Een zijspoor in dit draadje: ammoniak als drager van H2
Het Fraunhofer Institute for Microengineering and Microsystems IMM in Mainz werkt aan het ShipFC-project met de bedoeling om grote schepen ook op lange reizen voort te stuwen. Het is bekend dat de scheepvaart een grote vervuiler is en o.a. nogal wat CO2 uitstoot.
Een voordeel van ammoniak: waterstof moet worden opgeslagen bij -253 graden Celsius als vloeistof, of bij een druk van ongeveer 700 bar als een gas. Vloeibare ammoniak kan worden bewaard bij een redelijke temperatuur van -33 graden Celsius bij standaarddruk en +20 graden Celsius bij 9 bar. Dat maakt het opslaan en transporteren van deze energiedrager aanzienlijk eenvoudiger en eenvoudiger.
In de ammoniakkraker wordt ammoniak gesplitst in stikstof en waterstof. Deze laatste wordt vervolgens verbrand in de brandstofcel om elektriciteit op te wekken. De katalysator zorgt ervoor dat er geen schadelijke stikstofoxiden ontstaan. De enige eindproducten zijn water en stikstof.
Het proces voor het opwekken van elektriciteit uit ammoniak werkt op dezelfde manier als elektriciteitscentrales op waterstof. Eerst wordt ammoniak (NH3) toegevoerd aan een splijtingsreactor, waar het wordt gesplitst in stikstof (N2) en waterstof (H2). 75 procent van het gas bestaat uit waterstof. Een kleine hoeveelheid ammoniak (100 ppm NH3) wordt niet omgezet en blijft in de gasstroom achter.
Het ShipFC-project maakt gebruik van ‘groene’ ammoniak, d.w.z. ammoniak geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen.
Ammoniak is geen directe concurrent van waterstof, maar moet men zien als extra optie op het gebied van duurzame energie. Met zijn opslagvoordelen speelt deze milieuvriendelijke technologie voor stroomopwekking zeker een rol. Het gebruik ervan in schepen is de eerste stap.
Het Fraunhofer Institute for Microengineering and Microsystems IMM in Mainz werkt aan het ShipFC-project met de bedoeling om grote schepen ook op lange reizen voort te stuwen. Het is bekend dat de scheepvaart een grote vervuiler is en o.a. nogal wat CO2 uitstoot.
Een voordeel van ammoniak: waterstof moet worden opgeslagen bij -253 graden Celsius als vloeistof, of bij een druk van ongeveer 700 bar als een gas. Vloeibare ammoniak kan worden bewaard bij een redelijke temperatuur van -33 graden Celsius bij standaarddruk en +20 graden Celsius bij 9 bar. Dat maakt het opslaan en transporteren van deze energiedrager aanzienlijk eenvoudiger en eenvoudiger.
In de ammoniakkraker wordt ammoniak gesplitst in stikstof en waterstof. Deze laatste wordt vervolgens verbrand in de brandstofcel om elektriciteit op te wekken. De katalysator zorgt ervoor dat er geen schadelijke stikstofoxiden ontstaan. De enige eindproducten zijn water en stikstof.
Het proces voor het opwekken van elektriciteit uit ammoniak werkt op dezelfde manier als elektriciteitscentrales op waterstof. Eerst wordt ammoniak (NH3) toegevoerd aan een splijtingsreactor, waar het wordt gesplitst in stikstof (N2) en waterstof (H2). 75 procent van het gas bestaat uit waterstof. Een kleine hoeveelheid ammoniak (100 ppm NH3) wordt niet omgezet en blijft in de gasstroom achter.
Het ShipFC-project maakt gebruik van ‘groene’ ammoniak, d.w.z. ammoniak geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen.
Ammoniak is geen directe concurrent van waterstof, maar moet men zien als extra optie op het gebied van duurzame energie. Met zijn opslagvoordelen speelt deze milieuvriendelijke technologie voor stroomopwekking zeker een rol. Het gebruik ervan in schepen is de eerste stap.

pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.