Het wegwielrennen is bijna gedaan, maar geen nood: de cyclocross komt eraan!

Gisteren won Remco Evenepoel het WK tijdrijden en nu zondag staat het WK op de weg geprogrammeerd, wat betekent dat het seizoen van het wegwielrennen naar zijn eind loopt. Maar geen nood, de cyclocrossers ontwaken uit hun 'zomerslaap' en beginnen er binnenkort aan. Zit jij in het weekend ook vaak voor de buis om van dit spektakel bij zowel de mannen als de vrouwen te genieten?

Cyclocross in Vlaanderen: een traditie die blijft boeien

Cyclocross, oftewel veldrijden, is een waar spektakelstuk dat al sinds de jaren 1950 diepgeworteld is in de Vlaamse wielertraditie. Deze intense wielerdiscipline, waarbij renners modderige paden, steile heuvels en obstakels trotseren, is al decennialang enorm populair in Vlaanderen, zowel bij de mannen als de vrouwen. Maar wat maakt deze sport nu zo bijzonder en waarom is het zo geliefd bij jong en oud, en zeker bij de senioren?

Een nationale passie

Veldrijden is een sport die letterlijk uit de Vlaamse modder is geboren. Vanaf de jaren 1950 begon de sport een vaste plaats te veroveren in het wielrennen, met wedstrijden die plaatsvonden op zowel landelijke parcoursen als in de omliggende bossen en heuvels. De eerste Vlaamse veldrijders moesten zich door koude, natte winterse banen, met enkel hun fiets en een sterke dosis doorzettingsvermogen.

In de loop der jaren groeide cyclocross uit tot een volkssport. Het werd een ontmoetingsplek voor vrienden, families en generaties van wielerliefhebbers. De sport biedt spanning en spektakel voor de toeschouwers, met modderige afdalingen, zware beklimmingen, en de constante strijd van renners om hun balans en snelheid te behouden.

Dit visuele en fysieke element maakt veldrijden uitermate attractief voor tv-kijkers, wat verklaart waarom het elke winter steevast op de Vlaamse televisie een prominente plaats inneemt.

De aantrekkingskracht op senioren

Voor senioren is cyclocross meer dan enkel een sportevenement. Het is een feest van herkenning en nostalgie, want velen groeiden op met de legendarische veldritten van vroeger. Veldrijden biedt een gelegenheid om terug te blikken op de jaren waarin grote namen van eigen bodem het Vlaamse landschap domineerden en in de clinch gingen met de buitenlandse toppers. De spectaculaire wedstrijden zijn ook een sociaal evenement. Of het nu gaat om samen kijken op televisie of aanwezig zijn bij de wedstrijden zelf, veldrijden is iets wat generaties verbindt.

Daarnaast is de toegankelijkheid van cyclocross op televisie een groot voordeel voor senioren. De wintermaanden kunnen lange en donkere dagen met zich meebrengen, maar de spanning en actie van de crossen brengen leven in huis. Bovendien voelen veel oudere wielerfans een sterke band met deze sport, omdat het hen herinnert aan hun eigen jeugd of zelfs aan de tijd waarin zij zelf op de fiets zaten. Het is een sport die de Vlaamse ziel raakt, waarbij respect voor hard werken en doorzettingsvermogen centraal staat.

Grote namen uit het verleden en heden

De geschiedenis van het veldrijden in Vlaanderen is rijk aan iconen. Namen zoals Erik De Vlaeminck, die zeven keer wereldkampioen werd in de jaren 1960 en 1970, worden nog steeds met groot respect genoemd. Roland Liboton was de onbetwiste veldrijdheld van de jaren 1980 met vijf Belgische en vier wereldtitels. Ook Roger De Clercq, een echte crosslegende van de jaren 1960, heeft diepe sporen nagelaten in de sport. Ook figuren als Albert Van Damme en Robert Vermeire droegen hun steentje bij tot de bekendheid van deze sport.

In het moderne veldrijden zagen we nieuwe helden opstaan. Sven Nys, bijgenaamd 'de kannibaal van Baal', was jarenlang de koning van het veldrijden en een vaste waarde in de Vlaamse crosscultuur. Vandaag zijn het namen als Wout van Aert en Mathieu van der Poel die het veld domineren, en ze brengen het veldrijden naar een nog breder publiek. Thibau Nys, de zoon van Sven, gaat de strijd aan met andere Vlaamse topeprs als Eli Iserbyt en Michael Vanthourenhout.

Ook bij de vrouwen kent Vlaanderen grootheden zoals Sanne Cant, die meervoudig Belgisch en wereldkampioen is. De opkomst van het damesveldrijden heeft de sport alleen maar populairder gemaakt, al zijn momenteel nu vooral de Nederlandse dames zoals Fem van Empel en Puck Pieters aan de macht.

Conclusie

Cyclocross blijft een vaste waarde in de Vlaamse sportcultuur. Het is een sport die door iedereen wordt omarmd, van jonge wielerfans tot senioren die met nostalgie terugdenken aan de groten van weleer. 

Met helden zoals Erik De Vlaeminck, Roland Liboton, en vandaag Wout van Aert en Mathieu van der Poel, blijft veldrijden relevant en spannend. En met de komst van boeken zoals Van Edelare naar de Koppenberg krijgt het rijke verleden van deze sport ook de erkenning die het verdient. Veldrijden is veel meer dan enkel modder en fietsen: het is een stuk van onze Vlaamse identiteit.

