Vleugels van papier

Cumulonimbis


Zwijgend verdriet
de regen
van een stille cumulus
schuivend naar
de horizon
Gedoodverfd
in bloedrood

Ik zet mijn tanden
in je vlekkeloze zinnen
Struikel over
dwaze woorden
door mezelf geschreven
onder invloed van drie roemers
rode wijn

Cumulonimbis
dragen mijn wankel
zelfvertrouwen
naar onbestemde
verten


Volmaaktheid bestaat enkel
in jouw spiegel


Robbe

Dag Robbe

Twee pareltjes heb ik hier bij jou mogen lezen!:

Waar een wil is is een weg... ook bij de bloemen en de planten
is dit een leuze !

Cumulonimbis (zonder fouten???):
gevoelens mooi vertolkt in prachtige poëzie !

fijn weekend,
elisa

Heggenmus

Het was nog lang
geen lentemorgen
al viel het zonlicht
door de wolken

Maar vanuit het wilgenhout
hoorde ik een
kleine zanger
een prachtig lied vertolken

Een vogeltje
zo klaar van taal
voor het oor
een lieve lust
de kleine basterdnachtegaal
of heggenmus

Robbe

Robbe,

alweer vind ik hier twee mooie natuurgedichten,
'Cumulonimbis' nog nooit van gehoord
evenmin van de heggenmus.

Hier zitten heel veel gewone mussen,
elke morgen en elke avond geven ze concert.

bedankt Robbe voor het klikje op mijn topic van Jo'anna,
vroeger vaak het lied gehoord maar kende niet de inhoud

nog veel schrijfplezier,
gustilpe

Robbe,

Zoals steeds kom ik ook graag lezen en kijken.
Je kan hier nog wat bijleren over de natuur, het heggenmusje ken ik ook,

groetjes
neske

Dag Robol

Wat een heerlijk gedichtje: 'de heggenmus'...
Ik ken ze niet, maar mijn volgelkennis is zeer beperkt,
al goed dat ik hier bij jou wat bij kan leren !!!

En genieten doe ik hier altijd !!!

Groetjes,
elisa

Mens erger je niet !

Mens erger je niet !
't is toch maar een spel
of je wint of verliest
is van weinig tel
't gaat vooral hier
om pret en plezier...

Werp vlug 'n zes om het spel te beginnen
nu zo snel als 't kan vier pionnetjes binnen
de gele, de rode, wie zal er winnen...

De teerling rolt
soms moet je van 't veld
't is een gevecht
zonder fysiek geweld
't is vreugd, 't is verdriet
maar men zegt terecht:
Mens, erger je niet !

Het dagelijks leven
op straat, in 't verkeer
reageer niet overdreven
maar denk telkens weer:
Mens erger je niet !


Robbe

Ik kreeg van Piepje een mooi plaatje (waarvoor dank)

Een bewerkte foto van moeder toen ze 80 werd
en ze bedolven werd onder de rozen
Ik heb die foto indertijd genomen
Ze lag op haar bed en symbolisch sneed ze haar verjaardagstaart aan
2 dagen na haar 81ste verjaardag is ze heengegaan...

Guido Gezelle schreef in zijn prachtige gedicht over zijn moederken, dat er van haar, hier nederwaarts, geen beeltenis is gebleven. Alleen in zijn hart.

Wij hebben het allebei. Op papier en in ons hart...




Beeltenis
(moeder 80)

Gekluisterd
pijnen verbijtend
lag moeder te bed

Ze glimlachte dankbaar
voor de woorden
voor de bloemen

Tachtig rozen

In haar zachte ogen
lag reeds het afscheid

Maar haar beeltenis
heb ik vastgelegd

In mijn hart
Op papier
In woorden

In mijn ziel


Robbe

xx piepje

Beste Robbe,

Alles wat je schrijft over je lieve moeder
is zo ontroerend, men voelt de liefde, de
pijn, het gemis....

Daarom, deze roos voor jou en Piepje
(en de zussen)

Lieve warme groetjes van ons beiden