Nog even,
de gordijntjes open laten
voordat het zonnetje verdwijnt.
Kan de allerlaatste straal
tellen, die net nog
door de ramen schijnt.
Moet nu toch gaan slapen,
mama zegt 't is de hoogte tijd,
ze wilt dat ik mijn ogen sluit.
''Morgen'' liefje,
bij de eerste zonnestralen
spring jij weer uitgerust je bedje uit!
Schrijfster
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
BosrankjeStartte dit onderwerp24 okt 2013, 18:14Antwerpen9.308 berichten
Op 25 oktober 2013
Als straks ...
Als straks de vogels stoppen met fluiten
en het stilletjes donker wordt buiten.
Als we ons klaarmaken om slapen te gaan
en overal gaan de sterretjes aan.
Dan hoop ik dat je dromen in de nacht,
al je pijn en zorgen verzacht...
Elisabeth
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Ik wandel door het bos.
Hoor het ruisen van de bomen.
De huilende wind,
de schijnbare stilte.
In de verte een schim van een spelend kind.
Ik ervaar de kilte van de morgen,
ruik de paddestoelen en de mossen.
Ik zet me neer op een bank,
geniet van de mooie taferelen
en laat mijn gedachten de vrije loop.
Langzaam verdwijnt mijn droefheid
en krijg weer een beetje hoop.
Zachtjes verwarmd mijn huid
van het zonlicht
dat schaars schijnt door de bomen.
Ik ben het bos dankbaar.
De vogels, paddestoelen, de mossen.
De bank waarop ik uren zit te dromen.
Hier alleen kan ik mezelf zijn,
proberen om weer tot rust te komen
Tinneke
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Ik ga jullie iets vertellen
van een marktkramer van Kapellen,
die riep met luide stem
tot de voorbijgangers met klem.
'Komt allen naderbij
dan toon ik jullie
het allermooiste tafelgerei,
echte koopjes vandaag'.
'Ha, dat hoor ik graag', zei een dame
'maar dat zeggen ze allemaal
of is er iets niet pluis, iets illegaals?'
'Mevrouw,durf jij twijfelen aan mijn woord,
ik doe niets verkeerd,
alles zoals het hoort'.
De marktkramer was niet goedgezind,
want hij ondervond veel tegenwind.
Hij zei; 'als ik jullie van de echtheid
niet kan overtuigen,
dan hebben jullie zeker
geen goede zintuigen'.
Hij besloot zijn boeltje bijeen te pakken,
want hij had de moed nu laten zakken.
De verkoop was heel slecht geweest,
al zijn werk dat betreurde hij het meest.
Hij besloot iets anders te gaan doen,
want als marktkramer
verdient hij niet veel poen.
Yna
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
BosrankjeStartte dit onderwerp30 okt 2013, 00:41Antwerpen9.308 berichten
Op 30 oktober 2013
Halloween
Heksen en trollen
rollebollen.
Ze laten je schrikken
en durven op
je hoofd tikken
Ze lachen met iedereen.
Er is zelfs een heks
met een lange teen.
Op haar neus een bult
en haar bovenlip die krult.
Ze vliegt met haar bezem
door de lucht.
Tuimelt er bijna af
in haar vlucht.
Ze giechelt er op los,
ook in het trollenbos
Trollen houden van mensen,
maar ze hebben ook
hun wensen.
Het zijn deugnieten.
Je kunt er nogal van verschieten.
Ze hollen voor je voeten
zo vlug en snel
en trekken dan aan de bel.
Wanneer je dan de deur open doet
staan ze daar
met hun belachelijke snoet.
Ze zijn niet mooi,
liggen dikwijls te slapen
in het hooi.
Halloween is hun tijd
om lol te maken.
Het zijn echt rare snaken.
Ninjavincent
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Een herfstdag als een andere
maar met een tikkeltje meer verdriet!
De hartenpijn die niemand ziet
ingesloten in het diepste van mijn ziel
Langzaam slenter ik langs de zerken
Aangelegd in mooie bloemenperken
Maar doodstil, alleen verstoort
door een pot chrysanten die zich
ergens in de aarde boort.
Ik kijk naar vele mensen,
die er nu even zijn.
Lachend en keuvelend,
hebben zij dan geen pijn?
Één maal per jaar
is die massa daar.
Vele jonge mensen zijn mij al ontvallen
door ziekte of ongevallen.
Even sta je er bij stil
Het is dan even koud en kil
Jullie hoeven niet die ene dag
naar die laatste rustplaats te gaan.
Doe het ook op een andere dag
denk even na, hoe het zou zijn,
wanneer jij daar lag!
Jullie denken misschien, ik nog niet
Gelijk heb je, tot je ziet
Dat je beste maat een ongeluk had
Hij had dat ook ….niet verwacht!
Claire Vanfleteren
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Ze liggen en ze staan er nog,
de geraamten en de graven.
In meters zand, diep en log,
omheind door dikke yzeren staven.
Je loopt er rond, kijkt er naar,
je ontkomt niet aan 't gevoel van kilte.
Diep in 't hart trilt een droevige snaar,
maakt je bang van die enige stilte.
De lanen, 's zomers bijna te mooi,
liggen beladen nu, met bladeren.
De bomen kijken uit over deze kooi,
geen mus, geen muis durft nog te naderen.
Schaars zie je hier en daar,
een verse bloem of overlevende plant.
Resultaat van een pover gebaar,
van de levenden hun kant.
En toch klopt hier één groot hart,
heel traag, jaar in jaar uit.
vervuld van eindeloze smart,
trillend door iedere aardekluit.
Dan komt opeens die dag, ziedaar,
weken ervoor wordt er gewerkt.
Het ego zegt: maak het weer waar,
dat elkeen 't ziet en goed bemerkt.
Hoe lief wij zijn voor onze doden,
hun bedelvend onder een bloementapijt.
Niets kost te veel, er zijn geen noden,
van overdaad één keer geen spijt.
Het blijft zich keer op keer herhalen,
het kan 't slechtste geweten sussen.
Terwijl de dode slaapt zonder betalen,
onder dit prachtig NOVEMBERkussen!!
Ninjavincent
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
IJdel brandt het kaarsje,
omringt zich behaaglijk
met licht en schaduw
spiegelt zich in het glas,
deint van links naar rechts
knispert tevreden, blij.
Zijn lichtje van brandend was
lonkt naar alle hoeken,
geeft alles wat het geven kan
blijft naar aandacht zoeken,
helaas kort is zijn bestaan.
Wanneer het straks
stilletjes uit gaat doven,
is alles wat er nog rest
een heel klein stipje as.
Bomi
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Zoveel spanning in je lijf
en zoveel stress in je leven,
zodat je adem je beklijft
en je niets meer hebt om te geven.
Je lichaam zo verkrampt
door altijd te willen presteren,
wanneer komt toch de tijd
dat je het eindelijk zal leren.
Dus probeer je over te geven
aan die stille sereniteit.
Voel hoe de rust de spanning bevrijdt.
Laat los die stress
wordt één met het geheel
en je zult voelen,
die innerlijke vrede wordt je deel...
Elisabeth
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Hier op SeniorenNet bij Poëzie en Proza
verliezen wij met het overlijden van Give
een confrater van het allerhoogste niveau,
die ons jarenlang aangenaam wist te boeien
met zijn rijke poëetische gave.
We zullen hem missen,ook al zal hij in
onze gedachten steeds aanwezig blijven.
Aan de achtbare familie bieden wij via
deze weg,namens alle topichouders van
Poëzie en Proza,onze oprechte deelneming
in het smartelijk verlies dat hen treft.
Bosrankje en Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht