Mijn mening over het bewust kiezen voor het beëindigen van een zinloos leven; is dat het individu zelfbeschikkingsrecht heeft. Dat recht houdt dan wel op wanneer de euthanasie op zich, lichamelijke of morele schade zou toebrengen aan betrokken derden. Is het eerlijker en ethischer om het "lot" te laten beslissen over het einde van iemands leven ?Mijn mening over het bewust kiezen voor het beëindigen van een zinloos leven; is dat het individu zelfbeschikkingsrecht heeft. Dat recht houdt dan wel op wanneer de euthanasie op zich, lichamelijke of morele schade zou toebrengen aan betrokken derden. Is het eerlijker en ethischer om het "lot" te laten beslissen over het einde van iemands leven ? Voor alle potentieel betrokkenen is het evenwel goed dat deze ultieme beslissing kan steunen op een wettelijk kader.
Zeker niet akkoord! De dood brengt hoe dan ook altijd schade toe aan derden. Bij euthanasie mag je gerust egoïstisch zijn. Het is eigen keuze en niets anders.
In welke zin en in welke mate is de schade aan derden dan anders bij een door ziekte of aftakeling ingetreden dood ?
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
socrates schreef: ↑Gisteren, 20:51
Mijn mening over het bewust kiezen voor het beëindigen van een zinloos leven; is dat het individu zelfbeschikkingsrecht heeft. Dat recht houdt dan wel op wanneer de euthanasie op zich, lichamelijke of morele schade zou toebrengen aan betrokken derden. Is het eerlijker en ethischer om het "lot" te laten beslissen over het einde van iemands leven ?
Hier kan ik echt niet volgen. Het individu heeft zelfbeschikkingsrecht om een einde te stellen aan zijn zinloos leven maar dat recht vervalt als het lichamelijke of morele schade toebrengt aan derden.
Leg dat eens uit in begrijpelijke mensentaal wat u verstaat onder die lichamelijke en morele schade aan derden?
Euthanasie vergt het oordeel van 3 (DRIE) dokters.
Ps.: België heeft een zeer hoog aantal zelfdodingen...
Blijkbaar mensen, die hun leven niet (meer) zien zitten en er dan zelf uitstappen.
Zolang ze dan niet opzettelijk met hun auto gek gaan doen en
daardoor anderen meesleuren in een vervroegde uitstap...
In mijn buurt reed een ongeneeslijk zieke man met z'n fiets onder 'n tractor.
Tja, de tractor bestuurder wordt dan ongewenst meegesleept in dat drama.
En als iemand voor de trein springt, is dat voor de machinist ook een zware belasting.
Ik bedoelde, maar was niet explciet genoeg; dat een individu zelf moet kunnen beschikken over zijn levenseinde,maar dat zijn recht daartoe beperkt is als bv. zijn familie daar levensgrote bezwaren zou tegen hebben, de eventuele schade kan allerlei vormen aannemen en zowel materieel als mentaal van aard zijn. De eega of de kinderen vinden bv. dat je nog veel te goed gezond bent om hen achter te laten, zij willen je behalve in geval van heirkracht; nog niet afgeven. Zij kunnen eventueel ook religieuze motieven inroepen. Het is hoe dan ook van beide zijden een egoîstische beslissing.
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
Na maanden strijd tegen A L S is mijn echtgenote na meer dan 61 jaar samen
te zijn overleden. De toegestane euthanasie werd steeds maar uitgesteld.
Acht dagen vóór de geplande datum is ze dan zachtjes heengegaan.
Het waren enkele zware weken voor ons beiden en de kinderen .
De schrik om met volle verstand te sterven is zeer zwaar
geweest, de aftakeling was sterker dan de levenswil.
Men kan proberen mee te voelen en te troosten maar we kunnen nooit iemand anders zijn en voelen wat die voelt. Troostende woorden klinken vaak hol en onecht ik stuur er geen. Onze ratio kan het doodgaan aanvaarden en relativeren, maar als het moment er dan is, zal ons oerbrein toch met enige angst en weerstand reageren. Men moet vroeg genoeg beginnen met zelf afstand te nemen van het leven, zowel voor zichzelf als voor alle medelijdenden. Zij kan nu geen pijn meer hebben !!
Laatst gewijzigd door socrates op 15 dec 2023, 11:17, 1 keer totaal gewijzigd.
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
Dank Socrates en anderen voor jullie medeleven en klare kijk op levenseinde.
Vandaag veertien dagen geleden is ze zacht in mijn armen heengegaan.
Reeds maanden had ik ze zien aftakelen en stilaan afscheid genomen.
Ik denk dat een plotse dood zwaarder valt voor partner en omgeving.
Ik voel alleen nog een leegte, misschien moet de"klop" nog komen.
Bedenk dat uw partner niet graag zou hebben dat zij je, na haar dood, nog leed zou bezorgen. Rouwen is een onvermijdelijk proces maar men kan dat best niet nodeloos rekken. Jullie kregen gelukkig wel de tijd om al voor het cruciale momen,t geleidelijk aan, te wennen aan de onvermijdelijkheid van het afscheid. Probeer je leven weer op te pakken en ga leven zoals je geliefde het zou hebben gewenst. Meer kan je voor haar niet meer doen.
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
