Ik heb je gezwind
over de wind
getild
Ik heb je gevlogen
langs de kleur
van regenbogen
naar de hemels
alle zeven
Ik heb je gevlogen
naar de
tuin van Eden
Ik heb je
mijn oogst gegeven
In ’t verleden
en nog heden
Ik heb je geliefd
Ik heb je bemind
Mijn vleugels werden
nimmer moe
Ik draag
je traag
over de wind
naar de verre
toekomst toe
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Neen, mijn kind,
ik heb je niet gedragen
negen maanden, zoals je mama,
onder mijn hart
Ik droeg je wel vaak
op mijn schouders
Dat was voor jou een plaats apart
Neen, mijn kind,
Ik heb je nooit de borst gegeven
dat was je mama’s edele taak
Ik had een andere opdracht
in je leven
je eerste passen en je spraak
Aan mijn hand
heb ik je leren lopen
En eens mijn kind
dat mag ik toch verhopen
dat ik op mijn oude dag
ook op jouw schouders
steunen mag
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Robbe :
" Toen in " van samen dichten
en dit " neen mijn kind " ...ik heb geen bijvoeglijke naamwoorden meer
die ik nog niet gebruikt heb !!
Ik vind dit zoooooooo ontzettend mooi !!! Knap !! Liefs Fernanda
Robbe,
sommige mensen kunnen toch met eenvoudige woorden iets moois tot stand brengen, smetteloos wit, ik geniet ervan en levensecht!
lieve groeten
gustilpe