Gestart door schrijfster op 26 sep 2008, 17:431385 berichten366.974 keer gelezen
schrijfsterStartte dit onderwerp26 nov 2009, 10:15nijmegen2.630 berichten
Huis van verloren dromen.
Omgeven door hoge muren
van het onbewogen zijn
vensters lijken ogen
die nooit sluiten
Weerkaatsen geen zonlicht
ontnemen ieder zicht
Verborgen verval van verloren jaren
vloeren zuchten gelaten
onder het flauwste gewicht
De muren vormen menselijke schaduwen
van vergeten zijn
Grillige gedaantes die zoeken in verloren pijn
Neem de vlucht
weg van de geur
van dood en verderf
Sluit de deuren
laat de herinnering voor wie ze waren
door de doden nagelaten.
-------------------------------------------------------------------
Vriendschap heb je nodig
Zonder kan je niet
Steun en toeverlaat
Als je elkaar dan ziet
hier hoort bij: heel veel plezier
Hulp maar ook verdriet
en vriendschap moet je geven
Anders kan het niet!
grtjes
zee
schrijfsterStartte dit onderwerp27 nov 2009, 17:25nijmegen2.630 berichten
solidair schenk ik mijn gespaarde snoep
uit de vastentijd aan de Sint
3 pralines en één babbelut
indien alle lezers zich bij mij aansluiten
kunnen we het sinterklaasfeest redden...
misschien kunnen we best één snoepverzamelpunt nemen
per adres:
Robbe
snoepverzamelpunt 16
Beringen
verder nog
vriendelijke herfstgroeten
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
schrijfsterStartte dit onderwerp29 nov 2009, 10:28nijmegen2.630 berichten
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
schrijfsterStartte dit onderwerp29 nov 2009, 13:29nijmegen2.630 berichten
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
schrijfsterStartte dit onderwerp29 nov 2009, 19:41nijmegen2.630 berichten
Verloren kind.
Keer mij om,
leef weer met m'n dromen.
Mijn handen
die naar het oneindige reiken
je liefdevol strelen
en troostend door je haren strijken.
Zes jaar geleden nu
dat je ons plotseling verliet.
Jouw verlies brengt ons
dagelijks nog intens verdriet.
Jolanda..*11-06-1969 *07-12-2003.
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
schrijfsterStartte dit onderwerp30 nov 2009, 15:20nijmegen2.630 berichten
Dit is leven.
Diepste gevoelens omgewoeld
door bergen en dalen omgeven.
Dan halverwege schijnt weer
een stralende zon op je gezicht
Steeds opnieuw klauteren we voort
leunend op het mooie, tussentijds gegeven.
Iedere dag opnieuw hoop,
je ogen naar de zon gericht.
Geen boom zo hoog,
of hij valt eens om.
Geen nacht zo lang,
of hij wijkt voor de zon.
Maar al zou alles verloren gaan,
onze vriendschap blijft
voor eeuwig bestaan.
grtjes
zee
schrijfsterStartte dit onderwerp30 nov 2009, 23:20nijmegen2.630 berichten
Laatst gewijzigd door schrijfster op 01 dec 2009, 08:11, 1 keer totaal gewijzigd.