Gedichtendag 26 januari 2012

Verlangen


Ik zegen u, verlangen,
Nu diep mijn blik begrijpt
Hoe rozenknop door zonne
tot roze rijpt.

Dat leerde ik uit uw ogen:
Die deden stil-spontaan
Bloesems van jong begeren
Wijd open gaan.

Zó hebt ge, zonder woorden,
Aan mij 't geheim verteld
Hoe de ene mensenziele
In de andere smelt.

Want als ik, schoon van liefde,
U lang in de ogen schouw,
Voel ik mezelve worden
van kind tot vrouw.

Alice Nahon

Moeder


Ze zou nu helemaal oud zijn,
een stille, bestaande vrouw
met de sleet in de vingers.

Op zondag zou ze nagaan
hoe ik slapeloos overblijf
met iemand die zij herkende.

In de laatste verwarring zou ze
een moederorde bewaren
op mijn weerspannige tafel.

Tussen mijn dringende leven,
tussen haar hese regels
zou ze mijn hele hart ondervragen.

Ik zou volbracht en verloren zijn,
zij zou haar geschiedenis verlaten
en weer mijn vader ontmoeten.

In mijn andere dagen zou zij
gelukkig afwezig zijn. Maar dat
zou ik kunnen verdragen.

Bernard Dewulf

Aan een vlinder


Die bloem en jij in evenwicht,
daarop hou ik mijn blik gericht,
en, kleine stille vlinder weet
ik veel of jij nu slaapt of eet.
Hoe roerloos! Geen bevroren stromen
Even roerloos! Welke vreugde roert
je als de bries gaat komen,
je vindt tussen de bomen
en jou nog verder roept!

De tuin mag ik de onze noemen,
mijn bomen en mijn zusters bloemen;
Rust hier als jij je hebt vermoeid,
als in een tempel, ongemoeid!
Kom vaak bij ons, wees maar niet bang;
Blijf bij ons op een tak gezeten!
Dan praten wij van zon en zang,
en zomertijd van lang geleden,
een zoete dag was toen zo lang
als twintig dagen heden!


William Wordsworth

IK HEB DE HELE WINTER NIET GEWETEN.


Ik heb de hele winter niet geweten
dat er van U,
diep in dit dode woud,
ergens wat goud
bedolven lag.

Met lege hart en hand
en tot geen offerande klaar
trad ik in 't bos en vond
uw eerste krokus in de zon.

Hij stond zo schitterend
op het donker groene mos,
zo enig licht
tussen het naakte hout, en iets
wat ik de ganse winter was vergeten
ging weer aan 't smeulen
met een teedre gloed.

Zo stond ik lang
gelukkig en verenigd
met die kleine krokus in de zon,
en wist opeens
hoe diep de kleinste dingen leven
en zei heel simpel: God, hoe mooi.

Paul Verbruggen

het thema dit jaar is 'stromen'


Stromen stromen verder,
bomen trillen staande.
Konden wij maar stromen,
dromen bomen.
We worden moe,
zuchten stromen
en lozen zichzelf in zee.

denook

Mijn kleindochter van 10 had vandaag als schoolopdracht,
een gedicht maken over een bekend sprookje, en ze koos
voor de wolf en de 7 geitjes :



Er waren eens... 7 geiten
en een wolf die wou ontbijten.

Moeder geit die hout moest gaan kopen
zei : als iemand aanklopt doe maar niet open !

De moeder ging...
en de geitjes hoorden 'triiiiiiiiiiing'

Iemand zei : mag ik binnen in het huis ?
maar de geitjes dachten : er is hier iets niet pluis...

En ze riepen allemaal in koor :
neen, we laten je niet door !

De wolf ging een plannetje smeden
en dacht, ik ga me verkleden

Meel zal ik vinden bij de bakker die maakt brood
voor het vermommen van mijn poot !

Nadien zag de wolf zijn poot net zo uit als die van moeder geit
hij geraakte dan toch binnen en riep : ik bijt !

Zes geitjes hadden pech
maar eentje zat verder weg

Het kleinste geitje zat in de klok
en hoorde opeens 'tok-tok'

Moeder geit kwam binnen
en zei : we moeten snel een plan verzinnen

De wolf was al lang in slaap gevallen
ze liepen naar hem toe en riepen 'aanvallen' !

Met een grote schaar knipten ze hem open
en alle geitjes zetten het op een lopen

We vullen hem met een grote steen
want hij is toch zo gemeen !

En ze waren weer in veiligheid
De 7 geitjes en de moedergeit...

Alix

Ps. De leestekens heb ik er wel bijgezet.
Wij hebben smakelijk met dit gedichtje gelachen