.

.
POEZIE IN PRENTEN
.


















.
TOON HERMANS VERS
ik droom dat er wat groen zou zijn…………………………………..116
waar ik mij neer kan leggen
waar ik luist'rend naar de zomerwind
iets van een diepe stilte vind
ik ben de woorden moe
de uitgekiende zinnen
ik zou zo graag opnieuw
zonder één woord beginnen
een stilte ... zo intiem
daar in het jonge groen
mijn laatste pantomime
'n glimlach en 'n zoen
JULES DE CORTE LIEDJESTEKSTHet eendje
O wat zou het eendje graag iets anders zijn
Was ik maar een nachtegaal in de maneschijn
Sprak de grote tovenaar :’t Is niet om je te remmen
Maar dan kun je nooit meer zwemmen
Na een aantal dagen werd de nachtegaal
Liever toch een ooievaar op zo’n hoge paal
Sprak de grote tovenaar :Je hebt het voor het kiezen
Maar je zult je stem verliezen
Na een poosje zweven in het hemelblauw
Was opeens de ooievaar toch weer liever pauw
Sprak de grote tovenaar :Je mag vrijuit beslissen
Maar je zult de ruimte missen
Toen de pauw een tijdje zeer bewonderd werd
Wou ie weer veranderen in een nobel hert
Sprak de grote tovenaar :Maar denk erom niet klagen
Als ze op je zullen jagen
Niet zo heel veel later was ook die maat vol
En het hert wou verdergaan in de grond als mol
Sprak de grote tovenaar :Ook dat maak ik in orde
Maar je zult er blind van worden
Wroetend in de aarde zag ie eindelijk pas
Dat ie indertijd als eend het gelukkigst was
Sprak de grote tovenaar :Dat regel ik wel even
Maar het kost je wel je leven
NORMAN VERS
De oude koning kreeg een kind…………………774
Dat werd heel erg verwend
De oude werd nooit meer bemind
Hij staat nu op een prent
De jonge koning kreeg de troon
Maar waar was nu het land ?
Ondank is wel degelijk ’s werelds loon
Blijven doet geen enkele band
Het land werd nu een republiek
Dat vinden politiekers fijn
Een groeiende en bloeiende kliek
Wij krijgen die nooit klein
.