Poëzie en proza

lutim's spiegelkrassen

Gestart door lutim op 08 mar 2006, 14:03 369 berichten 171.854 keer gelezen
lutim Startte dit onderwerp 05 jul 2006, 09:27 328 berichten
Ik heb vingers van hoofse ridders
en ik plooi je toe om je
als een pluis, in de zon te blazen
naar gelukkig zijn toe
maar zonder je los te laten

en zie er is een poort ontstaan
en traag vloeit de droom weg in het licht
dat de wolken omringt
en vlammetjes doet ontspringen
aan iedere gedachte
aan het groene van je ogen

ik voel hoe ik in rust ga slapen
en je meedraag in mijn minne-dromen.
lutim Startte dit onderwerp 06 jul 2006, 11:18 328 berichten
Hoe bitter is een traan
ze brandt in mijn wang
in een rimpel en druppelt
verschroeiend op mijn handen

ik maak geen gebaar meer
om het verdriet weg te snijden
ik word als getemperd ijzer
als bijtende tanden

en moet ik dan in gloeiende toorn
met hete adem als een draak
de herinnering niet verbranden
waarin wij hebben geleefd ?
lutim Startte dit onderwerp 07 jul 2006, 08:16 328 berichten
Ik ben ingekort
een stuk van mijn benen is weg
nu zijn mijn armen te lang
mijn ogen in de spiegel zijn bang
en rood van te weinig slaap
of was het in een droom
dat ik zo gekrompen ben
als een wollen trui in de stoom ?

of is het zo dat ik eindelijk
ben teruggebracht tot de maat
waarboven ik trots was uitgestegen
alsof niets boven grootheid gaat ?
niet zachtheid
goedheid niet
niet een oud geloof of tederheid
wij hadden ook voor de liefde
helaas niet voldoende tijd.
lutim Startte dit onderwerp 09 jul 2006, 10:19 328 berichten
Toch leg ik me niet neer
bij het feit van afscheid
ik sta terug rechtop
en vloek
zesentwintig keer
of is dat bidden ?

Is dit offer ?
mijn bloed brandt als wierook
zodat de geur in iedere rimpel
van mijn geest
dringen moet.
Of jij dit weet ?

Of jij je hand uitstrekt
zodat ik in uw schaduw
naar je toekomen kan
met een glimlach
en alle verdriet
verborgen.
lutim Startte dit onderwerp 10 jul 2006, 14:20 328 berichten
Raak me aan met licht
laat me licht worden
laat me zonder ogen zien
laat me voelen
laat me ontploffen in vreugde
één miljardste sekonde lang eeuwigheid
maak mijn lichaam doorschijnend
de aarde en het heelal
de tijd
alsof hij niet bestaat
laat me zijn alsof ik u ben
laat me zijn in u
laat me dit niet begrijpen
niet kennen
niet weten
maar laat me dit voelen
nu
licht in het licht
deel van al
en al.
lutim Startte dit onderwerp 10 jul 2006, 18:35 328 berichten
Of ik ben
of niet ben
is zonder belang
of ik haat
of liefde ken
met merels zingen
of met mollen
kruip
onder de grond
of ik je kus
op je bange mond
of een mes steek
in mijn buik
op mijn knieën lig
en bid
of voor een auto spring
is zonder belang
ik ben alleen
om jou mijn lief
om jou
maar bang.
GIVE 11 jul 2006, 01:00 248 berichten
Of je man bent of vrouw
of je pijn hebt
of rouwt
of je 't aan de stenen
zou vertellen
of meegeeft
met de zomerwind
of het neerschrijft
achter de schrijnende deur
van je hart,
heeft geen belang

Of je onbekend
wil blijven
dan wel je naam,
of 'n naam
op alle muren schrijft..
heeft geen belang.

Alleen
dat je stilte
van de daken roept
en als een nevel
boven het water
van je leven hangt..
dat voelen wij.

Mooi Lutim, wij luisteren!
Er is zoveel om lief te hebben.
lutim Startte dit onderwerp 04 aug 2006, 10:51 328 berichten
ik

verlatene van de storm

uitgespuugt als staal-zonder-waarde

en jij

jij

waar kan ik me verbergen
waar kan ik verdwijnen

voor mijn emoties
voor mijn herinneringen
voor mijn gedachten

verdwijn verdomme uit mijn ziel
uit mijn denken.
lutim Startte dit onderwerp 05 aug 2006, 11:48 328 berichten
Zij dacht
ik heb een hond
dus heb ik een hart
overtuigd van massa's liefde
te kunnen geven
houdend zichzelf
voor de gek.

Nemen was haar grootste kracht
dat gebruikt werd
om wonden te stelpen
die niets
met liefde
te maken hadden.
lutim Startte dit onderwerp 24 aug 2006, 17:31 328 berichten
De glimlach van mijn lief

Om op een feestelijk gewaad te dragen
is je glimlach

om in het raam te hangen
tegenover de maan

om aan een gele bloem te geven
die pas is opengegaan

om mee te dragen
op een dansend en fluitend afgelegde weg

de glimlach van mijn lief.
lutim Startte dit onderwerp 25 aug 2006, 09:17 328 berichten
Vingers van een vroeger lief

Dit is de stad,
alle vrouwen zijn mogelijk
die op het voepad gaan
en mij niet zien staan,

die met onbewogen ogen
voor de vitrines staan
en woorden zwijgen.

In de achterruimte van winkels
verblijf ik wachtend
op het openen van de deur.

Hoe bemin ik éénsekondelijk
de schaduw van het nabije lichaam !
Vingers van een vroeger
lief herinner ik mij.
lutim Startte dit onderwerp 26 aug 2006, 08:09 328 berichten
Nergens iets bewegen,
nergens aankomen,
het heelal is kwetsbaar:
een enkele herinnering die vertrapt werd
kan mijn wereld veranderd hebben,
maar

is het gebeurd?
ben ik een kreupel iemand
met gebroken verlangens,
nooit meer geworden wat gepland was?
Nooit meer
méér?

Voorzichtig krab ik de herinnering uit mijn denken
er verandert niets.
Waarom ben ik dan treurig?
een oude man
die de overkant van het geluk
niet meer zien kan.

Laatst gewijzigd door lutim op 23 sep 2006, 08:36, 1 keer totaal gewijzigd.

lutim Startte dit onderwerp 27 aug 2006, 08:07 328 berichten
Als leegte.

Als een ballon
die vanzelf de hemel indrijft,

als een touwloze ziel,

als een omhulsel
waardoor de zon schijnt,

als oppervlak van water,
zonder grond van bestaan,

als leegte, als een enkele antenne
die alles opvangt en oplost,

als het oplossen van suiker
in het glas

als het doorzichtig zijn.

Zo leef ik nu zonder jou
in leegte.

lutim Startte dit onderwerp 28 aug 2006, 13:44 328 berichten
In dit omsingeld hoofd.

Er is een kat
die de muren van de cel afkrabt
en zacht miauwt
alsof er iemand is
die haar horen kan

er is een man
die opstaat en weer zitten gaat
en vanop de bank
de geluidloze tijd
tikken laat

de geur van een kaars
die lang geleden is gedoofd
hangt zonder herinnering
nog in dit
omsingeld hoofd.
lutim Startte dit onderwerp 03 nov 2006, 10:18 328 berichten
Wij gingen samen naar de heide
verheugd en opgewonden beide

onze lippen langden naar de eerste kus
wij gingen warm en vol verwachting dus

onze harten vol der zoete zonde
in de ogen die elkander vonden.