MeToo vs beleefdheid

Het is me nogal wat, met dat MeToo-gezever.
Soms 10tallen jaren na datum willen ze plots gehoord worden.
Het is gewoon dat ze geld rieken.
Een graantje meepikken op een of ander proces tegen een viespeuk.
Het is een echte commerce geworden die MeToo.

Ge gaat me echt niet wijsmaken dat die (inderdaad wellicht onaangename gebeurtenissen) niet verwerkt zijn na zovele jaren.

Ik voel nog altijd het "borstengewrijf" van een, ietwat zwaarlijvige, jongedame in mijn nek bij het uitleggen van hoe te monteren aan een lichtbak in onze drukkerij.
Het was een Frans sprekende die regelmatig "Lutte Communiste" bij ons liet drukken. Ik was natuurlijk nog voorzien van zwart haar, mooie ogen (al zeg ik het zelf ) en sprak vlot haar taal.
Ben ook ooit verwittigd geweest door een loyale vrouwelijke collega dat er een ander collega-seksgenote van haar overal rondbazuinde dat ik met alle dames van mijn afdeling seks gehad had.
Ze heeft toen niet willen zeggen wie het gerucht verspreidde en heb dit gerespecteerd. Had/heb wel een goed idee en zal het na zo'n veertig jaren terug eens vragen.
Wie, als man, jaaaaren met allerhande vrouwen gewerkt heeft als hun baas heeft wel enkele watertjes doorzwommen
Ver van mij om alle dames over eenzelfde kam te scheren maar was het "#Me too" of zou het "#Mie toe" moeten geweest zijn voor vele reclamanten?

Als snotaap ook gewerkt in een supermarktje, de dames gaan ook hun gangetje met hun verleidingskunstjes, telkens de grens iets verder.
Ik zal het eens aanklagen.

maior domus schreef: ↑

22 sep 2019, 21:03

Het is me nogal wat, met dat MeToo-gezever.
Soms 10tallen jaren na datum willen ze plots gehoord worden.
Het is gewoon dat ze geld rieken.
Een graantje meepikken op een of ander proces tegen een viespeuk.
Het is een echte commerce geworden die MeToo.

Ge gaat me echt niet wijsmaken dat die (inderdaad wellicht onaangename gebeurtenissen) niet verwerkt zijn na zovele jaren.

Volmondig eens met uw aanmerking.

Toen ik ongeveer 10, 11 a 12 jaar oud was, ben ik ook misbruikt geweest door iemand uit de vriendenkring van mijn ouders: die vetzak zat met zijn hand in mijn broek. Ik heb daar geen trauma aan overgehouden.

Valt het de heren ook op dat er, tot nu toe, geen enkele dame reageert in deze thread?
Ben hierover eigenlijk niet zo verwonderd hoor.

Zet je radio of TV aan, sla een krant open en je kunt er niet meer naast kijken : grensoverschrijdend gedrag bij film- of televisieregisseurs, sportlui of politiekers, allen of toch veel onder hen zijn zich wel eens te buiten gegaan aan dit fenomeen of maken er zich nog altijd schuldig aan. Maar vergis je niet, het zijn niet alleen dergelijke bekende publieke individuen die zich vergrijpen aan hun slachtoffers ; ook mindere goden gaan al eens die toer op en dan nog liefst op nóg mindere goden of zelfs op totale onbenullen zoals op mij, uw eigenste figaretto.
Reeds in mijn prille jeugd, ik was een jaar of 12, werd ik het slachtoffer van een jong buurmeisje dat in haar deurgat stond terwijl ik op weg was naar school. Ze knipoogde naar mij ! Ik was helemaal ontredderd door haar vrijpostigheid. Toch trachtte ik deze traumatische gebeurtenis te onderdrukken door mezelf proberen wijs te maken dat ze misschien een vliegje in haar oog had maar heel gerust daarin was ik toch niet. Vliegje of geen vliegje, het zal je maar overkomen.
Ongeveer zes jaar later kwam ik 's avonds laat terug van een repetitie in het kerkkoor. Om thuis te geraken moest ik door een steegje dat slecht verlicht was. Voor het steegje zag ik een meisjesgestalte die daar blijkbaar op iemand stond te wachten. Naderbij gekomen herkende ik haar omdat ze als sopraantje meezong in hetzelfde koor. Nu ja, het gebeurt nog dat iemand op iemand staat te wachten, niets buitengewoons natuurlijk. Maar wat ik wel buitengewoon vond – buitengewoon akelig - was dat ze blijkbaar op mij stond te wachten, meer zelfs dat ze mijn naam kende hoewel ik in de verste verte de hare niet wist. Ik was direct op mijn hoede !
“Ach figaretto” sprak ze, “mag ik een eindje met jou meelopen want ik ben bang alleen in donkere steegjes ?”
Dat ik niet met onbekende personen door onverlichte straatjes moest lopen was mij van jongs af aan door mijn moeder ingeprent. Ik ontweek haar verzoek door haar te vragen hoe ze mijn naam kende.
“Oh figaretto, alle meisjes uit het koor kennen je naam. Ze vinden dat je de beste tenor van de groep bent. Vandaar...”
“Vleierij”, dacht ik, “oppassen geblazen”. Langs de andere kant was mij ook geleerd dat je ten allen tijde beleefd moet blijven, zeer zeker met mensen van het andere geslacht, maar het stond me toch niet aan.
“Misschien wil je mij een handje geven ?”, lispelde ze. Daar had je het al ! Poging tot handtastelijkheden !!! Maar vlug van geest als ik ben stelde ik een betere oplossing voor :
“Liefst geen handje”, zei ik “het is veiliger dat ik voorop loop en jij loopt 3 meter achter me aan want als er dan onheil zou tevoorschijn komen, dan ben ik de eerste om het op te vangen.”
Ze zag er dan wel een beetje beteuterd uit maar op die manier belette ik haar om tot ongewenste intimiteiten over te gaan, hoewel ik moet toegeven dat die, naderhand bekeken en al bij al misschien toch niet zó ongewenst waren.
Later was ik nog meermaals het slachtoffer van ongewenst gedrag door de andere kunne. Zo klopte een dame me eens op de schouder nadat ze vernomen had dat ik de voetbaltoto had gewonnen. Eens ging er eentje zo ver dat ze haar mouw op sloofde en me haar blote bovenarm liet zien om haar wespensteek te tonen ! Zo zie je maar hoe ver sommigen durven gaan met ongewenste seksuele avances.
Maar het allerergste overkwam me een jaar geleden tijdens een meerdaagse busreis. Ik zat vooraan in de bus en van achter mij kwam een gezellin naar voren gewandeld, zogezegd om een frisdrankje te bestellen bij de gids. Maar op mijn hoogte gekomen deed ze alsof ze haar evenwicht verloor en liet zich pardoes op mijn schoot vallen. Ze had de bocht niet zien aankomen, stamelde ze, terwijl ik maar weinig bocht had gevoeld. Overigens kon ik me niet van de indruk ontdoen dat ze weinig haast maakte om zich van mij los te rukken ; meer zelfs, een paar bereidwillige medereizigers vonden het nodig om haar daarbij te helpen. Ik ben hen daar nog altijd dankbaar voor, alsook aan het team dat mij de volgende dagen psychologische bijstand verleende.
Ik heb dan al mijn wedervaren doorgestuurd naar de organisatoren van #METOO en niet tot mijn verbazing las ik naderhand dat de statistieken van grensoverschrijdend gedrag op zeer hoge cijfers afkloppen. Dit is niet te verwonderen...

