Toen de zon zelfs onder mijn zonneklep door kwam was ik het even spuugzat en parkeerde ik mijn auto tegen een smal stoepje voor de blinde zijgevel van een benzinestation. Even uitblazen.
Naast me kwam een VW Polo staan met een echtpaar van – geschat – tenminste begin zestig. Duidelijk moslims gezien de hoofdbedekkingen en misschien ook wel omdat zij achterin zat in plaats van naast hem op de voorbank.
Hij stapte uit, iets opgerolds onder zijn arm. Toen onze ogen elkaar troffen groette hij mij met een hoofdknik. En ik groette terug. Waarom niet?
En dan gebeurt het: hij ontrolt een tapijtje; na de stand van de zon bekeken te hebben legt hij het in de oost-west richting op het stoepje, doet zijn schoenen uit en gaat op een uiteinde van het tapijtje staan en begint. Te bidden? Nu eens staande, dan geknield met beide handpalmen naar boven, dan met het hoofd tot aan de grond gebogen enzovoort. Intussen zat zij met gesloten ogen en prevelende lippen op die achterbank.
De hele ‘vertoning’ zal 'n tien minuten hebben geduurd. Toen stapte hij van zijn tapijtje, trok zijn schoenen aan, rolde het tapijtje op en kwam weer naar zijn auto. Ik liet het raam zakken en zei tegen hem: Dat was mooi wat U daar deed. U was aan het bidden denk ik. Ja, zei hij, ik deed mijn gebed. Bent U ook moslim? Ik moest het ontkennen want ik ben geen moslim.
Ik heb ook voor U gebeden, zei hij. Waarom, vroeg ik. Omdat U naast me staat. We hebben hetzelfde merk auto. Leuk!
Ik stak mijn hand uit die hij aannam en ik bedankte hem. Bent U Marokkaan? Ja, dat was hij. Als ik mag vragen, bent u eerste of tweede generatie? Blijkbaar een moeilijke vraag want hij dacht even na.
Mijn vader, zei hij, is in 1950 hier komen werken en een paar jaar later is moeder met de kinderen hem achterna gekomen. Ik was de oudste van de vijf. Mijn eigen vrouw is hier geboren en onze kinderen natuurlijk ook. Die zijn dus zeker tweede generatie.
Wonen uw kinderen allemaal in Nederland? Zeker en hij was op weg naar zijn oudste zoon die in Monster een kwekerij had. Tomaten, komkommers en druiven. En alles onder glas. Ja, dat is het Westland: alles onder glas. Hij lachte en zei: maar nu moeten we verder want we hebben nog een eindje te gaan.
We wensten elkaar goede reis. Ik knikte naar zijn vrouw die vriendelijk lachend terugknikte en toen verdwenen ze, even zwaaiend, uit het zicht, de zon tegemoet die bijna onderging.
Een paar toeschouwers stonden bij hun auto wat te buigen en besmuikt te lachen. Waarom eigenlijk, vroeg ik me af. Was er iets geks of lolligs gebeurd?
We leven onderhand in of: we zijn mogelijk onderweg naar een anders multiculturele samenleving. Weet jij precies hoe die er uit zal zien? Is de westerse cultuur, ook wel joods-christelijke cultuur genoemd, soms stilletjes – nou ja: ‘stilletjes’ - aan het plaats maken voor een islamitisch-joods-christelijke cultuur? Er zijn meer culturen die het 2000 jaar hebben volgehouden en toen zijn verdwenen. Of zijn veranderd. Waarom de joods-christelijke niet?
Moet je nu meteen aan Jihad en Al Qa’ida (hoe schrijf je dát nu weer?) denken? Omdat er ook kruistochten, heksenverbrandingen en godsdienstoorlogen zijn geweest zeker. Iedere tijd en religie zijn eigen idioterieën. Is het mogelijk dat dat in dit land en in deze tijd weer kan gebeuren? Daar zijn we toch zelf bij!
