gedichten - achtergronden- roerselen

Vandaag een gedicht dat ik jaren geleden las en me toen
naar de keel greep, wat inhoud en uitwerking betrof en
om het onderwerp dat me toen ook erg bezig hield.

Ik kwam het nu terug tegen, mooi ingewerkt in het boek
'365 - dagboek', waar ik het hierboven al over had, en nog
steeds warm aanbevolen.

Je leest het gedicht - het blijft plakken -je gaat er mee slapen.


kanker I

God, herstel deze vrouw. zij is nog niet
voltooid. zij moet mij nog ten grave dragen.
o, leg haar straks, al stijf van ouderdom
met beide borsten in een kist.

ik weet dat U soms voorkomt in het wild
naast aasgier, lynx en tijgerkat:
fouilleer haar niet tot op het bot
of daar nog ergens kanker zat.

ook ik lijd honger aan haar lijf.
wees niet bekommerd om uw maal:
ik wil een ander kwijt in ruil voor haar.
ik wil een ander kwijt, of minstens mij.


- - - - LUUK GRUWEZ - - - -


Het gaat hier, zoals je wel hebt gemerkt over
zijn 'geliefde', die hij 'Tippetotje' noemde.


Nog enkele verdere uitweidingen van de dichter zelf:

'Er is een ziekte op tournee door haar lijf, een ziekte
die verwaand wordt van één of twee succesjes.'

'Alleen de dood beschouw ik als een autoriteit. Hem
moet ik te vriend houden. Alle andere autoriteiten
hebben werkelijk niets te beteken'.


Tot slot, een andere uitspraak van Gruwez, doch dan
volledig buiten dit gedicht:


'Alleen wie door het leven is getekend, is interessant'.

Over deze laatste gedachte wil ik het een volgende keer
hebben.

groeten in vriendschap - -denook - -

Gruwez zag het goed.

Misschien, vooruitlopend op jullie verkiezing en de strijd die daarmee gepaard gaat (ik bedoel gewetensstrijd), graag het navolgende ter overdenkning:

waanzin van het fanatisme

altijd nog sterven mensen
zoals vliegen op een mesthoop
aan de stank van fanatisme

de wind uit de woestijn
zingt door een woud vol grafkruisen
weiden en heuvels blijven van de gesneuvelden

onder het puin van actie en reactie
liggen dichtgenagelde doodskisten
en elke dag, sinds oude tijden al
- soms hier en dan weer daar -
sterft iemand een onnodig dood.
**********
sunset 04-05-2007
**********

Een goed verstaander hoef ik echt niet uit te leggen dat ik leterlijk elke waanzin van het fanatisme bedoel. En niet enkel die, die ons zo goed uitkomt.
Liefs en heel fijne - voorlopig laatste - ziomerse vrijdag,
sunset

http://sunset.deds.nl

denook,
eerst en vooral dank dat je op m'n topic langskwam
en er een ontroerend mooie (en positieve!) boodschap
achterliet!

Dank ook voor de teksten van Luuk Gruwez,
ja, zoals je schrijft:
"je leest het gedicht- het blijft plakken- je gaat er mee slapen"

Zó was het ook inderdaad voor mij.
Hoe kan een gedicht je zo beroeren he?....
Evenals muziek.....
Ze dragen je gevoelens!
Tot daar waar je 't zelf niet wist en weet.
Wonder!!!

Dank dat je er ons laat in delen denook!
lieve groeten
johanamaria

Zoveel dichters, zoveel stijlen, zoveel gedachten.

Bij dichters liggen hart en ziel en pen dicht bij elkaar;
daarom krijgen we hier op dit poëzieforum een grotere
verscheidenheid aan gevoelens neergepend dan op
de andere forums.
Dat maakt het hier dan ook zo boeiend en waardevol.
Is dit ook niet het meest gelezen forum? Aan de
moderators om het tegendeel te bewijzen!

