gedichten

[schrijfster]

Huis van verloren dromen.

Omgeven door hoge muren
van het onbewogen zijn
vensters lijken ogen
die nooit sluiten
Weerkaatsen geen zonlicht
ontnemen ieder zicht
Verborgen verval van verloren jaren
vloeren zuchten gelaten
onder het flauwste gewicht
De muren vormen menselijke schaduwen
van vergeten zijn
Grillige gedaantes die zoeken in verloren pijn
Neem de vlucht
weg van de geur
van dood en verderf
Sluit de deuren
laat de herinnering voor wie ze waren
door de doden nagelaten.
-------------------------------------------------------------------

[gustilpe]

schrijfster,

jouw gedichten
zitten steeds
vol gevoel!

lieve herfstgroetjes,
gustilpe

[Assa]

Schrijfster, k'om je een fijn weekend wensen,

Mooi gedichtje,het huis van verloren dromen



Groetjes~~assa

[schrijfster]

[zee]

Vriendschap heb je nodig
Zonder kan je niet
Steun en toeverlaat
Als je elkaar dan ziet
hier hoort bij: heel veel plezier
Hulp maar ook verdriet
en vriendschap moet je geven
Anders kan het niet!

grtjes

zee

[schrijfster]

[elisa20]

Dank voor je vriendelijk bezoekje, schrijfster

Ik stond veel achter, zie ik nu, maar ik ga het inhalen,
vandaag nog ga ik genieten van al je gevoelige teksten!

gezellig weekend, ondanks... de regen!
groetjes,
elisa

[schrijfster]

[Robol]

Beste Schrijfster

solidair schenk ik mijn gespaarde snoep
uit de vastentijd aan de Sint

3 pralines en één babbelut

indien alle lezers zich bij mij aansluiten
kunnen we het sinterklaasfeest redden...

misschien kunnen we best één snoepverzamelpunt nemen

per adres:

Robbe
snoepverzamelpunt 16

Beringen

verder nog

vriendelijke herfstgroeten

Robbe

[schrijfster]

[schrijfster]

[schrijfster]

Verloren kind.

Keer mij om,
leef weer met m'n dromen.
Mijn handen
die naar het oneindige reiken
je liefdevol strelen
en troostend door je haren strijken.
Zes jaar geleden nu
dat je ons plotseling verliet.
Jouw verlies brengt ons
dagelijks nog intens verdriet.

Jolanda..*11-06-1969 *07-12-2003.

[schrijfster]

Dit is leven.

Diepste gevoelens omgewoeld
door bergen en dalen omgeven.
Dan halverwege schijnt weer
een stralende zon op je gezicht
Steeds opnieuw klauteren we voort
leunend op het mooie, tussentijds gegeven.
Iedere dag opnieuw hoop,
je ogen naar de zon gericht.



Schrijfster.

[zee]

Geen boom zo hoog,
of hij valt eens om.
Geen nacht zo lang,
of hij wijkt voor de zon.
Maar al zou alles verloren gaan,
onze vriendschap blijft
voor eeuwig bestaan.


grtjes

zee

[schrijfster]