Gedichten-allerlei"van de hak op de tak"-hondjes-

Folklore van in de tijd van toen.....




(Beginjaren '80)



Boed heeft van die zotte kuren,
Die nooit lange blijven duren.
Eerst was 't met 't veloke rijden,
Dan was 't " vette derms" bereiden.

Naderhand garnaaltjes vangen,
Of dan hovenier uithangen.
Nu heeft hij zijn hart verpand,
Aan het hengelen op het strand.

Onlangs was hij weer aan 't vissen,
Op de Rotonde, en most pissen.
De haakjes waren juist geaast,
En plots bleek hij heel erg gehaast.

Het zwembad was het dichtste oord,
Om te lossen zoals ' t hoort,
Ge kunt nu toch niet urineren,
Zonder een pint te konsomeren.

Op één been kun j' ook niet gaan,
Dus, vlug nog eens volgedaan.
Maar waar ook op Wenduinse wegen,
Kom je overal snoodaards tegen.

En die twee zagen alras,
Dat Fernand afwezig was.
Er werd niet veel gediskussieerd,
Maar wel de boel gesaboteerd.

Terug ter plaatse, met een wat roder kop,
Trok hij gezwind z'n perse op.
Joepie ! Hij deed een goede zaak,
Want er hing wat aan de haak.

Maar er liep ergens toch iets mis,
Want hij had maar een halve vis.
Met perse twee ook geen geluk,
Want daaraan hing het andere stuk.