Naar kijken wel. Tot lady het in de snot zal krijgen!
http://m.youtube.com/watch?v=h8m16IxKl_U
Los van het muzikaal intermotzo, heb ik zo een vraagje aan de tachtigers of daaromtrent: Van op welke ouderdom is men bejaard, of moet men zich zo voelen in onze maatschappij? Als ik hier ons eigenste net bekijk, zie ik hier veel intelligente mensen bezig, met uiteraard een pak levenservaring . De zogezegde "oudjes "die perfect kunnen volgen op bv. het technologisch en alle andere mogeljke vlakken. Sommige jeugdigen mogen er jaloers op zijn. Af en toe lees-of hoor je in de media iets over"......een bejaarde man of vrouw van zestig, zeventig of tachtig...." Dat allemaal terwijl men straks misschien moet gaan werken tot zijn 67 jaar. Wordt je bv. in een kliniek opgenomen, ben je na je 65 ste bijna automatisch een Pepeken of Memeken en vallen sommige beleefdheidsvormen weg. Mits een goede hospitalisatieverzekering, is daar nog wel iets aan te doen,denk ik toch. Respect en beleefdheid zijn soms te koop.
Onlangs las ik een artikel over de economische inbreng van de "ouderen, de bejaarden" "Een te verwaarlozen inbreng", schreef die journalist van midden de 30 jaar jong. Terwijl hij misschien aan zijn eigen bankrekening dacht, en met een scheel oog keek naar de spaarboekjes van zijn bejaarde, niet meer productieve , of economisch te verwaarlozen ouders of andere erfbare" nalatigheden" van de "bejaarden"
Zou het kunnen, dat het nu juist de huidige "bejaarden" zijn, die onze economie nog ten dele rechtghouden? Al was het nog maar door het verslijten van hun electrische fiets of het spijsen van menige al dan niet zwarte of jeugdige kassen? Zijn het niet de oudjes van vandaag, die nog het geld kunnen laten rollen. Iets wat binnen x-aantal jaar heel wat moeilijker zal worden, voor de nieuwe oude Pekens? Allemaal vragen waarop ze stellen reeds een antwoord geeft.
Alleen die ene vaag is er nog: Hoe zit dat nu, met die plus tachtigjarigen. Zijn dat nu nog snotneuzen,of niet?
