De reclame en de schoonheidsindustrie pakt vooral met jonge modellen uit, maar wat hebben die met de dagelijkse realiteit te maken? Weinig of niets, weet Anne Siampani (lifestyle editorial director bij het Amerikaanse CEOWORLD magazine). In een bijdrage heeft ze het over de onzin om latere leeftijd krampachtig proberen jong te lijken.

Erger je je soms ook aan de reclame? Het lijkt wel of daar alleen jongeren in voorkomen. Toch zijn de 55-plussers de snelst aangroeiende bevolkingsgroep...

Vinger aan de pols

Anna Siampani is lifestyle editorial director bij het CEOWORLD magazine. Ze werkt samen met verslaggevers over luxe reizen, high-end mode, horeca en lifestyle en heeft een klare kijk op onze samenleving. Ze houdt de vinger aan de pols en weet als geen ander te analyseren.

Entropie

Anna Siampani: "Er is een concept in de natuurkunde dat 'entropie' wordt genoemd en beschrijft hoe alle systemen de neiging hebben om toestanden van totale wanorde te bereiken. Het menselijk lichaam ontsnapt niet aan deze algemene waarheid. Het lijkt na verloop van tijd al zijn vermogen te verliezen om georganiseerde functies op het gewenste niveau te houden."

Onrealistische schoonheidsindustrie

In haar job als lifestyle journalist weet Anne Siampani als geen ander hoe het er in de industrie aan toegaat.

"De schoonheidsindustrie blijft ons bombarderen met advertenties over hoe je er jong uit kunt zien en voor altijd zo kunt blijven. Dit is gewoon onrealistisch en het gaat in tegen de natuur. Naarmate de samenleving overgaat naar meer volwassen perspectieven, uiten beroemdheden, zoals Sharon Stone, hun onenigheid met plastische operaties en de reactie van wanhoop om een ??jong uiterlijk te behouden. We zouden kunnen zeggen dat mensen willen zeggen dat ze meer zijn dan uiterlijk en dat hun persoonlijkheid er ook toe doet."

Het verschil tussen jongeren en ouderen

Anne merkt een duidelijke kloof tussen de verschillende generaties.

"We zouden kunnen zeggen dat er een verschil is tussen jongeren en ouderen over de hele wereld. Jongeren zijn volledig uitgerust met fysieke gezondheid en het vermogen om dingen meerdere keren te herhalen om ze te leren. Sterker nog, hoe meer ze opgroeien, hoe wijzer ze worden en hoe belangrijker hun bijdrage aan de samenleving is."

Het voordeel van ervaring

Als scherpe waarnemer geeft Anne het voorbeeld van een baby die probeert te leren lopen. "De baby kan een miljoen keer proberen te vallen totdat hij eindelijk kan lopen. Oudere mensen missen dit vermogen, maar ze hebben nog een ander voordeel dat aan hun voordeel werkt, namelijk ervaring."

Ouderen hebben niet het uithoudingsvermogen om een ??miljoen keer te kruipen en te vallen, omdat dat simpelweg niet nodig is. Ze weten al hoe ze moeten lopen en hoe ze bijna alles moeten doen wat nodig is om succesvol te overleven.

De wijzen waren vaak ouderen

"Historisch gezien werden oudere mensen met respect behandeld door de rest van de leden van hun gemeenschap," weet Anne. "Zelfs in primitieve stammen waren de wijzen of de magiërs altijd oudsten. De reden daarvoor is dat ze alle wijsheid hadden verkregen die bij ervaring hoort en dat ze in staat waren om advies te geven aan de volgende generatie."

De gouden jaren van volwassenheid

"We leven in een wereld waar de zogenaamde derde leeftijd, dat wil zeggen mensen tussen 65 en 80 jaar, wordt onderschat. Dit kan echter alleen worden beschouwd als een valse reactie op een schat die we de luxe hebben om in onze samenleving te bewaren. Om te beginnen hebben 65-jarigen tegenwoordig niets te maken met hun voorouders van dezelfde leeftijd. De evolutie van geneeskunde en technologie is erin geslaagd om ons op een bepaalde manier later ouder te maken. Mensen zijn minder moe en uitgeput van het landbouwwerk dat een paar decennia geleden voor bijna iedereen gemeengoed was.

Trouwens, als ze ziek worden, hebben ze medische zorg die hen jarenlang functioneel kan houden. Het mooie van ouderen is dat ze niet alleen veel kennis hebben om door te geven, maar dat ze ook alle vrije tijd en bereidheid hebben om het te doen. Als je erover nadenkt, is dit hun doel in het leven zolang ze hun overleving en welzijn hebben veiliggesteld.

Voortplanting is niet langer een zorg voor hen en alle doelen die normaal gesproken van de samenleving worden verwacht, zijn waarschijnlijk al geregeld."

Het voorbeeld van het samenvoegen van kleuterscholen met verpleeghuizen

"Scandinavische landen zijn de rest van de wereld altijd een stap voor op het gebied van onderwijssystemen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat zij de eersten waren die dit innovatieve systeem implementeerden; ze hebben een kleuterschool en een bejaardentehuis samengevoegd en de resultaten waren verbluffend.

Kinderen brachten wat tijd door in de klas met hun leraren om nieuwe dingen te leren en tijdens de pauze gingen ze naar buiten en mengden zich onder de ouderen. Ze waren vrij om te communiceren met de mensen die in het verpleeghuis woonden, evenals met hun leerlingen en hielden van de aanwezigheid van ouderen op hun school die hen aan hun grootouders herinnerden. Kinderen leken perfect te begrijpen hoe ze zich moesten gedragen met mensen die gezondheidsproblemen hadden en hun fysieke conditie niet deelden.

De mobiliteitsproblemen die sommige ouderlingen misschien hadden, stonden helemaal niet in de weg. Integendeel, er groeide wederzijds respect en begrip tussen deze twee totaal verschillende groepen mensen.

Het echte geluk kwam echter voor de ouderen. Ze genoten eindelijk van wat levendigheid in hun dagelijks leven. De jonge kinderen waren niet veroordelend en ze ontmoedigden de ouderen niet om met hen om te gaan. Ze geloofden dat de communicatie tussen alle leden van hun kleine gemeenschap werd verwacht en dat de vriendschap tussen hen oprecht was. Het voorbeeld van Scandinavië heeft ons veel te leren en heeft waardevolle lessen te geven met betrekking tot ons perspectief op de wereld."

Auteur: Stefaan Van Laere