Lieve Gustilpe,
dank voor je aanmoedigend woordje dat bij jou
iedereen welkom is.
Eerst en vooral dank voor al wat je schrijft, zelfs dat "modderbad"
was heel beeldend vertolkt!
Het verhaal van de nacht vond ik bijzonder mooi!
Daarom ook hier een verhaal , met lieve groeten en
een fijne week toegewenst,
johanamaria
Verhaal van
HET SNEEUWKLOKJE …
Beeld van het leven: broosheid en kracht.
De lange donkerste weken met zijn korte dagen zijn weer bijna voorbij, de dagen beginnen te lengen en de nachten te korten.
Het is nu al genieten van krokussen en sneeuwklokjes. Elke ochtend ga ik in mijn tuintje, mijn eerste ochtendgebed. Ze steken hun broos en breekbaar kopje uit de bevroren grond, zo klein je ziet ze eerst amper staan. Ze hebben niets van de weelde en de kleurenpracht van de zomerbloemen, maar ze zijn een wonder! Met hun wit gebogen kelkje zijn ze de bescheidenheid zelf. In al hun kleinheid en broosheid zijn ze toch taai en weer-baar.
Het zijn de eerste bloempjes die de winterse vorst trotseren en de belofte van de lente in zich dragen.
Ze zijn een beeld van het leven zelf: broosheid en kracht !
In mijn tuintje staat één groter sneeuwklokje, Ik heb het geplant na de begrafenis van een klein meisje, van bij de geboorte ziek en zwaar gehandicapt.Door haar ouders, familie en vele andere mensen werd ze gekoesterd en verzorgd, ze was omringd door een zee van liefde en warmte, ze had op haar manier veel goedheid tot leven gewekt in het hart van mensen. We kregen in de afscheidsdienst een bloembolletje mee om te planten om haar te herinneren.
Dat heeft toen veel indruk op mij gemaakt.
Ze was klein, broos maar weerbaar. Ze droeg in zich een grote hoop, een sterke wil om te leven.. Ze heeft door haar “zó-zijn” en kort verblijf veel gegeven en bereikt wat wij in vele jaren niet kunnen verwezenlijken.
In het Frans wordt een sneeuwklokje:
perce-neige genoemd, zij ook boorde een weg doorheen haar handicap, een weg naar leven.
Zij was ook een
snowdrop: die zoveel drops, druppels van leven en hoop heeft losgeweekt.
Over hoop zegt Have!: Hoop is niet hetzelfde als optimisme. Het is niet de overtuiging dat iets goed afloopt.
Hoop is de zekerheid dat iets zin heeft, ongeacht de uitkomst.
Broosheid en kracht. Ik ervaar dat ze in elkaars verlengde liggen .
Meer en meer doen we alsof die kwetsbaarheid er niet is, alsof we ons leven helemaal in handen hebben. We denken alles onder controle te hebben en dat daarin onze kracht en zelfstandigheid schuilt. De geneeskunde gaat met rasse schreden vooruit, we zijn tegen alles verzekerd, we kunnen eender wie op eender welk moment bereiken, we mogen straks beslissen over leven en dood.Wij hebben God niet meer nodig!
Maar, zijn we wel zo sterk en onafhankelijk of is het gewoon een heel groot individualisme? Zijn we wel zo moedig als er zoveel depressiviteit en stress is? Ik hoor dikwijls mensen zeggen: ik ben eenzaam. En anderzijds zijn we bijna nooit alleen. Zijn wij wel zo weerbaar als het leven ons kwetst?
In één ogenblik kan zoveel veranderen, een ziekte waarvan men niet weet hoe ze zal aflopen, een kind dat zwaar ziek wordt .... er zijn dingen die ons wel aan onze kleinheid en broosheid herinneren. Dan ziet men soms alleen ontgoocheling en bitterheid.
Kijk elk jaar naar het sneeuwklokje:”
perce-neige”, dat telkens weer door die harde korst haar kopje opsteekt.Een “
snowdrop” van hoop en leven.
Soms gebeurt het dat door het leven van een gekwetste mens, precies vanuit die broosheid en kleinheid, kracht en hoop ontstaat en nieuwe relaties van zorgzaamheid en tederheid beginnen.
Je ziet soms hoe een gekwetste mens kracht en hoop uitstraalt en geen eenzaam mens is, maar een kring van meelevende vrienden heeft. Je ziet soms hoe kwetsbaarheid kracht wordt, niet de kracht van de macht, maar de kracht van het sneeuwklokje, dat onopvallend en bescheiden, ten volle bloeit, de vorst en de harde korst ten spijt, met de lente in ‘t vooruitzicht.
Je moet er wel leren naar kijken en niet overstappen. Soms wordt door een dal van pijn en mist, van ellende en dorheid een sprankelende geest geboren, wordt een mens als een klein dapper en bewonderenswaardig sneeuwklokje, weerbaar en broos maar zeer mooi en veel belovend.
Auteur onbekend
De foto is wat te groot uitgevallen ,
maar is magnifiek!