Zoals in de sport heeft elke lezer enkele favorieten,
die men een beetje hoger inschat - waar men graag
naar uitkijkt - die ons meer ontroeren, ...
Ik ben een lezer en heb dus ook enkele dichters die me
nauwer aan het hart liggen.
Eén van mijn voorkeur-dichters is nu 'moe'; met een
ingewortelde oorzaak. Ik las het zoals iedereen en ben
er een beetje ongelukkig door.
Hij heeft een boeiende en literair hoogstaande topic met
vele, lovende reacties en een schare bewonderaars.
Edoch, hoge bomen vangen veel wind, al komt die soms
maar uit één richting.
Andere ideeën, goed; andere inzichten, goed; totaal andere
ingesteldheid, allemaal goed; laat ieder echter zijn ding
doen op dit oh zo vrije, verruimende, pluralistische forum,
dat dan nog een 'poëzie-forum' is en zoveel breder aan
opvattingen en mogelijkheden moet worden ingeschat.

Iedereen die een beetje wegwijs is hier, weet nu wel
over welke topic ik het hier heb. Onze dichter is zelf een
sprekend voorbeeld van 'nooit aanvallen', 'nooit kwetsen',
'ieder zijn eigenwaarde geven', 'de verdraagzaamheid zelve'.
Zijn poëzie is puur, warm, verrijkend, ... 't is waar, ik ben
een grote fan.


groeten in vriendschap - -denook - -


ps. Op mijn topic komen weinig reacties; het wordt wel
vrij veel gelezen.
Ik schrijf steeds slechts een volgend rubriekje, na minstens
200 lezers van het vorige.
Ditmaal waren er maar 184; ik wou echter niet
wachten tot morgen - sorry.

"Bij dichters liggen hart en ziel en pen dicht bij elkaar;
daarom krijgen we hier op dit poëzieforum een grotere
verscheidenheid aan gevoelens neergepend dan op
de andere forums.
Dat maakt het hier dan ook zo boeiend en waardevol.
Is dit ook niet het meest gelezen forum?"


Dat vind ik nu juist zó tof denook!!!
"een grote verscheidenheid van gevoelens"
van stijlen en...
zelfs van kleuren!

de ene olijf,
de andere groen,
nu weer blauw -hemels koningsblauw-
dan weer rood of violet of paars of....
gewoon helemaal zwart!!!!

We kennen mekaar zo'n heel klein beetje,
door wat we schrijven en hoe we schrijven
en zelfs aan onze kleur!

Tof!

"multicultureel"..."integratie"... "verscheidenheid
een realiteit "....."éénheid in de verscheidenheid geen
uniformiteit"....

Dat zijn geen woorden hier.
Dat is gewoon zó op dit forum denook!

Tof!

johanamaria

Naargelang de winter verhuist, kan
het voorjaar hip zijn gangetje gaan.
Terwijl de wind afkomst verraadt,
slurpt aan de ruwe rand van platina
plassen, kruipen madeliefjes tussen de
tengere tenen van een bronzen meisje.

Dichtbij scheert hulst dauw van een jeansjasje.
Een buitenkind melkt nostalgisch de veel te
lange uier van een verse parkfontein.
Op de verbannen haan - die zich met moeite
staande houdt - krult gefrustreerd zijn staart;
als een donker vraagteken; als een opgewaaide
sjerp over een rode kam.

Vlug. Vang de stilte. Interview deze dag !
E-mail de stad dat er lente is

Alma Moens

Ik kwam hier lezen, denook, en laat weliswaar "iemand anders gedicht na,".

Een warme groet en een mooi weekend gewenst, denook
ria

1)

was zo graag samen
gevallen
maar iedereen viel
apart

was zo graag samen gevallen
maar iedereen viel apart
alleen
wij

was zo graag samen gevallen
maar iedereen viel apart
alleen wij
sprongen naar de sterren

Peter Verhelst




2) Het erge

Zie je, nu is het erge echt gebeurd;
het kan me al veel minder schelen,
ik zeg nog: liever jouw ogen een halfuur
dan duizend wonderen's eeuwige duur.
maar terwijl ik het zeg
meen ik het niet meer echt.

