Ha ja Tillie, ik vergeef je je fouten, als je er gemaakt hebt tenminte?
Kan je om het even wat vertellen over Sinterklaas of bouw je een sinterklaasbeeld op uit ingrediënten uit de christelijke en/of de Germaanse traditie?
Wat met de Oud-Germaanse ingrediënten en rituelen, die je verwijzen naar Wodan?
Komt sinterklaas uit de hemel, van Spanje of uit Turkije? Wat vertel je aan kinderen en waarom vertel je het op die wijze? Gebruik je het onderscheid tussen de legenden over Nicolaas en de geschiedkundige feiten als aanzet om na te denken over de zin en betekenis van geloofstaal (legenden zijn uitdrukkingswijzen die behoren tot 'geloofstaal')?
Vele Sinterklazen: één echte en vele helpers of is hij overal tegelijk? Of zeg je: echte Sinterklazen zijn Sinterklazen die in hun hart willen zijn zoals Sinterklaas?
De situering van het feest tegen het aanschijn van de midwinter zonnewende laat het spel toe van licht en duisternis, van warmte en koude. Het is tegelijkertijd op symbolische wijze de uitdrukking van wat als positief en negatief, als levengevend of dodend ervaren wordt. Sinterklaastochten, fakkeltochten, Sinte Mettenvuren, liederen over de duisternis en het licht van de man, het gezellig samenzijn in huiselijke kring bij de open haard enz. zijn allen uitdrukking (soms eeuwenoud) van het levend houden van het lichtende in het bestaan, van het verdrijven van het kwaad en de eigen angsten, van uitdrukking van hoop in een gezamenlijke weerbaarheid tegen de bedreiging van het leven door de duisternis en de koude.
Het is de uitdrukking van: zich kunnen neerleggen, het laten rusten, het uit handen geven en uitzien naar wat komt, naar wat (op) mij toekomt. Het is ook in actie rechtkomen en de toekomst (dankbaar) aanvatten.
Het symboliseert verder datgene wat op onbewuste wijze bij de mens leeft (wat een sluimerend bestaan leidt) en wat daaruit meer bewust naar voor treedt. Dus ook datgene wat de mens bewust of onbewust al dan niet (ge)weten wil (hebben). Ook hier komt de spanning tussen dood en leven (voor altijd inslapen of (n)ooit weer opstaan) naar voor.
Zo leggen de kinderen zich op de vooravond van Sinterklaas ongerust neer in wat bange tegelijk hoopvol verlangen naar wat de toekomst (de Sint) brengen zal. Door het venster reikhalzend uitkijkend naar een beweging in de nacht die reeds een hoopvol teken is naar wat de ochtend (hopelijk) brengen zal. De uitdrukking van hun wensen in de vorm van een brief is tegelijkertijd een zich bewust worden van de eigen noden en behoeften en zicht krijgen op wat hun ware verlangen zijn. De ochtend wordt meestal (te) vroeg aangevat. Met het gekregene gaat men onmiddellijk aan de slag. Gaven worden opgaven, het geworpene wordt een ontwerp.