Ik heb vingers van hoofse ridders
en ik plooi je toe om je
als een pluis, in de zon te blazen
naar gelukkig zijn toe
maar zonder je los te laten
en zie er is een poort ontstaan
en traag vloeit de droom weg in het licht
dat de wolken omringt
en vlammetjes doet ontspringen
aan iedere gedachte
aan het groene van je ogen
ik voel hoe ik in rust ga slapen
en je meedraag in mijn minne-dromen.
Ik ben ingekort
een stuk van mijn benen is weg
nu zijn mijn armen te lang
mijn ogen in de spiegel zijn bang
en rood van te weinig slaap
of was het in een droom
dat ik zo gekrompen ben
als een wollen trui in de stoom ?
of is het zo dat ik eindelijk
ben teruggebracht tot de maat
waarboven ik trots was uitgestegen
alsof niets boven grootheid gaat ?
niet zachtheid
goedheid niet
niet een oud geloof of tederheid
wij hadden ook voor de liefde
helaas niet voldoende tijd.
Raak me aan met licht
laat me licht worden
laat me zonder ogen zien
laat me voelen
laat me ontploffen in vreugde
één miljardste sekonde lang eeuwigheid
maak mijn lichaam doorschijnend
de aarde en het heelal
de tijd
alsof hij niet bestaat
laat me zijn alsof ik u ben
laat me zijn in u
laat me dit niet begrijpen
niet kennen
niet weten
maar laat me dit voelen
nu
licht in het licht
deel van al
en al.
Of ik ben
of niet ben
is zonder belang
of ik haat
of liefde ken
met merels zingen
of met mollen
kruip
onder de grond
of ik je kus
op je bange mond
of een mes steek
in mijn buik
op mijn knieën lig
en bid
of voor een auto spring
is zonder belang
ik ben alleen
om jou mijn lief
om jou
maar bang.
Of je man bent of vrouw
of je pijn hebt
of rouwt
of je 't aan de stenen
zou vertellen
of meegeeft
met de zomerwind
of het neerschrijft
achter de schrijnende deur
van je hart,
heeft geen belang
Of je onbekend
wil blijven
dan wel je naam,
of 'n naam
op alle muren schrijft..
heeft geen belang.
Alleen
dat je stilte
van de daken roept
en als een nevel
boven het water
van je leven hangt..
dat voelen wij.
Nergens iets bewegen,
nergens aankomen,
het heelal is kwetsbaar:
een enkele herinnering die vertrapt werd
kan mijn wereld veranderd hebben,
maar
is het gebeurd?
ben ik een kreupel iemand
met gebroken verlangens,
nooit meer geworden wat gepland was?
Nooit meer
méér?
Voorzichtig krab ik de herinnering uit mijn denken
er verandert niets.
Waarom ben ik dan treurig?
een oude man
die de overkant van het geluk
niet meer zien kan.
Laatst gewijzigd door lutim op 23 sep 2006, 08:36, 1 keer totaal gewijzigd.