Johana-Maria, Bosrankje, dank aan beiden voor jullie vriendschap en de trouwe bezoekjes op mijn topic.
Kunnen jullie mij vergeven dat ik nog niet op jullie topic kwam bijlezen, bij niemand trouwens. TIJD - TIJD - TIJD!!!!
Hoe ouder men wordt, hoe minder tijd men heeft, lijkt het wel.
Eerst de feestdagen, zonen die voor een tijdje naar huis kwamen, waar we natuurlijk heel blij mee waren. Kleinkinderen die kwamen logeren. En toen de laatste op 8 januari weer vertrokken waren, in een rush nog aankopen gaan doen voor onze tocht naar Afrika, valiezen bijkopen, en zwaar beladen dus naar Parijs, waar onze vlucht met Air France wachtte.
(vroeger mochten we maar 20 kg. per persoon meenemen, nu 46 kg per persoon. Daar moesten we natuurlijk van profiteren - hors saison)
Warme, heerlijke dagen ginder, veel te rap voorbij en op de ochtend van 1 februari, rillend van de kou terug in Parijs.
Terug thuis in België, een beetje proberen te slapen.
Valiezen uitpakken, wassen, schade opmeten in de tuin van de storm, fotos op de pc, + laten ontwikkelen, familie en vrienden die langskwamen enz.enz.
EN DAN SCHIJNT OPEENS DE ZON DOOR DE RAMEN, oie-oei, wat zijn die vuil. Jongens, hier moet duchtig gepoetst worden. Het hele (grote) huis, dat de laatste weken voor ons vertrek vol zat, lijkt in geen jaren meer gepoetst. Dus handen uit de mouwen, en ineens maar aan de grote kuis beginnen, dan loont het de moeite.
Zo, lieve vrienden, ik neem hier voor een tijdje afscheid, tot alles blinkt als spiegels en het huis geurt naar marseillezeep en boenwas.
Weet wel op 67 gaat dat niet meer zo vlug als op 47, dus een beetje geduld graag.
Bij leven en welzijn tot .......in de lente, ha-ha-ha
ria
