Ik kwam nog even langs en heb met graagte 'Writers block ' heb gelezen,
dat weerom rijk van inhoud en mooi van vorm is
Gezellig weekend en
vriendelijke groetjes,
elisa
eurocent1948Startte dit onderwerp01 apr 2009, 10:47Tollembeek438 berichten
Voorjaarskuren
In ongeduldige woede
Heeft maart de staart
Van februari afgebeten.
De maag van maart rispt op
Telkens de zon de gulzigaard wil steunen
In haar strijd tegen ijzel en vorst.
En mijn huismus twijfelt
Als de hemel blauw welft
Over de hoogste wolken
Smelten die hikkend weg.
De huismus van mijn buur
Zoekt haar buurmus op.
Ze bespreken de situatie.
Dan tjilpen ze samen een lied
En stellen de rest uit tot april.
De maag van maart rispt op
Met een fontein van wind en regen.
In mij knaagt een kriebel
Die de dag even lang vijlt als de nacht.
Ik wil me vlijen in de mei.
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
eurocent1948Startte dit onderwerp12 apr 2009, 10:42Tollembeek438 berichten
Drie vingertjes
Al meer dan duizend dagen
Ben je in ons leven,
En het blijft me steeds verbazen
Wat jij al allemaal kan.
Je lacht de kleuren van de regenboog
En je valt de trap niet af,
Want je kunt alles wel alleen
Als je oma maar blijft kijken.
De hagedis en de meeuw,
De poes en de grote hond,
Maar ook de dieren uit je doos
Met een lange nek
of een zwarte vlek,
Een neus met een horen
Of een slurf van voren,
je kent ze twee per twee
Omdat het dan jouw kaartjes zijn.
Je stoeit in ‘t water als een vis
En schatert de dag voorbij
Maar kunt treuren onverwacht
En vindt troost in mijn schoot.
Je telt tot drie en toont me tien
Na meer dan duizend dagen,
Ik wens je nog wel duizend keer
Dat driewerf tiental dagen
Ik heb genoten van je gedicht. Heerlijk zo'n kleindochter van 3 jaar!
Ik zie het zo voor mij ! Wij vergeten te snel, maar jij brengt het weer in beeld
Groetjes,
elisa
.
eurocent1948Startte dit onderwerp17 apr 2009, 20:12Tollembeek438 berichten
Vermoedelijk vertolk je de gevoelens en de mening van talloze anderen die hier of op mijn blog (Frankie) komen lezen. Het doet zo'n deugd als je respons krijgt.
Alleszins zulke opbeurende kritiek als die van jou, Eliza 20. Ik hoop dat nog vele anderen kunnen mee denken en voelen wat ik in mijn verzen probeer te leggen, al is het ideaal dat elke mens daar zijn/haar eigen beelden bij vormt, en zijn/haar eigen ontroering kan bij opwekken.