Gedichten-allerlei"van de hak op de tak"-hondjes-

Je brengt hoop in mijn leven,
Je brengt vreugde en geen verdriet.
Je hebt me liefde gegeven,
De negatieve kanten zie ik niet.

Je dringt binnen in mijn geest,
waar nog nooit iemand is geweest.
Je raakt mijn ziel aan,
zonder jou zou het nog mogelijk zijn te bestaan!

Ik noem je een ster in de nacht,
Je straalt heel zacht.
Ik noem je de zon die verdwijnt,
iemand die mijn leven verfijnt.

Ik vlieg als vlinders in mijn buik,
Ik zweef als de vogels in de lucht.
Ik drijf op mijn gedachten,
Mijn hart schreeuwt het uit voor jou.

Concentreer je op de goede dingen,
Laat de genegenheid in je hart binnendringen.
Ook al was 2007 een mooi start,
Soms draait het nog altijd niet zoals verwacht.

"Zal ik je wat frappants vertellen"!
zei het dichtertje op een dag tegen mij.
Ik zag laatst op het net,
een gedicht staan van mij.

Ik was verbaasd en boos,
want dat gedicht
dat was van mij!

Je zult natuurlijk zeggen,
dat is toch niets bijzonders,
voor een dichter, zoals jij....

Dat is het ook niet.
Alleen, ik had het net geschreven,
het leefde nog bij mij....

't Klinkt gek,
maar ik voel me wat ontgoocheld,
ook voel ik iets van spijt.
Het is nu dus van een ander.

Als je spijt krijgt....

Als je spijt krijgt van een excuus,
dan was het ook niet gemeend,
dan waren die woorden die ik schreef,
koel, niet eerlijk, en versteend.

Ik heb ze met pijn neergeschreven,
en opgeslagen in mijn hart.
Dit had niet mogen gebeuren,
raakte er innerlijk door verward.

Waarom deze keuze,
Krijg ik al te snel spijt?
Handelde ik iets te snel,
dat ik daaronder lijdt?

Gelezen woorden die raken,
Mijn excuus heel snel ingetrokken.
Maar ach wat maakt het nog uit,
ik ga wel verder alleen rustiger bloggen......

Dit maakt me weer sterker,
ik weet thans waar ik moet op letten,
dat ik ook voorzichtig moet zijn,
Mijn passie te delen en ook mijn hart voor een ander open zetten.

Een voortreffelijke leer,
wat ik me duidelijk hebt gemaakt.
Het heeft mijn ogen geopend,
helaas ben ik al te ver gegaan....

Ook weet ik dat er eens een tijd was,
dat bloggers nog tijd hadden,
om elkaars werk te vereren.
Nu maken ze tijd om elkaars werk te kleineren.

"Vriendschap: "Wat is dat?
Een luisterend oor.
Een arm om je schouder.
Of een stem die zegt:"het komt wel goed hoor"!

Vriendschap wat is dat?
Een speciale band.
Een troostend persoon.
Of een hand in jouw hand.

Vriendschap wat is dat?
Een man of een vrouw.
Een gezonden engel.
Die altijd bij jou blijft.

Vriendschap wat is dat?
Een erg goede vraag.
Vriendschap is speciaal.
En zonder woorden: ook verstaanbaar...

door "Donkerglas"Herman van der Sluis/gedichten
Lieke Ambagts/gedichten freaks

We zullen vrienden zijn en blijven op vriendschapsdag

Waarom ik zo van je hou,
zal ik je eens vertellen.
Al stamp je ook mijn schenen blauw,
zoals geneen kan evenaren.

Je hebt veel "gaven" op een lijn,
die 'k elders niet kan vinden.
Dat moest beslist de reden zijn,
om mij aan jou te binden.

Zeg het niet met zoveel woorden,
maar kijk me aan en lach.
Kijk me aan zoals toen,
de eerste keer dat je me zag.

Zeg het niet luidop,
maar fluister 't in mijn oor.
Hetgeen je zo graag zegt,
hetgeen ik zo graag hoor.

Zeg het in stilte, alleen voor mij,
hoe gaarne je me ziet.
Opdat anderen 't niet horen,
want begrijpen doen ze 't niet.

Je hebt iets speciaals,
om me te bekoren.
Dat moedervlekje op je kont,
daarvoor ben ik verloren!

Als ik je zie: je ogen,je mond;
dan roert mijn hart
en ik moet lachen van geluk.

Als ik je zie en je lacht terug
dan weet ik ik hou van je
en ik geloof dat jij van mij houdt

Als ik je zie dan weet ik
dat ik op je aan kan
dat ik op je mag leunen.

Ik gun je ook mijn schouder.
als ik je zie geloof ik
dat geluk bestaat;

Wij samen voor eeuwig bij elkaar
zelfs de druppels van de regen
smaken naar geluk.

Soms is het heet,
soms is het koud,
soms is het vers,
soms is het oud.

Het valt vaak van de hoogste wand,
en klimt ook nog tot over de rand.
soms is het licht en soms een vracht,
soms is het hard, soms is het zacht.

Het vervoert de zwaartste dingen,
en dringt nog overal naar binnen.
Soms is het groen, soms is het blauw,
vaak is het helder en soms ook wel grauw.

In zijn diepten woont menig onderwezen,
en zieke mensen worden ervan genezen.
Soms is het stil, soms hoor je geruis,
soms zie je het niet, het is ook in huis.

W A T E R....

Het hart van de mens
is toch die kleine plaats
waarlangs de liefde
overkomt...

Waar liefde is,
gebeuren er altijd,
wonderen.

Liefde is de enige sleutel,
die past op alle poorten.

In elke glimlach, in elk goed woord,
in elke genegenheid,
straalt liefde,
aan een ander gegeven.

In elk stukje hart
ligt wat menselijk warmte
voor alle mensen.

Sommige mensen
hebben een hart van goud.
Uit alles wat zij doen
straat hartelijkheid.

Anderen wantrouwen hun hart
en doen nooit
wat hun hart hun ingeeft.

Dat is jammer.

Wie de mensen blij wil maken,
moet vreugde in zich hebben.
Wie de wereld wil verwarmen,
moet vuur in zich dragen.

Wie mensen helpen wil,
moet zachte handen hebben
om ze niet te kwetsen.

Wie vrede brengen wil,
moet eerst in eigen hart
vrede gevonden hebben.

Er zijn mensen,
die dragen hun zorgen
altijd en overal met zich mee.

Ze kunnen niet genieten,
ze hebben hun hart vol zorgen.

Wat ze ook zien,
ze zien alleen maar zorgen.
Wat ze horen,
ze horen alleen maar zorgen.


http://blog.seniorennet.be/ninjazinavincent

Ik hoor met mijn oren
kijk met mijn ogen
ik zie wat "ik" wil zien
en hoor wat "ik" wil horen.

Ziet u wat ik zie?
Hoort u wat ik hoor?
Voelt u wat ik voel?
Waarom oordeelt u dan?

Groetjes
bedankt voor het gedicht.

Herinneringen zijn gevoelens van het verleden,
Ze komen en gaan, maar blijven bestaan.
Je moet ermee leren leven,
Zowel goede als kwade herinneringen horen bij het leven.

En ook "Bloggen" hoort bij mijn herinnering,
Het was een belangrijk stukje in mijn leven!
Ik liet uren van de nacht niet eenzaam wezen,
Door de teksten van vrienden bloggers te lezen.

Ik ontleende daarin dingen die ik nog niet kon weten,
Misschien had ik de dag nadien mijn kans gemist.
Wanneer de moeiheid me dan overmeesterde,
Sloot ik gezind mijn PC, ach wat was die tijd toch kort.

Maar er waren thuis dagen van licht,
maar ook donkere dagen,
Ik versleet te veel uren op de PC,
En zo trok ik in huis veel donkere wolken aan.

"Wie voor iets anders leeft,"
"komt altijd bedrogen uit!"
"en trekt alzo deze donkere dagen aan.
"Ik weet het je hebt maar één leven,.....


http://blog.seniorennet.be/ninjazinavincent

't Water van de vijver slaapt.
Het ligt
op het blauw van de hemel.

Ergens aan de kant van het lis,
zie men de lichte dans van muggen
in ruisloos gewemel.

De stilte filtert.
Woorden van wind,
alleen het gras begrijpt het.
Terwijl het luistert,
en zijn groen met alle blauw verbindt.

Plots ontwaakt het water,
Een vreemde eend,
Slaat haar vleugels in het natte blauw.
Een wonde...

Zij breekt die psalm van stilte af
Ten gronde....


http://blog.seniorennet.be/ninjazinavincent