Wordt een huis kopen stilaan onbetaalbaar? De cijfers van statistiekbureau Statbel zijn alvast weinig bemoedigend. In vergelijking met vorig jaar steeg de prijs voor een huis gemiddeld met 25.000 euro. Wie kan dat nog betalen?
De cijfers van Statbel bewijzen het: de prijzen voor vastgoed stegen het voorbije jaar opnieuw fors. De door sommigen aangehaalde 'afkoeling' van de prijzen voor huizen klopt dus niet. Zitten we nu met een (groot) probleem?
De feiten
Statbel, het Belgische statistiekbureau, gaf de Belgische woningprijzen voor het eerste semester 2022 vrij op basis van de verkoopakten die werden geregistreerd door de FOD Financiën.
De meest opmerkelijke resultaten:
Nationaal
De mediaanprijs (de middelste prijs in een rangschikking van klein naar groot)voor heel België voor een huis in gesloten of halfopen bebouwing bedroeg 252.000 euro.
Voor een huis in open bebouwing betaalde je 357.000 euro.
Opgesplitst over de regio's
Kijken we naar de verschillende regio's dan hebben we een ander verhaal. Je vindt de goedkoopste woningen in het Waals Gewest met een mediaanprijs van 170.000 euro voor huizen in halfopen of gesloten bebouwing, en 285.000 euro voor huizen in open bebouwing.
Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is het duurste gewest. Huizen in gesloten of halfopen bebouwing kostten er het afgelopen jaar gemiddeld 486.000 euro. Voor huizen in open bebouwing was dat 1.150.000 euro.
Tussenin zit het Vlaams Gewest. Huizen in gesloten of halfopen bebouwing kostten er 280.000 euro, huizen in open bebouwing 390.000 euro.
De provincies
Vlaams-Brabant en Waals-Brabant zijn de duurste provincies. De goedkoopste Vlaamse provincie is Limburg, de goedkoopste Waalse provincie is Henegouwen.
Duurste en goedkoopste gemeenten
De duurste gemeenten zijn Knokke-Heist en Elsene. In Hastière liggen de goedkoopste woningen.
Meer cijfers vind je op de website van Statbel.
Wat betekent dit voor de gewone burger?
Maar wat betekent dit nu concreet voor de gewone burger? We vroegen het aan de man en vrouw in de straat.
Moedeloos
Wendy (38): "Ik word langzaam moedeloos. Ik huur als alleenstaande moeder al tien jaar op mijn eentje na mijn scheiding. Ik probeer wel te sparen voor een eigen woning, maar de stijging van de vastgoedprijzen overstijgt wat ik per jaar kan opzij zetten. En dan zit ik nog met een onverwachte kost, namelijk de afrekening van mijn energiefactuur. Ik moet dit jaar 1.500 euro opleggen, ik gilde luid toen ik de afrekening te zien kreeg."
Samenleven
Rudy (68): "Ik woon met mijn vrouw en twee kinderen van 37 en 39 en hun gezin samen. Wij hebben gelukkig een ruime woning, een oude hoeve die we nu al twintig jaar aan het verbouwen zijn. In feite wonen we met drie gezinnen samen, elk met hun eigen woonblok in de vroegere stallen. Eten doen we gemeenschappelijk en door de zonnepanelen en eigen waterput kunnen we besparen op de energie- en waterkosten. Mijn zoon en dochter waren ooit zinnens om elders te bouwen, maar dat plan hebben ze intussen laten varen."
Grond van ouders gekregen
Johan (44): "Ik ben intussen al twee jaar op mijn eigen tempo mijn eigen huis aan het bouwen. Ik ben zelf actief in een bouwfirma en kan gelukkig bijna alles zelf doen. Ik woon voorlopig nog in een goedkope huurstudio en kan behoorlijk wat sparen. De bouwgrond heb ik van mijn ouders gekregen. Via mijn werk kan ik goedkoper materiaal bestellen, en zo is het haalbaar. De prijzen voor materiaal zijn het aflopen jaar enorm gestegen, en dat zal voor veel jonge bouwers een lelijke streep door de rekening zijn."
Elke cent twee keer omdraaien
Elke (29) en Jens (31) hebben drie maanden geleden via de online immosite Biddit hun droomwoning gekocht.