Allemaal ‘te gek voor woorden’, zou Wilders roepen.
Groeten.
Fons.
Naast me kwam een VW Polo staan met een echtpaar van – geschat – tenminste begin zestig. Duidelijk moslims gezien de hoofdbedekkingen en misschien ook wel omdat zij achterin zat in plaats van naast hem op de voorbank.
Hij stapte uit, iets opgerolds onder zijn arm. Toen onze ogen elkaar troffen groette hij mij met een hoofdknik. En ik groette terug. Waarom niet?
En dan gebeurt het: hij ontrolt een tapijtje; na de stand van de zon bekeken te hebben legt hij het in de oost-west richting op het stoepje, doet zijn schoenen uit en gaat op een uiteinde van het tapijtje staan en begint. Te bidden? Nu eens staande, dan geknield met beide handpalmen naar boven, dan met het hoofd tot aan de grond gebogen enzovoort. Intussen zat zij met gesloten ogen en prevelende lippen op die achterbank.
De hele ‘vertoning’ zal 'n tien minuten hebben geduurd. Toen stapte hij van zijn tapijtje, trok zijn schoenen aan, rolde het tapijtje op en kwam weer naar zijn auto. Ik liet het raam zakken en zei tegen hem: Dat was mooi wat U daar deed. U was aan het bidden denk ik. Ja, zei hij, ik deed mijn gebed. Bent U ook moslim? Ik moest het ontkennen want ik ben geen moslim.
Ik heb ook voor U gebeden, zei hij. Waarom, vroeg ik. Omdat U naast me staat. We hebben hetzelfde merk auto. Leuk!
Ik stak mijn hand uit die hij aannam en ik bedankte hem. Bent U Marokkaan? Ja, dat was hij. Als ik mag vragen, bent u eerste of tweede generatie? Blijkbaar een moeilijke vraag want hij dacht even na. Mijn vader, zei hij, is in 1950 hier komen werken en een paar jaar later is moeder met de kinderen hem achterna gekomen. Ik was de oudste van de vijf. Mijn eigen vrouw is hier geboren en onze kinderen natuurlijk ook. Die zijn dus zeker tweede generatie.
Wonen uw kinderen allemaal in Nederland? Zeker en hij was op weg naar zijn oudste zoon die in Monster een kwekerij had. Tomaten, komkommers en druiven. En alles onder glas. Ja, dat is het Westland: alles onder glas. Hij lachte en zei: maar nu moeten we verder want we hebben nog een eindje te gaan.
We wensten elkaar goede reis. Ik knikte naar zijn vrouw die vriendelijk lachend terugknikte en toen verdwenen ze, even zwaaiend, uit het zicht, de zon tegemoet die bijna onderging.
Een paar toeschouwers stonden bij hun auto wat te buigen en besmuikt te lachen. Waarom eigenlijk, vroeg ik me af. Was er iets geks of lolligs gebeurd?
We leven onderhand in of: we zijn mogelijk onderweg naar een anders multiculturele samenleving. Weet jij precies hoe die er uit zal zien? Is de westerse cultuur, ook wel joods-christelijke cultuur genoemd, soms stilletjes – nou ja: ‘stilletjes’ - aan het plaats maken voor een islamitisch-joods-christelijke cultuur? Er zijn meer culturen die het 2000 jaar hebben volgehouden en toen zijn verdwenen. Of zijn veranderd. Waarom de joods-christelijke niet?
Moet je nu meteen aan Jihad en Al Qa’ida (hoe schrijf je dát nu weer?) denken? Omdat er ook kruistochten, heksenverbrandingen en godsdienstoorlogen zijn geweest zeker. Iedere tijd en religie zijn eigen idioterieën. Is het mogelijk dat dat in dit land en in deze tijd weer kan gebeuren? Daar zijn we toch zelf bij!
Allemaal ‘te gek voor woorden’, zou Wilders roepen.
Groeten.
Fons.
