Na enkele weken van heel hard nadenken beste Vve.Clicquot, en dat ging prima daar in Chaudfontaine , hoewel de naam Froidfontaine veel toepasselijker zou zijn als je het mij vraagt, maar dat doe je niet zodat ik het maar ongevraagd doe, bij mijn zoon tijdens de poezensit (hij heeft geen baby maar wel een poes, dus het zou netzogoed poezenshit kunnen zijn maar dat was het niet) moet ik bekennen dat ik er eigenlijk nog steeds niet uit ben, of ik nu ga ingaan op jouw vraag om de draad weer op te pakken waar ik hem heb doorgeknipt indertijd, met het hergieten van het oude testament in vormen die voor een gewone sterveling ook verstaanbaar alsmede begrijpelijk zijn.
Als je vorige zin niet al te best begrijpt, lees hem dan langzaam en in kleine gedeeltes over, dat heb ikzelf ook moeten doen alvorens ik er achter kwam wat ikzelve nu eigenlijk bedoelde, en ik ben nog niet helemaal zeker of ik het zelf wel versta...
Maar het is godverdomme toch zo'n intensief en tijdrovend werk, dat ik beter tienmaal ipv. negenmaal nadenk alvorens de draad waarvan hierboven reeds sprake weer op te nemen.
En nu zal ik meteen de verklaring geven waarom ik indertijd de teksten verwijderde van de reeds herschreven hoofdstukken.
Omdat ik tamelijk lovende kritiek kreeg van sommige lezers, besloot ik eens de opinie van een uitgever in te winnen, kwestie van er een boek van te laten uitgeven.
Dus nam ik het heldhaftige, zoniet heroïsche besluit om van de proloog Genesis een 50-tal A4tjes af te drukken, en er mee naar een uitgever te stappen om zijn opinie in te winnen, vooraleer verder te schrijven.
Bij een ontvangstcomité van een dame op middelbare leeftijd moest ik mijn map inleveren, en kreeg de stellige belofte dat binnen de 14 dagen een reactie zou volgen. Maar de teksten moesten wel zo snel mogelijk van het internet (in casu seniorennet) verwijderd worden droeg de dame me op het hart, wat ik als zijnde steeds een braaf en ingetogen ventje dadelijk zonder verder mopperen deed.
De veertien dagen verstreken en werden een maand.
Toen ik na deze tijd toevallig in de buurt moest wezen, nam ik de gelegenheid te baat om binnen te wippen bij 'De Standaard' om aldaar te vernemen dat mijnheer de uitgever nog steeds geen tijd had gehad om het epistel in te kijken.
Waarop ik repliceerde met de bedenking dat, wanneer mijnheer de uitgever na een volledige maand nog geen tijd had bijeengesprokkeld om zo'n revolutionair schrijven in te kijken, hij waarschijnlijk ook nooit tijd zou hebben om het uit te geven.
"Stel mij dus mijne papieren terug ter hand beste dame" stelde ik haar voor, en na een behoorlijke wachttijd die alras flink mijn botten begon uit te hangen, werd mij de bundel terug in de klauwen gedrukt.
Zodat nu, heb ik zojuist beslist, er een begin kan gemaakt worden om voornoemde teksten terug in te passen waar ze werden weggehaald, om zodanig het verhaal terug compleet te maken vooraleer er nieuwe hoofdstukken aan worden toegevoegd.
Maar ik heb het donkere vermoeden dat deze nieuwe hoofdstukken niet meer in hetzelfde tempo gaan toegevoegd worden zoals voorheen, omdat de goesting om op seniorennet te schrijven voor een groot gedeelte is weggeëbt, een spreekwoord indachtig dat ergens over zwijnen en parels handelde.
Want ergens is het ook logisch dat mensen die lange epistels willen lezen liever een boek ter hand nemen dan het gelul van zandmannetje voor lief te nemen...
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !