Vleugels van papier

[gustilpe]

Robbe,

ik kwam hier een wijl vertoeven
hier kan je je zeker niet bedroeven
er valt veel aangenaams te lezen
je bent van iedereen geprezen!

Sporen in de sneeuw
ik vaag de koude deken...
Er kronkelt een verloren pad

alles even mooi en passend geïllustreerd!
Fijn hier te komen!

zonnige februarigroeten,
gustilpe

[Bomi]

-

Robbe,


Bedankt voor de tip wat mijn 'verlangen' betreft, ik heb er wat aan gesleuteld, weet niet hoe dat cijfermateriaal daar terecht kwam.

"No den iënentwinstige wôre de daag elke dag n'n haoneskreej langer"

Nu nog even over die schree, dit zinnetje heb ik bij jou gekopïeerd.

Bij ons thuis werd er 'schriev' gezegd. Ben eens bij Xavier Staelens gaan kijken in zijn (H)Esselts woordenboek.
Hij heeft het over kie.ke, waar de punt staat zeggen wij dan ' kiejeken'

Het is plezant om met taal te spelen ook in dialecten. Hasselaren verstaan mensen van Zonhoven niet en omgekeerd en toch is het maar 5 Km verder dan waar ik woon.
Net zo min is er een eenvormig Limburgs dialect.

Groetjes,

Bomi

[Robol]

Beste vrienden van de poëzie,
Alter, Rankje, Elisa, Gustilpe en Bomi

bedankt voor jullie bezoek in peis en vree...

Al verstaan die van Hasselt en die van Zonhoven mekaar niet altijd...hopelijk begrijpen ze mekaar. Als ik de geschiedenis lees...er waren wel wat grensgeschillen in het verleden...koehoeden op mekaars heide en zo, de oude grenspalen staan er nog geloof ik !

mvg

Robbe

[Robol]

Lentevrouw


Onder oogschaduw
van wimpers
glanst magie en rimpelt
zich zon

Roosgolvende kaken
hellen naar
smaakvolle lippen
waar lente zich dauwt

in een waas van een
glimlach
beloftegetrouw

Lentevrouw




Robbe

[Alterego1]

[Robol]

Bedankt Alter, pracht van een lentevrouw !

Ik zocht (en vond) een lied uit mijn soldatenvlegeljaren...

Robbe

[Robol]

Es ist zum weinen, my love

In het verre Duitse Siegen
mocht ik ooit soldaatje spelen
Marcheren door de natte straten
met mijn rugzak, zwaar geladen
luisteren naar bitsige bevelen

Voorwaarts…march
Peleton halt !
Presenteer geweer
Een schreeuwer die
alweer
mijn jonge tijd vergalt

Maar in de vrije uren,
in een kroegje in de stad
bij lagerpils en beatmuziek
heb ik toch mijn pret gehad

Ik neuriede mee met Manuela
zachtjes, bij het blonde bier
“Es ist zum weinen, my love,
du gehörst toch zu mir…”

Ik zwaaide af, terug naar de heimat
ver weg is de soldatentijd
maar met dat lied van Manuela
heb ik nog vaak meegeschreid…

Robbe


Es ist zum weinen

[ria]

Met de altijd bezige bijen,
Robbe aan het hoofd,
is het een plezier
om hier te landen,
met mijn vleugeltjes
van crèpepapier.

Soldaat ben ik natuurlijk nooit geweest,
maar ik werkte eind jaren vijftig enkele weken,
als vrijwilligster in een Caritashaus
in Giessen an der Lahn.

Het was de tijd van de vele vluchtelingen
die kwamen van achter het ijzeren gordijn.

Maar het was ook de tijd dat Elvis Presley
zijn legerdienst vervulde in Duitsland.

Zelf hield ik meer van Freddy Quin,
alhoewel ik Presley later ook heb leren waarderen.

Ondertussen ben ik bejaard geworden,
en al die schatten zijn verborgen
in de herinneringen aan mijn jeugd.

Moest ik het opnieuw kunnen en mogen doen
ik zou er zeker voor gaan.

Fijn weekend Robbe



3 dagen geleden, van uit het keukenraam,



en zo zag het er deze morgen uit.

ria

[Robol]

Bedankt Ria voor je bezoekje en de mooie plaatjes !
Al was je nooit soldaat...ik draag het gedicht hierboven ook op aan de 2 legermakkers die via een privébericht reageerden...

Het was zo'n 8° vandaag en het zonnetje deed deugd...ik ging dan ook op speurtocht in de haag op zoek naar leven...

dansende muggen en ...een vlieg op een klimopblad die een zonnebad nam.

De volgende dagen mogen we ons aan nieuwe winterprik verwachten...

mvg

Robbe

[Robol]

Februarizon

Als de februarizon
de morgen komt omkransen
zie je in haar gouden licht
de eerste muggen dansen

Al is ’t nog lang geen voorjaar
toch merk je al nieuw leven
Ik heb mijn dikke wintertrui
aan spullenhulp gegeven

De hazelaar, de zwarte els
zijn met katjes al getooid
Hoog in hemelsblauwe lucht
speurt de buizerd naar zijn prooi

Wie de eerste lente maakt
dat maakt voor mij niet uit
de krokus of de heggenmus
of het vliegje op de ruit

Robbe

[elisa20]

Dag robbe,

Weer heb ik genoten van drie pracht van een gedichten

'Lentevrouw', heel poëtisch mooi

Manuela, ja dat zijn de jaren 50 hé, soldaten in Duitsland,
komt bekend voor, voor de jongens!

'februari zon' prachtig natuur gdicht .. de komende lente...
Kriebels... mooi!!!

Groetjes,
elisa

[Robol]

Beste Elisa

bedankt voor je bezoekje


Maar wat mijn soldatentijd betreft...dat was in de golden sixties.
En Manuela, het Duitse schlagerzangeresje, bekend van o.a. "Schuld war nur der Bossa Nova" en "Küssen unter Regenbogen" (Dit laatste, in Nederlandstalige versie, werd de eerste plaat voor Ann Christy) verging het minder goed. Financieel aan de grond overleed ze op Valentijnsdag 2001 op 57-jarige leeftijd.
De weelde is soms moeilijk om dragen.

mvg

Robbe

[Robol]

[Robol]

Is het poëzie?

Is het poëzie
als ik
in verzen denk
en aan het blanke blad
mijn diepste dromen schenk?

Is het poëzie
als ik
dit blanke blad
beklad
met mijn beperkte woordenschat?

Is het poëzie
als ik
met huiverende pen
mijn intieme ziel
laat overstromen?

Is het poëzie
als ik
als een vlinder smacht
naar bloesemende dromen?

Robbe

[Janina]

Ja, Robbe, dat is poësie en nog véél meer...
Het is het mooie voelen en zien in de gewone dingen, ook het minder mooie, het grappige, en nog zoveel meer.
Kunst is, dat gevoel kunnen verpakken in treffende woorden.
Maar daar heb jij geen problemen mee!

Trouwens, je hebt weer enkele mooie dingen op je topic gezet!!!!

Groetjes,