Nu zou ik dus moeten beginnen te rouwen
mijn kleren scheuren en schreeuwen van pijn
want dat het me minder schelen kan
is erger dan eeuwig verdriet zou zijn.

Judith Herzberg


3) And scatter Roses on her Tomb

nu alles laatst is en niets nog wordt bedongen,
staat zij op het dubbel van het schrift.
taal is adem, trage gebaren naar niets.
misschien en ongewis, tot stof vermalen.

als zij nog omziet, is de tijd gedoofd.
het is al laat en niets is nog met licht
omkranst. het leven wordt nu blad
na blad, maat na maat gezongen.

liefde druppelt uit haar woorden.
de dag is om. ze legt nu de minuten
aan de kant. ze wil het licht nog halen.

en dan slapen, dromen van een vergezicht
op hier en nu, groen gras, een hoofd vol rozen,
vol romige petalen, een vage waterplas.


dichteres Marleen de Crée in een tombeau van
woorden voor een overleden vriendin.


Dit waren drie gedichten uit het reeds meerdere
keren geciteerde boek '365 dagboek' van Joris Gerits.
Las je het al? Doen - een absolute aanrader voor
proza en poëzie ...


Bij het laatste gedicht is de commentaar van Joris:

"Dat is de kracht van woorden: je kunt er liefde uit
laten druppelen, er de tijd stilzetten, het licht laten
blijven, ook als de nacht gekomen is".


groeten in vriendschap - -denook - -

Kom hier dikwijls lezen,
maar laat weinig achter
denk dat je niet zit te wachten
op mijn filosofeer
je klinkt zo wijs en weet zoveel meer.
Ga hier altijd weg
met stof voor een hele dag
schreef dit even neer, hoop dat het mag.
Liefs Hilde m.

Denook een bijzondere dank voor de echte poëzie
die jij hier bracht van die dichters uit het boek 365 DAGEN.
Prachtig denook!

Het overstijgt mij wel,
alhoewel ik er heel erg van geniet!
Ik sluit me aan bij hilde m
" je klinkt zo wijs en weet zo veel!"

Maar wees gerust ik ben blij je te "kennen"(!?)
dank zij dit forum.

Nog een aangenaam week-end denook en
lieve groeten
johanamaria

'k Ben op deze zondagmorgen weer even komen lezen. En ik wil graag iets achterlaten (als je het niet erg vindt).

liefdeloos

nu echoot mijn stap niet meer
sleept zich stil en stiller
als het tranenvolle lied
dat ik zing in mijn verdriet
met vermoeide benen
heffend als in nare droom
één na één na énen
liggen dood en vol geween
bladeren van de levensboom.
***********
sunset
***********

Nog een prettige moederdag-zondag verder.
Liefs, sunset

http://sunset.deds.nl

Wat een mooie familie hier:
poëzieforum op sennet.

We zijn als vele steentjes
die samen bouwen.
We kijken eens links en rechts
of de andere steentjes nog goed liggen?

We knikken tevreden om het resultaat.

Heel soms ligt er eens
een steentje ietwat verkeerd;
de anderen springen dan vlug bij
en alles ligt weer goed.

Er zijn grote en kleine stenen;
er zijn zelfs stenen die eigenlijk
'voegen' zijn. Gelukkig maar!
Wat wordt een gebouw zonder voegen?

Er zijn ook buitenstaanders
die eens komen kijken.
Ik heb ze al horen doorvertellen
aan andere buitenstaanders:

"ge daar eens kijken -
dat wordt iets moois".

En het wordt mooi;
daar zijn de stenen zelf zo fier op.

Soms vraagt al eens een buitenstaander
of hij mee mag bouwen?

Alle stenen roepen dan in koor:

"kom er maar bij -
hoe meer stenen, hoe meer vreugde".

Zo wordt het gebouw nog groter
en mooier, en mooier, en mooier.

Ik ben heel blij
dat ik hier
mijn steentje mag bijdragen.


groeten in vriendschap - -denook - -


Ik plaatste deze tekst ook bij 'clair obscur' -
uvi wordt immers veel gelezen en ik wou
dat dit ook door meerderen gelezen werd.