Figaretto, zo te lezen heb je het niet zo voor de andere sekse, maar ja ieder zijn goesting zeker.

berretz schreef: ↑

05 okt 2019, 05:59

Figaretto, zo te lezen heb je het niet zo voor de andere sekse, maar ja ieder zijn goesting zeker.

Tenzij je op mijn licht ironisch stukje in gelijkaardige stijl wil voortborduren berretz, vrees ik dat je het bij het verkeerde eind hebt. Wat ik pleeg is uiteraard satire op de soms, ik zeg wel "soms", nogal overtrokken heisa bij het onderwerp.

berretz schreef: ↑

05 okt 2019, 05:59

Figaretto, zo te lezen heb je het niet zo voor de andere sekse, maar ja ieder zijn goesting zeker.

Het lijkt mij duidelijk dat jij de grap niet begrijpt.
Maar dan onmiddellijk met zulke insinuaties afkomen, vind ik nogal gedurfd, en eerder totaal ongepast!

Een beetje sarcasme???

berretz schreef: ↑

06 okt 2019, 06:31

Een beetje sarcasme???

Sarcasme zou ik dit niet noemen. Sarcasme betekent een vorm van humor met bijtende spot, de botte bijl, meestal ten koste van een derde persoon. In mijn geschrijf hierboven dat natuurlijk volledig fictief is, speel ik zelf de rol van de naïeve idioot die goedmenende vriendelijke toenaderingen van de andere sekse als ongewenst ervaar. Met andere woorden, ik schrijf het omgekeerde van wat ik bedoel. Dit is ironie, niet het slagzwaard maar het floret.
Sarcasme gaat dikwijls gepaard met cynisme. In de literatuur is dit een moeilijk genre wil men het goed brengen. Willem Elsschot bijvoorbeeld deed dit meesterlijk zoals in Lijmen en Het Been of in het verhaal waar hij zijn stervende moeder bezoekt met vier pale ales in zijn kraag. Anderen zoals Herman Brusselmans proberen dit ook maar zijn gewrochten komen meestal puberaal over.

Toen ik vroeger 'n meisje tijdens het uitgaan in Lloret een drankje aanbood, keek ze soms angstig naar de toog. Omdat er nogal veel spiegels hingen kon ik zien waarvoor.
Een oudere heer(krapul) die haar in zijne macht had, de blikken over en 't weer herinner me nog 'n klein beetje(vragend<=>kwaad).
Mss zijn er nog zo'n firmasleuren die alles doen voor carriere maar in de val lopen van een tiran.

Een vroegere uitspraak van Jean-Marie Dedecker: ‘Ik wil de vrouwen geen eten geven die op horizontale manier een verticale carrière hebben opgebouwd’. En dan daarna "MeToo" ...!??? Jawel hoor, er zitten er zeker bij!

Sorry hoor dames, wie dit persoonlijk neemt ..., verraadt zichzelf.