Nu het jaar stilaan naar het einde loopt wil ik jullie nog even groeten.
Ik zit minder en minder aan de pc, laptop... Kom haast niet meer buiten dus weinig te vertellen. Vandaag heb ik de berichten van jullie bij gelezen.
Veve wens je veel sterkte met de zorgen ivm je moeder. Ik herken je situatie, heb hetzelfde meegemaakt.
Maar nu mis mijn moeder nog elke dag... Sinds mijn man gestorven is, belde ze mij elke dag en toen dat niet meer ging en ze uiteindelijk naar het rusthuis moest, ben ik elke dag bij haar langs geweest. En nu is mijn leven zo leeg, ook door dat vreselijke virus. Had me mijn pensioen toch anders voorgesteld... Maar nu het vaccin er komt zal het hopelijk beter gaan in 2021. Maar ondertussen glipt de tijd door mijn vingers...
Veel vreugde is er hier niet te rapen. Waar ik mij aan optrek is de wekelijkse wandeling samen met mijn zus, whatsappen met vriendinnen, Netfflix en vooral muziek. Dankzij de aanrader van Veve heb ik ook andere operazangers leren kennen en waarderen. Zó mooi. Via Youtube is de muziekkwaliteit niet altijd even goed maar via Spotify is het genieten.
Voor de liefhebbers een linkje via Youtube:
KLIKJE
Ik schrok toen ik het berichtje van Rita las... " 'k ben ff weggezonken" Toch niet Rita dacht ik??? Ondertussen lijkt ze de draad toch weer op te nemen. Het duurt te lang hé, het missen van contacten speelt iedereen parten
Heb het er ook verschrikkelijk moeilijk mee.
De feestdagen zullen in mineur verlopen. Vreesde dat ik alle dagen alleen zou zijn - mijn contact is mijn zus maar tijdens de feestdagen gaan de kinderen voor hé. Waar ik alle begrip voor heb. Ze zullen al keuzes moeten maken van wie langs mag komen. Mijn zus die mijn contactpersoon is, heeft maar één dochter en als fanatieke snowboarder is die vorige vrijdag met haar man toch op sneeuwvakantie vertrokken naar Zwitserland. Zij blijft bij hoog en laag beweren dat die vakantie net zo veilig of onveilig is als hier. Ze zijn met de auto naar een gebied in Zwitserland vertrokken waar er mag geskied worden. Ze huren een appartement en buiten de skipiste is verder niets open. De skilift mogen ze alleen met hun bubbel nemen en het wordt streng gecontroleerd. Bovendien is er weinig volk... tja
Maar voor mij betekent het dat ik Kerstdag bij mijn zus kan doorbrengen - zo zie je maar "elk nadeel, heeft zijn voordeel"
Corry, jij hebt het ook niet gemakkelijk - als Staf er weinig over zegt is het inderdaad verstandig om de vinger aan de pols te houden via de huisdokter. Ik heb dat toen mijn man ziek was te weinig gedaan. Hij minimaliseerde alles en deed zich véél beter voor dan dat hij zich voelde. Maar hij stond op zijn privacy en ik respecteerde dat - maar ben jaren ongerust en bang geweest. Het heeft mij getekend...
Ivette, proficiat met je krantje - dat je dat toch nog klaarspeelt in deze rare tijden is bewonderenswaardig. Vind het ook leuk dat je aan mij denkt en Racing Genk een beetje volgt
Ze doen het goed maar kampioen zijn ze nog niet hoor. Voor mij is de beleving ook anders - ben er niet meer zo mee bezig. Ik heb ondertussen wel opnieuw Playsports zodat ik de matchen live kan volgen. Maar zonder supporters is het toch niet dat hé. Niet te geloven eigenlijk dat het pas van mei vorig jaar geleden is dat ze kampioen speelden. Toen konden we nog wildvreemden knuffelen en samen vieren. Nu heb ik sinds 11 maart niemand meer kunnen vastpakken, zelfs geen familie...
En bij meme-rietje zijn de werkzaamheden achter de rug. Je zal wel tevreden zijn!
En nu rest me alleen nog iedereen fijne feestdagen te wensen, zeker ook diegenen die net als ik, minder komen schrijven... Erika, Oma-dina, Michelly, Majoker en wie ik nog vergeet
Hou jullie goed!
Viv
KLIKJE
eentje van op de Teut in Zonhoven
