broer heeft longkanker

Las zojuist jou bericht.

Heb gelijkaardig geval met broer..voor 2 jaat melonomen ontdekt in longen.........operatief verwijderd en een zogenaamde preventieve chemo kuur van 1 jaar..........daarna 3 maandelijkse controle totdat oncoloog op pensioen.........overschakeling naar andere oncoloog en die vond een controle na 1 jaar voldoende.....na 1 jaar volledig uitgezaaide longkanker...vooral luchtwegen volledig aangetast.mag morgen naar huis maar voor hoe lang ? Men kan zogezegd niks meer doen !

Wilt U mij zeggen hoe het verder is verlopen met uw broer, ik zou U dankbaar zijn.

Vriendelijke groeten,

Imker

Hallo Imker en anderen

Mijn broer is donderdag 26/10/2006 overleden.

Acht maanden sinds de eerste tekenen cva hersentrombose

Drie maanden na het ontdekken van longkanker met uitzaaiingen in hoofd en botten (brak zijn heup in juli)

Heeft niet zoveel lichamelijk afgezien maar de kennis dat hij ging sterven is heel zwaar geweest. Hij bleef bij volle bewustzijn tot de laatste uren.

Zijn dood is daardoor een verlichting geworden, hij verdroeg die lichamelijke aftakeling niet meer. Ook het zachte weer ging over in kilte en donkere dagen, het is alsof hij de zomer met zich meenam.

Dankbaar voor alle steun van seniorennet en dankbaar dat hij toch niet al te veel en te lang heeft moeten lijden.

Agnes Rocky

Hallo , heb ook iets gelijkaardigs meegemaakt , 2 jaar geleden bij m'n broer een tumor ontdekt tussen de longen , zware chemo gehad , hij klaagde van duizeligheid maar de dokter nam dit niet ernstig , gevolg , gevallen en schouder gebroken , dan zei de dokter dat het gezwel stabiel bleef maar dat het geen zin meer had om nog chemo te geven , de schouder is nooit in orde gekomen , dit jaar heeft hij zijn dijbeen gebroken , operatie en sukkelen tot men zag dat hij een nieuwe heup nodig had , weer operatie en tot 3maal toe is die heup uit de kom geschoten , afzien en 6 maanden revalidatie ,vorige week woensdag, 22 november is hij in het ziekenhuis overleden na een urenlange strijd , ik bespaar jullie de details maar wat wij in dat ziekenhuis hebben meegemaakt is onmenselijk!!! Iemand verliezen is heel erg maar de manier waarop men behandeld wordt maakt het verwerken nog moeilijker.Ik raad iedereen aan in zo'n geval , bijt van je af en zeg je gedacht , laat niet met je sollen en zeker niet met de patient. Nu kan ik het nog niet maar ik zal het hier niet bij laten , ik dien klacht in , ons zal het niet meer helpen maar anderen misschien wel.PS.Op palleatieve was er geen plaats maar men had ons verzekerd dat broer dezelfde behandeling zou krijgen, dikke zever was dat , ik kan blijven vertellen wat wij hebben meegemaakt , maar hij komt daarmee niet terug , morgen is de begrafenis , hij was net 1 maand 60 jaar geworden.

innige deelneming moeti

en heel veel sterkte
piepje

Hallo Moetie,

Mijn innige deelneming bij het overlijden van uw broer.

Ik kan je woede best begrijpen heb ook mijn man in 2000 verloren aan keelkanker. Is meerdermaals geopereerd heeft bestralingen en chemo gehad. Kan er een boek over schrijven.

Maar met mijn broer is het veel serener verlopen en hij heeft zeker niet veel afgezien behalve moreel met de gedachte aan dat overlijden.

Ik ben drie maanden iedere dag bij hem geweest en we hebben nog talrijke terraskes met rolstoel gedaan in die prachtige zomer en herfst.

Geen chemo geen bestraling het was toch al uitgezaaid en veel klachten had hij niet dus ervan maken wat we konden.

Ik wens je nog heel veel sterkte.

Groetjes
Rocky

Bedankt voor de blijken van medeleven , de afscheidsplechtigheid was vandaag in beperkte familiekring , we waren maar met negen personen maar het was zo mooi en sereen , we wilden geen pottekijkers . Nu moeten we verder , maar die laatste beelden van onze broer in zijn doodstrijd, vergeten we nooit !! Moeti.

Hallo Moetie,

De tijd zal het beeld doen slijten. Maar ik moet toegeven dat met mijn man het ook niet zo vlot verliep dat is nu zes jaar en nu pas begin ik niet meer zoveel belang te hechten aan al die operaties en behandelingen. Tot nu toe beleefde ik ieder jaar die strijd van negen maanden en iedere datum was in mijn hoofd gegrifd.

Met mijn broer was de crematie ongelooflijk 200 man kwam er op af. Hij had tot drie jaar geleden een café vandaar en hij was heel geliefd bij de mensen. Maar sterven heeft hij toch alleen moeten doen wel omringd door zijn familie vrouw zoon schoondochter en ik. Juist die ene dag heeft hij hevige pijn gehad een echte doodstrijd. Dat had ik bij mijn echtgenoot opgelost met een slaappil die is heel rustig ingeslapen was er wel thuis mee.

Een van mijn drie zonen zei mama we moeten vooruit het leven gaat verder en dat herhaal ik dikwijls bij mezelf als het wat minder gaat.

Veel sterkte moetie
Rocky