromende voedselrijke binnenwateren en parken.
De knobbelzwaan kwam oorspronkelijk in het noorden van centraal Europa, het zuiden van Scandinavië en het gebied rond de Zwarte Zee voor. Verder naar het oosten was hij tot in Noord-China te vinden. Zijn verspreidingsgebied is echter aanzienlijk uitgebreid doordat de mens hem op verschillende plaatsen heeft uitgezet. Zelfs in Zuid-Afrika heeft hij een tijdlang gewoond maar is daar inmiddels weer uitgestorven. Broedgevallen binnen onze grenzen betreffen vooral verwilderde exemplaren. In Nederland kan een aantal als écht wild worden beschouwd. Het onderscheid tussen (half)tamme en wilde exemplaren is echter heel erg moeilijk te maken.
*******
http://nl.wikipedia.org/wiki/Knobbelzwaan
als je je zelf niet helpt
een ander kan dat niet
een ander kan dat niet
