Volgen jullie ook soms de debatten in het Vlaams Parlement ? Of “ De Zevende Dag” ? Wel, tijdens de koudegolf van vorige week zat ik liever voor mijn tv-toestel dan ergens een wandeling of fietstocht te maken en half bevroren terug thuis te komen. Zo kon ik meteen vaststellen wat de parlementsleden vandaag bezig houdt. Geloof het of niet, maar voor één keer was hun bezorgdheid ook een beetje de mijne: het verdwijnen van de bankautomaten..
Nee, ik ben niet zo gelukkig met het verdwijnen van de vele bankautomaten. Noem mij mogelijk' ouderwets’ of ‘niet mee met de tijd ‘ maar ik heb zo van die plaatsen waar ik als prijsbewuste senior nog altijd graag met cashgeld betaal. Een voorbeeld ? Bij de bakker betaal ik niet graag mijn broodje van amper een kleine twee euro met een bankkaart. Bij mijn haarkapper zijn er ook problemen. Bij mijn laatste knipbeurt vroeg ik hem of ik kon betalen met de bankkaart of liever met cash. De brave man lachte mijn vraag weg: “ Je kan betalen met Payconiq of met cash. Maar ja..ik weet zelf nog niet hoe Payconiq werkt en het toestel is zelfs nog niet aangesloten…Betaal maar met cash!” En denk nu niet dat ik een ouderwetse “coiffeur “ heb.
Ook deze eindejaarsperiode maakte mij duidelijk dat bankautomaten noodzakelijk zijn. We hadden zopas onze nieuwjaars-familiereünie waarbij de kleintjes trots hun nieuwjaarsbrief opzegden. Een emotioneel moment, waarna “ nonno en nonna “ de kleintjes belonen met een dikke cent. Aai, waar is de bankautomaat in de buurt ? Enkele dagen terug kwamen de kinderen van de buren “ Drie koningen “ zingen aan onze deur: Moest ik nu vragen of die kleintjes een "betaal toestel" bij zich hebben? ( Vergeef me mijn lichte overdrijving). Mijn kleinkinderen Rocco en Victoria hadden hun schoolfeestje. Na hun gebruikelijk dansje was er “ koffie en taart “ in de schoolrefter. Wij schoven ook aan. Oeps…tien euro..maar alleen cash.
Natuurlijk zijn mijn voorbeelden futiliteiten. Het zijn gewoon kleine gebeurtenissen die je gemakkelijk kan opvangen. Grotere problemen komen zo voor bij de handelaars in mijn stad. De uitbater van wellicht één van Vlaanderens bekendste en meest populaire restaurants moest ook aanschuiven om zijn dag-ontvangst te deponeren aan de bankautomaat. Die man hield het na een paar dagen voor bekeken. Hij kwam thuis, maakte een groot plakkaat: “ Geen cash, enkel digitale betalingen.”
Indien de tienduizenden dagjestoeristen met de trein in mijn stad aan zee aankomen en wat cash willen afhalen, is er welgeteld één bankautomaat beschikbaar aan de uitgang van het station. Hoef ik je te beschrijven hoe lang de file is van mensen die er op een mooie zomerdag staan aan te schuiven?
Dan heb ik het nog niet over het totaal verdwijnen van de bankautomaten in vele kleine gemeenten.
Blijkbaar zou het spreidingsplan van de bankautomaten opgemaakt zijn door de Nationale Bank van België in overleg met de grootbanken. Je zal geen anders-valide zijn, of rolstoelgebruiker, of een zieke zijn die zich moeilijk kan verplaatsen of zoals vele gepensioneerden zonder wagen …en een bankautomaat op vijf kilometer. Een vergeten groep mensen?
Nu sluit dit systeem mensen uit. Mijn inziens moet het hele spreidingsplan van de bankautomaten grondig herbekeken worden. En hopelijk komen dan ook organisaties of een spreekbuis van de vergeten groepen mee aan tafel.
Zijn jullie het met mij eens? Laat maar weten….ik ben benieuwd.
Deze column vertolkt uitsluitend de persoonlijke visie en mening van de auteur. Deze stemmen niet noodzakelijk overeen met het redactionele standpunt van SeniorenNet.
