Het zijn niet zozeer 'dronken' fietsers die (mééstal zichzelf) verongelukken.
't Is eerder het verstand, dat om en bij de 40 km/h op nul komt te staan.
Een afslaande auto hebben ze wel gezien, maar ze rijden er toch maar tegenaan.
Hun denkwijze is daarbij ook nog van: "Rijd mij maar dood, ik ben tòch in mijn recht".
Ze beseffen niet dat de mogelijkheid bestaat dat de autobestuurder hen NIET heeft gezien.
Ze beseffen niet dat er in een gewone wagen ook dode hoeken zijn, waarbij de bestuurder hen niet heeft- of niet heeft 'kunnen' zien. Dat gebeurt meestal als ze 'te snel' de afslaande wagen naderen. En dit, terwijl de autobestuurders zijn/haar richtingaanwijzers heeft aanstaan. Maar ook daar, houden ze geen rekening mee. Ha nee, want ze zijn tòch in hun recht. Dat zijn dan van die mensen die alleen maar aan hun rechten, maar NIET aan hun plichten denken.
Voor voetgangers stoppen ze zeker niet, want dan moeten ze zich weer op gang trappen, hetgeen veel te vermoeiend is. En verder nodigt dat pedaalwerk hen uit om steeds sneller te pedaleren.
Ik blijf erbij dat de meeste zich met ware doodsverachting door en tussen het verkeer bewegen.
Met hun hand richting aanwijzen doen de meeste ook al niet, en eerst even achterom kijken, al zeker niet. Ha nee, want ze zijn tòch in hun recht. Enfin, zó zit hun denkwereldje blijkbaar in elkaar.
Als een zwakke weggebruiker eens zijn verstand zou gebruiken, en niet zomaar van zijn rechten 'misbruik' maken, ze zouden in het verkeer automatisch veel veiliger zijn.
