De gevaarlijke gevolgen laten zich nu al zien in de ziekenhuizen, terwijl het voorstel van Van Gorp nog niet is aangenomen.
Vele 'zieke' ouderen, worden nu al verwaarloosd in sommige ziekenhuizen .
De betrokken artsen bekommeren zich niet meer om bijkomende pijnen welke sommige patiënten ervaren. Men moet al heel sterk aandringen om grondigere onderzoeken te bekomen.
Een patiënt met de ziekte van Parkinson, gehospitaliseerd in Jan Palfijn te Gent, had bij een val in haar kamer, een breuk aan haar duim, en aan twee vingers opgelopen.
Na een week hardnekkig aandringen op nader onderzoek, werd ook nog eens een kleine breuk aan het bekken, ter hoogte van de liesstreek vastgesteld.
Diezelfde patiënte had bovendien al vier weken lang last van ernstige diarree, waar ook al niet werd naar omgekeken.
"Geef het wat tijd, het zal allemaal wel vanzelf overgaan" zei de dokter.(
???)
Alweer
na vier weken hardnekkig aandringen op grondig onderzoek, hetgeen uiteindelijk dan toch heeft plaatsgevonden, en haar de gepaste medicatie werd toegediend, was de diarree
na één dag al, van de baan. De oorzaak van die diarree, werd echter aan de familie niet medegedeeld. Het kan gemakkelijk met een voedselvergiftiging hebben te maken gehad, want er waren er nog die diarree hebben gehad, maar die is dan idd vanzelf overgegaan. Maar de ene vertelt het, de andere niet. Zal de oorzaak in de verslagen worden vermeld? Ik heb, door vroegere ongeveer gelijkaardige zelfervaringen, voldoende redenen hieraan te twijfelen.
't Is verdomme wel in een ziekenhuis dat je moet zijn om geholpen te worden.
En in de geriatrie hoeft men als zieke oudere persoon, al zeker niet veel meer te verwachten. En de dokters zijn ongenaakbaar en bunkergoed beschermd, hetgeen zij u duidelijk laten merken. Daar is men als patiënt niet tegen opgewassen. En hier dus nog eens
!!!
En ik wil er nog bij vertellen dat er bij haar, van levensmoeheid, nog absoluut geen sprake is.
