1973 WEDEROPROEPING - Leopoldsburg

Door uw stukje over heroproepen denk ik er terug aan. Mijn oproeping voor Leopoldsburg ik denk in 74, want ik was nog niet lang gehuwd.
Ik werkte toen in ploeg en had de nacht gehad en sliep dus in de voormiddag tot ongeveer 14 u (normaal).
Mijn echtgenote kwam iets na 12 uur thuis van haar werk (onderwijs) en toen ze die dag de post bekeek en een brief van het leger vond kwam ze met met een beteuterd gezicht mij wakker maken om te zeggen dat ik voor 14 dagen naar Leopoldsburg moest. Ikke op slag klaarwakker, en het enige wat ik wilde weten was "wanneer". Want ik vond het heerlijk om nog eens 14 dagen soldaat te spelen en de makkers terug te zien.
Dat laatste was echter een teleurstelling wat er waren er maar een paar ook opgeroepen.
Wij konden gebruik maken van een speciale trein (ik denk vanuit Brussel, maar dat ben ik niet meer zeker). Kun je het kabaal op die trein voorstellen???? tot ergens in de Limburg waar we plots door elkaar werden geschud door het afremmen van de trein. De mensen uit het dorp waar wij langs kwamen wisten precies wanneer er normaal een trein door hun dorp kwam. Maar dit was een speciale trein buiten de normale uren.
Een wagen had het rode signaal genegeerd en was door de trein gevat.
De brokstukken lagen tientallen meters achter de trein en de rest zal ik jullie besparen, maar er waren (dacht ik) 4 doden uit een zelfde gezin.
Gedaan met kabaal en in alle stilte verlieten wij de trein om verder naar Leopoldsburg te reizen.
Daar moest ik deze morgen aan denken toen ik het bericht van de wederoproeping las, en ja, ik werd er al die jaren nadien nog even stil van.
groetjes Gert49

Hallo Boemer

Ik was er ook bij in mei '73.Ik was reserve wachtmeester.
Ik had mijn opleiding gehad als recce; maar was als radioreparateur bij de lanciers geraakt.
Ik werd dus voor 3 weken opgeroepen bij de 10°L dat in feite een recce eenheid was.
Was het leukste kamp dat ik meegemaakt hem; daar het voor 95% uit reservisten bestond. De voorbereiding was formidabel...daar wij OOF en OFF reservist allemaal in één barak sliepen en maar moesten uitvissen hoe ge die wapens in en uit elkaar moesten halen en hoe alles zou verlopen. Voor sommigen was het allemaal 4 jaar geleden.
Het geheel werd afgesloten met een aanval op het vliegveld van Lille.
Op de terugweg in vol ornaat;jeeps enz werd gestopt aan de cafees en frituren dit dik tegen de zin van de beroeps...maar dat kon ons niet deren.
Het waren 3 leuke warme weken.

F.C.

Ik was ook wederopgeropen als reserve WM in Leopoldsburg mei 1973 en was toen net getrouwd !

voorn schreef:Hallo Boemer

Het geheel werd afgesloten met een aanval op het vliegveld van Lille.
Op de terugweg in vol ornaat;jeeps enz werd gestopt aan de cafees en frituren dit dik tegen de zin van de beroeps...maar dat kon ons niet deren.
Het waren 3 leuke warme weken.

F.C.

Dat klopt, en een pittig detail, die weinigen weten.
Ik was als RP meegereden met de verdedigingseenheid, om iets om handen te hebben.
En plots hoorde ik in het donker iemand vloeken.
Wat was er gebeurd, er werd uiteraard (oefen)munitie uitgedeeld, doch diegene die de vloek liet ( een oude schoolkameraad, uit Schelle) merkte op dat de (oefen)munitie, nogal zwaar woog.
Vlug een pillamp erbij gehaald en tot ieders verbazing bleek het SCHERPE oorlogsmunitie zijn.
Ge kunt natuurlijk wel indenken dat er paniek was.

Maar dat op de terugweg stoppen aan frituren en cafés herinner ik mij niet meer. ( hoe zou dat komen?)

Nog een pittig detail in verband met de voertuigen.

10° Lanciers bestond toen uit twee esk, en er was voor vervoer gezorgd.

Wie dacht dat hij terug in een M41 - Patton - AMX - of Willy's jeep ging rijden, was eraan voor de moeite.

Het wagenpark bestond uit ..............

Ford F6 ( trekker voor de artilleriestukken)
Renault kleine tonnemaat ( zo'n vrachtwagen met een open stuurkabine)
Minerva jeeps
en moto's

- Bij het einde van het kamp, bleek dat de chef QM geen steekkaarten had gemaakt van wat hij aan wie had afgeleverd.
Dankzij een Off. is alles nog min of meer op zijn pootjes gekomen en werd de chef QM zijn vel gered.

Boemer;
Het was nog erger met dat materiaal. Als wachtmeester was ik een week vroeger voor het materiaal. Het bleek niet alleen oude brol maar volgens ons ook te weinig voor een escadron.
Maar de ABL begint waar de logica eindigd. Er werd doodleuk verklaard in geval van oorlog dat we dan maar camions moesten confisceren en U raad het nooit.....er stonden in die kazerne in Kontich kazerne 150 FIETSEN. Die hebben we rustig laten staan.

F.C.

Er was daar een chauffeur-ambulance (Minerva met achteraan een overhangend gedeelte).
Deze jongen was van Hoboken (Krugerstraat of omgeving) en bestuurder van een bus bij het toenmalige MIVA.
Door de wederoproeping had deze jongen het niet al te breed, doch dat heeft zich gedurende die twee weken opgelost.
Gezien het uitzonderlijke warme (hete) weer, werd er op de oefenterreinen naast de Hechtelsesteenweg, ook veel gedronken.
Dit drinken begon met het overrompelen van de Kantinewagen, om zoveel mogelijk flesjes frisdrank te kunnen bemachtigen.
De kantinewagen reed achteraf weg en wat gedaan met de lege flesjes -
wegsmijten natuurlijk, doch onze vriend had dit goed bekeken en gezien hij toch niets anders te doen had dan wachten, ging hij alle lege flesjes oprapen, legde deze in zijn ambulance en ging na de oefening de lege flesjes inleveren bij de kantine, waarvoor hij 1 Bfr. per flesje terugkreeg.
Wie weet uit hoeveel man 2 Esk bestaan, kan de rekening maken.
-----------
INFO

De gebouwen waar we onze rappel doorbrachten, zijn allemaal afgebroken.
Men kan echter nog twee gelijkaardige blokken bezoeken, in het Museum KMOK. (vele voertuigen-uitrusting- een echte soldatenkamer)
Men kan ook, op afspraak, nostalgie beleven, namelijk met een hele groep 's middags een echte soladateneetmaal beleven. Dit wil zeggen -
-aanschuiven
-eten uit de gamel (tomatensoep met ballekes - pekesstoemp met worst
en rijstpap.
-Daarna Uw gamel zelf buiten gaan uitwassen .
Meer info via VVV - Leopoldsburg.