Jens: "We waren al anderhalf jaar op zoek en begonnen de moed te verliezen, tot we het huis vonden waar we allebei wild van waren. We wilden aanvankelijk tot 370.000 euro gaan, maar na het nodige bieden gingen we uiteindelijk 50.000 boven ons budget. We hebben eindeloos zitten rekenen. Het is erg krap, zo moeten we op alles besparen en houden we per maand maar enkele honderden euro's meer over. het is een stap in het duister, maar we zijn er uiteindelijk toch voor gegaan."
Ik geef toe dat ik er 's nachts van wakker lig. Er mag echt niet veel misgaan. Als een van ons zijn werk verliest is dat een ramp. Gelukkig is onze nieuwe woning erg energiezuinig en moeten we ons op dat vlak geen zorgen maken. Ik heb een kinderwens, maar kijk voorlopig toch nog even de kat uit de boom. (Elke, 29 jaar)
Wie kan dat betalen?
Robert (79): "Ik zie de toekomst voor de jongeren somber in. Ik heb twee kinderen die ik al vele jaren geleden hun erfdeel gegeven heb zodat ze een eigen woning konden verwerven. En ik zet een centje opzij voor de kleinkinderen, die gelukkig van hun ouders ook wat hebben gekregen en zo hun eigen woning konden financieren. Maar hoe gaan jongeren zonder spaargeld of steun van hun ouders pooit een eigen huis kunnen kopen?"
Mislukt cohousing project
Rebecca (53) kijkt met enige bitterheid terug op een mislukt cohousing project. "Ik ben zelf eerder alternatief, en het idee om met vier anderen mensen een eigen woning te bouwen en delen leek me perfect. Het samen uittekenen van de plannen leverde weinig problemen op, en toen we na ruim drie jaar eindelijk in ons huis konden intrekken was ik dolgelukkig. Maar dat veranderde snel. Twee van de drie andere bewoners waaronder een koppel hielden zich niet aan de regels in verband met privacy en de te delen taken. Ik wil er niet verder op ingaan, maar het is uiteindelijk tot een pijnlijke rechtszaak gekomen. ik woon nu in een loft, een goedkope oplossing want er is nog heel wat werk aan. Maar ik heb er mijn eigen stekje en ik heb niet veel nodig."
'Papa, waarom hebben wij geen eigen huis?'
Sander (37): "Ik woon samen met mijn echtgenote en zoontje van 10 in een huurhuis. We hebben het niet breed: ik werk in een callcenter en mijn vrouw is door zware rugpijnen tot een rolstoel veroordeeld. Zelf een huis kopen zit er voor ons niet in. Dat doet soms pijn. Onlangs kwam mijn zoon thuis van school na een les waarin ze het blijkbaar over huizen ging. Zowat iedereen in de klas bleek in een eigen huis te wonen. 'En waarom wij niet?' vroeg hij. Ik heb het proberen weg te lachen maar stond met de tranen in de ogen."
Hoe zullen de prijzen verder evolueren?
Niemand heeft een glazen bol, maar toch zien experts geen indicaties dat de prijzen voor vastgoed zullen dalen. Op de gespecialiseerde site www.homeentrends.be lezen we volgende prognose.
De kans is groot dat mensen die wachten op een potentiële prijsdaling van het vastgoed, net zoals vorig jaar, ook dit jaar zullen thuiskomen van een kale reis. Alle indicatoren die een prijsstijging kunnen veroorzaken zijn immers nog steeds aanwezig met dit jaar als grootste drijfveer de gestegen bouwkosten. (homeentrends.be)
"De inflatie die vanaf midden vorig jaar als een sneltrein over de economie rolt zal ook de bouwsector niet sparen. Gestegen materiaalkosten, duurdere energie- en brandstoffen, een nijpend tekort aan arbeidskrachten en een loonindexering zullen de gemiddelde bouw- of renovatiekost van een woning sterk de hoogte injagen. Ook de steeds strenger wordende administratieve verplichtingen en energienormen met bijhorende energetische ingrepen maken het bouwproces duurder. Waar in de coronapandemie de prijsstijging vooral voortkwam uit een sterk toegenomen vraag naar vastgoed, zal dit in 2022 iets minder nadrukkelijk aanwezig zijn. De vraag is nog steeds groot, maar in tegenstelling tot de coronaperiode is het evenwicht tussen vraag en aanbod wel grotendeels hersteld. De verwachte prijsstijging dit jaar zal dus in de eerste plaats voortvloeien vanuit factoren die het bouwproces zelf duurder zullen maken."
De huur- en eigendomswetgeving kent strenge vormvoorschriften. Prijzen en steunmaatregelen zijn indicatief. Laat huur- of verkoopovereenkomsten altijd nalezen door een jurist of notaris.
