Lieve Ferry,ferry schreef:
STRELING
Een donsje dwarrelt naar beneden
licht en luchtig
Het streelde mijn wang, even
vluchtig
Het bleef op mijn kleding hangen
maar toen het mijn wang beroerde
kwam een wereld van verlangen
en zachte tedere gevoelens
trillend in mij tot leven
Zeg mij waarom
is het zolang geleden
waarom
nodigt een oude huid
en rimpelend gelaat
niet meer tot strelen uit
de hunkering bestaat !
Fernanda
Ik heb je mooie, hunkerende gedichtje
even weer tevoorschijn getoverd.
Het heeft moeten bezinken
vooral omdat ik zo goed aanvoel
wat je hier schrijft.
Zelf heb ik vorige zondag
een leuke anekdote meegemaakt.
We waren op bezoek in het gezin
van onze oudste dochter en schoonzoon
die zes schatten van kinderen hebben.
De jongste kroop op mijn schoot
om eens goed te knuffelen.
Ik zei: "hé wat ben ik blij dat ik
jou zo knuffelen mag."
En...wat zei mijn dochter met een glimlach:
"en opa dan?"
Oei, betrapt, ik keek naar zijn lieve gelaat,
en zei: " opa heeft een prikkebaard."!
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
groetjes,
