*
*
*
*
*
Niet alleen het Haller bos staat in bloei
Het is ook lente in mijn hoofd
Ik schrijf , ik schrijf , omdat ik groei
Lees , als je me niet gelooft
Net als bloesems kan ik nog bevriezen
Dus knijp ik hem voor nacht en vorst
Ik wil mijn vruchten niet verliezen
Al sterf ik bijna van de dorst
Ik moet , zolang ik nog kan , plukken
Ook al zijn de paadjes diep
Misschien kan ik iemand toch verrukken
Zonder gebulder , maar met zacht gepiep
*
*
*
*
*
Solden ,solden , solden
Opruiming , alles moet weg
Geen delicious maar golden
Koop mijn eieren voor ik ze leg
Totale globale uitverkoop
De lopende band slaat op hol
Straks volgt er een nieuwe hoop
Kolder rijmen uit mijn bol
Voor die prijs kan je 't niet laten
Koop nu , morgen stijgen de prijzen
Ik schrijf , omdat ik niet kan praten
Verleng zo de levensduur van al mijn vijzen
*
*
*
*
*
Ik zit er middenin
De waanzin van de macht
De tederheid , van liefde dromen
Ervaar de zwakheid en de kracht
En ben nog steeds niet aangekomen
Ik ben een tussenstand
En voel het duwen en het trekken
Niemand laat me echt met rust
De goeden lijden door de gekken
En ik word meer en meer bewust
Ik hou het op de nul
Zonder pech is er geluk genoeg
Alleen op mij kan ik nog bouwen
Zoek geen leegte in de kroeg
Bestijg de berg van zelfvertrouwen
Ik kom nooit meer terug
Na mij komen andere schrijvers
Dromers , bouwers om weer af te breken
Steeds weer nieuwe overblijvers
Niets heeft ooit de dood ontweken
*
*
*
*
*
Ik wou ik was één jaar
En lag nog in de arm
Van een trouwlustig paar
De liefde was nog warm
Ik wou ik was één maand
Koning van al wat leeft
Geen enkel misdrijf werd beraamd
Geluk was al waar men naar streeft
Ik wou ik was één dag
Die nooit meer overging
Die eeuwig alleen kunsten zag
Nieuw , zonder herinnering
*
*
*
*
*
Vandaag eindigt het verleden
We kunnen niet meer terug
Voorbij is wat we vroeger deden
Naar de toekomst is geen brug
Vandaag staan nieuwe deuren open
De oude zijn al dicht gemetst
Hoe zal vandaag verlopen ?
Hoe vaak word ik opnieuw gekwetst ?
Vandaag verbergt nog overmorgen
De weg toont nooit zijn bochten
De flessenhals van nieuwe zorgen
Geluk is alles wat we zochten
*
*
*
*
*








*
*
*
*
*
Op foto's is de wereld mooi
Kleuren barsten van het leven
In films valt alles in een plooi
Maar dat is heel zwaar overdreven
Want zonder script en dialoog
Is leven onvoorspelbaar
En nergens straalt een regenboog
De stormen zijn ontelbaar
Op foto's staat de stad vernield
Het land waarin ik woon
Wat heeft de mensen toch bezield
Te moorden voor een loon ?
*
*
*
*
*
Toen ik jong en onervaren
Voor de leeuwen werd gegooid
Hebben al die ruwe jaren
Nooit voor mij het ijs ontdooid
Toen ik halverwege was
Stond ik in een lege straat
In de spiegel van een plas
Zag ik elke laffe daad
Nu ik oud ben , bijna vrij
Komen de herinneringen
En begrip is naderbij
Van wel honderd duizend dingen
*
*
*
*
Elke dag ga ik op zoek
Naar de stilte in de storm
In het midden van het boek
Is de spanning soms enorm
Elke zin is een verhaal
Om bij stil te staan
En te zoeken naar een straaltje
Licht , van de zachte maan
Als de nieuwe morgen komt
Is de uitkomst altijd ver
En de plot opnieuw vermomd
Door de fonkel van een ster
*
*
*
*
*
Ik was een kind , mijn ouders waren arm
Maar zorgden elke dag voor water
Ik groeide , hoorde te laat het alarm
En nu schreeuwt dezelfde kater
Ik kreeg een kind , het was een roos
Die geur en kleur gaf aan het leven
Maar nu is dat kind groot en boos
Wordt ik de kamer uitgedreven
Ik word weer kind in mijn gedachten
De buitenkant is niet zo mooi
Ik merk nu wat de jaren brachten
En niets valt ooit nog in de plooi
*
*
*
*
*
Niemand vraagt : Wat voel je ?
Dat laten we niet toe
We zeggen liever : Wat bedoel je ?
Of : Zwijg , ik ben te moe
Niemand vraagt : Wat wil je nou ?
Een zoen of een pak slaag
Ze trekken aan een ander touw
Met knopen in hun maag
Niemand vraagt : Hoe is je dag ?
Ben je gelukkig of nog niet
Gesloten mond of schaterlach
Verbergen veel verdriet
*
*
*
*







