Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

jij bent naam

geen ogen geen mond
je spreekt met handen
als takken, guirlandes
die waaien in wind

zonder plan noch een slaap
vergeet ik je naam
de jouwe op tong
ligt licht en soms zwaar
als onbekend wie-woord
naakt in mijn droom

hoe weet jij waar
boven is waar onder
zon in knieholtes
vogels in haarwortels
ben jij de naam
van haar die ik lief.
**********
sunset 18-08-2011
**********

[sunset]

maalstroom der getijden

wij voeren dagelijks oceanen
met hongerende tijd; haaien
vreten de seconden en kreeften
vangen druppels uit schuimkronen

ik huppel op golfkoppen
met beide handen op de bodem uit zand;
mijn zweet vertaalt zich in noten
en zwervend papier op het strand
hoont de klank van mijn woorden

's nachts woedt de zee en 's morgens
eet hij de uren (of is het mijn ziel?);
wie weet wat er gebeurt
in de maalstroom der getijden.
**********
sunset 19-08-2011
**********

[sunset]

over moeders, vrouwen en Goddelijkheid

[en God zei tegen mij:
jouw zweet is jouw oceaan]

mijn verste herinnering gaat terug
naar een huis waar gunsten en farizeeërs slapen
kransen en hemelbedden wachten op moeders
dode zonen, reukwater en vers brood:
mijn geur van dromen in tragische momenten

- wanneer zich een mensenleven te slapen legt
na één, twee dagen en denkt zijn eeuwigheid
binnen te gaan, waarschuw ik een ieder bij 't sterven:
wij hebben minder bereikt dan zij -

laat me denken als dennenappels wanneer ik ooit
op dat perron sta, en verder me denkenen
als een verweesde hond; misschien zou ik mogen
hopen dat zij op mij wacht, ergens in een huis
dat geurt naar liefde en moedermelk,
zware witte borsten en zachte huid

mijn tranen zijn het zweet van mijn oceaan.
**********
sunset 20-08-2011
**********

[sunset]

altijd weer

soms is het een muur waartegen wij
angstig geleund, houvast hopen te vinden
soms het verlangen, eender sterk eender naakt
dat ons tegen elkaar perst

- voetstappen van een waterloper
lichtsporen van glimwormen
het fonkelen van ogen en jouw
vingerafdrukken op mijn huid
vast te houden is mij bijna onmogelijk -

nawiegend enkel de golfslag
in een branding; bladeren
en zacht ritselende lakens
in dit land van herinneren

waar leven ons terug vindt
verliefd of vertwijfeld
maar ik mij, altijd weer
in jouw armen.
**********
sunset 21-08-2011
**********

[sunset]

met dichtgevouwen vleugels

huizen waarin elke geste
een verwachting uitspreekt
die bijna nooit vervuld wordt

met vuur onder de barbecue
om de wasem van adem te blussen
en in elk hart een schemering
van een ochtend met zon

en jij – tegen de avond – vlinder
met dichtgevouwen vleugels
tussen twee stengels vrees jij
de regen.
**********
sunset 22-08-2011
**********

[sunset]

zwoele drukkende hittedagen

op die dagen zie ik
het groene veld
sidderen in 't ademen

wit wiegt een zee van gras
vogelbladeren biddende spitzen
schuimend groen; flikkeren de daken
hemelogend vol wasem en bruin
over stuiptrekkende halmen
zwijgen bomen alle dieren
hun te warm vel

en daar zit ik
in tijd, zie de tijd
tegenover mij in 't licht

niets is weg
alles bekijk ik
alsof het beelden zijn.
**********
sunset 23-08-2011
**********

[Bosrankje]

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,
Dank je wel, zo mooi wat je hier plaatste.
Liefs, knuf en nog een heel fijne woensdag, sunset
.
.
.

[sunset]

deze augustusdag

deze augustusdag
omhult zonnig gevoel
dat zich beschermend
tegen de nevel vlijt

hij koelt en verfrist
met vochtig nat
een brandende gloed
tot een warm lieven

zijn regen wast
zorgen uit mijn huid
die met de wolken
in de goten vloeien.
**********
sunset 24-08-2011
**********

[sunset]

zo lokt het leven

nog altijd kleuren geraniumbloemen
geuren neerwaarts in mijn mond
die hen kussend aanvaardt
licht speelt over maïsgele velden

zo lokt dit leven mij:
het huppelt en springt
en sluit me dronken mijn oogleden
zwaar door tranen geluk
**********
sunset 25-08-2011
**********

[sunset]

verveling

waar honden ’s nachts huilend maan jagen
op leeg geoogste velden als meute samen
voor er een vorst in het gemaaid gras ligt

vlechten zich dode ranken tussen struiken
richting het bos schuilt de jeugd in hutten
vrijen zij droog onder houten daken

klieven gestolen balken als brandhout
voor vuur onder aardappelen kool en spek
horen zij ’t hongerige grommen en janken

richten buksen op dozen en op het plein
hangen zij rond en praten drinken
vertellen over hun laatste kroeggevecht.
**********
sunset 26-08-2011
**********

[sunset]

jouw ontwaken

als een zachte kabbelende golf
ontwaakt de ochtend in de einder
zingt een merel op mijn balkon
zijn vroegste lied

reeds zie ik jouw lach verschijnen
in je eindigende slaap
wil jij ons lieven
deze augustusmorgen.
**********
sunset 27-08-2011
**********

[sunset]

zomaar wat ongerijmdheid

voeten in ’t marcheren
dronken en naakt bijna
over een stil avondpad
wat stemmen horen

het meisje in de nacht
bij zonneondergang
onder de draden stroom
in tegenlicht verloren
zingt een gezang
in verzen van mijn lied

- jij mag het lelijk vinden
dit ruwe van een zee
waar ongemakkelijk heimwee
’s avonds naar oevers drijft -

de horizon glimt snaren
van harpen in een koor
om middernacht val 'k in
en stort mijn hart
in 't klagen van de wind
terug als eeuwig zingen
waarin ik jou weer vind.
**********
sunset 28-08-2011
**********

[sunset]

een natte zomer

storm scheurt de schrift van regen
de bladeren van de bomen schreeuwen
vanuit het midden van het bos

geluiden die woorden zijn echoën ingetogen
in mijn open mond schuift hout zich
achter voorzichtige ogen weer samen

tonen wortelen zich als skeletten
en vallen takken op het gras; hun geluid
laat blikken neerslaan die mij oprapen

uit beschreven plassen en als ik kijk
blijkt mijn gezicht erin te zwemmen
onder verdronken woorden

die enkel in de stem nog gelijken.
**********
sunset 29-08-2011
**********

[sunset]

zo’n zomer (was het)

met witte buiken hangen dode vissen
tussen eendenkroos en 't riet
hebben de kraaien vleugels
om dood te vluchten - soms denk ik:
God is meer bekommert om de slak
want hen bouwt hij een huis
ons lieft hij echter niet

de schoolbus laat een stofwolk na
tussen half vier en vijf en later
glanst de maan in 't struikgewas
tezamen met de avondster; hoe dicht jij
een onsterfelijkheid in vleermuisvleugels
schijnwerpend 't ogenpaar dat traag
over de lege banen kruipt.
**********
sunset 31-08-2011
**********