Van Edelare naar de Koppenberg: een blik op de geschiedenis

Op zondag 6 oktober verschijnt het boek 'Van Edelare naar de Koppenberg - cyclocrossen in het Oudenaardse', dat een fascinerende reis door de geschiedenis van het veldrijden in Vlaanderen biedt. Dit boek richt zich iedereen die het hart van de sport wil begrijpen. Het vertelt het verhaal van de opkomst van het veldrijden, van de eerste lokale wedstrijden tot de internationale faam van vandaag. Het behandelt de technische evoluties in de sport, de veranderende rol van het publiek, en natuurlijk de grote veldritklassiekers zoals de Koppenbergcross.

De titel verwijst naar twee symbolische plekken in het veldrijden. Edelare was de plaats van één van de allereerste veldritten in Vlaanderen, terwijl de Koppenbergcross vandaag bekendstaat als één van de zwaarste en meest prestigieuze crossen ter wereld. Dit boek belicht niet alleen de sportieve prestaties van de renners, maar ook de sociale en culturele impact van veldrijden op Vlaanderen. Het toont aan hoe veldrijden door de jaren heen een weerspiegeling is geworden van de Vlaamse mentaliteit: volharding, eenvoud en trots op de eigen roots.

Auteur Freddy De Meester: "Als inwoner (sinds 2014) en ex-deelnemer aan een aantal veldritten in Oudenaarde en door de populariteit van de Koppenbergcross leek het mij een goed idee om een boek over de geschiedenis van het veldrijden in het Oudenaardse te maken. Ik kon hierbij beroep doen op de uitgebreide documentatie die ik in mijn bezit heb.  

Ik begon zelf als 15-jarige te crossen en mijn carrière duurde tot mijn 50ste.

 Ik combineerde mijn passie als cyclocrosser met een job bij de NMBS. Als tiener belandde ik in het crossmilieu door mijn oom Marcel De Meyer, toen manager van vele renners en kampioenen zoals onder andere Albert Van Damme, Robert Vermeire, Erik en Roger De Vlaeminck, Roland Liboton, Klaus-Peter Thaler, Milos Fisera enzovoort. Allemaal renners waar ik vanaf 1978 ook mee kampte of op zijn minst mee aan de start stond.

In dit boek beschrijft Freddy de boeiende geschiedenis van de cyclocrossen in de streek van Oudenaarde. Daar werden al einde de jaren 1930 veldritten georganiseerd met lokale helden zoals eerst Kamiel Vermassen (die de stiel leerde in Frankrijk) en later ook onder meer Georges Vandermeirsch, inwijkeling Firmin Van Kerrebroeck, Bertrand Bettens, Julien Vanden Haesevelde,... Een trip naar de oorsprong van de cyclocross dus.

Het boek biedt een inkijk op al dan niet verdwenen legendarische cyclocrossen in plaatsen als onder meer Ename, Nederename, Mater, Petegem, Leupegem, Volkegem (decor van het Bk in 1975 met Roger De Vlaeminck als winnaar en het EK voor junioren in 1977), Edelare (waar in 1957 het WK plaatsvond) en de iconische Koppenbergcross.

Deze cross staat op het palmares van onder meer Mario De Clercq, Bart Wellens, 9 x Sven Nys, Kevin Pauwels, Wout van Aert, Mathieu van der Poel, Toon Aerts, Eli Iserbyt, Lars van der Haar en Thibau Nys. Bij de vrouwen sieren onder meer Helen Wyman, de betreurde Jolien Verschueren, Kim Van De Steene, Annemarie Worst en Fem van Empel de imposante erelijst."

                                                                      De betreurde Jolien Verschueren.

‘Onze’ Robert Janssens

Wielerkenner Robert Janssens laat in enkele gewaardeerde bijdragen zijn licht schijnen over de geschiedenis van het veldrijden. Zijn rijke input wordt aangevuld met interviews met bekende renners als Albert Van Damme, Bertje Vermeire, Peter Van Den Abeele (verantwoordelijke voor het cyclocross en mountainbike bij het UCI) en Christophe Impens (managing director bij Golazo).

Naast de grote namen en crossen besteedt het boek ook aandacht aan minder bekende crossen en veldrijders. 

Het boek wordt extra geïllustreerd met de verrassende beelden en teksten van Arte Invoce. Dit besloten kunstenaarscollectief wenst anoniem te blijven en kiest zelf op eigenzinnige wijze zijn projecten uit.

Vooraf intekenen

Voorintekenaars worden uitgenodigd op de voorstelling van het boek op zondag 6 oktober in De Witte Hoeve (Materplein 4 in 9700 Mater-Oudenaarde) in aanwezigheid van heel wat grote namen uit de cyclocrosswereld zoals Albert Van Damme, Robert Vermeire, Jozef Thielemans, Andre Geirland, Eric Debruyne, Ludo De Rey, Werner Van Der Fraenen, Joris Vanden Haesevelde, Francky Verschueren, Jacques Van Keersbilck, Michel Kets en Guido Geudens.. Wie die dag verhinderd is, krijgt het boek thuis opgestuurd. Bij bestellers uit het Oudenaardse wordt het boek persoonlijk bezorgd.

Het boek verschijnt op 6 oktober. U kunt hier tot eind september vooraf intekenen aan de prijs van € 25,00 (prijs nadien € 30,00).

Verdere info: tel. 0479 35 52 80 en via dit e-mailadres.