Bedankt beste lezers, voor de woorden die jullie hier achterlieten.
Inderdaad Lotte, in mijn geheugen zat nog een beagle, die de gewoonte had om in de avonduren nog eens een stapje in de wereld te zetten.
Heel mijn leven heb ik honden of hondjes gehad, maar toen mijn trouwe Duitse herder plots ongeneeslijk ziek werd en zijn afscheid gerekt werd met talloze medicijnen...vond ik het te zwaar om een nieuwe hond aan te schaffen, ergens was Laïka onvervangbaar.
Het is precies of afscheid nemen pijnlijker en pijnlijker wordt.
Ofwel is de pijn van het afscheid nemen van mijn vroegere honden een beetje vervaagd, maar de tranen leven nog in mijn herinnering.
In 1994 nam ik afscheid van een klein zwart hondje, Wiske genaamd.
Ras onbestemd. Chien de la rue, wordt al eens gezegd. Maar lief !
29 maart 1994, ongeveer 15 jaren geleden. Ik schreef het verdriet van me af in een gedichtje, dat ik in een map, tussen andere gedichtjes uit die tijd bewaar.
Digitale foto's waren er nog niet. Van Wiske heb ik slechts enkele foto's.
Maar haar beeld bewaar ik in mijn hart. Zoals Gezelle deed met zijn "moederken".
Robbe
Laatst gewijzigd door Robol op 14 apr 2009, 21:23, 1 keer totaal gewijzigd.
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
bbe
