Mijn Papsje....

dag Angel,

een boek die ik jullie kan aanraden,


groetjes en dikke knuff
iris- irisB

Lieve Angel,

Ik heb vandaag regelmatig ermee bezig geweest of ik wel zou schrijven wat ik nu ga doen.
Weet je dat ik 4 jaar geleden geen flauw idee had dat er zoiets bestond als rouwen.

Ik kwam op een heel eigenaardige manier in contact met het ziek zijn van een nichtje van vrienden....ze is ongeveer een jaar later overleden.
In die periode ben ik op zoek gegaan, op internet, in de bib, naar boeken die verband houden met 'sterven'.
Zo kwam ik bij 'rouwen' terecht.....het ging steeds verder......verder op zoek.....had mijn ouders vroeg verloren, maar had, hetgeen ik nu vond in boeken, nooit zo ervaren......dan kwam de term 'verlate rouw'....het was dus zo en dit na meer dan 30 jaar.
Het lijkt misschien raar om horen. Ik heb pas voor enkele jaren alles in verband met mijn ouders verwerkt, echt een plaatske kunnen geven, ik moet niet meer op zoek. Ik heb op een bepaald moment ook een hele speciale ervaring gehad.

In die tijd had ik erg veel steun aan bepaalde muziek.....ik had intussen ook Manu Keirse leren kennen, ook anderen, maar Manu Keirse...staat zo dicht bij de mens zelf.

Ik ben ook in contact gekomen met de echtgenoot van dat overleden nichtje....ze was toen een tweetal weken eerder overleden. Het werd een vrij intense mailwisseling......soms een hele tijd niets, maar die echtgenoot kon zijn verhaal kwijt, ik kon het mijne vertellen.....heel veel later bleek die mailwisseling een heel belangrijke sleutel tot verwerking geweest te zijn.
Die mailwisseling is voor ons, voor Franske en mij ook heel belangrijk geweest.

Angel, je vroeg om tips, ik denk dat dat voor iedereen anders is, maar ik ben er wel rotsvast van overtuigd dat dit schrijven van jou hier op jou hoekje iets heel erg belangrijk is.

Angel, als je dit leest zal het waarschijnlijk ochtend zijn....ik hoop dat je een rustige nacht had zonder gepieker.
En ik wens jullie fijne momenten toe voor vandaag!

Liefs, Reline

lieve angelique

goede morgen meisje
lieverd probeer weer een lach op je gezicht te toveren
je bent zo mooi met een lach
ga een stapje vooruit en ga eens van jezelf houden
je cijvert jou zo erg weg
ga met Ed eens iets moois doen
zonder jou moeder
het leven zal dan weer zin krijgen
laat al het verleden ff achter jou ,je kan nog lang genoeg rouwen
en die pijn komt toch telkens terug b.kerst-verjaardag enz.
maar weet dat jezelf ook nog een leven hebt
je bent nog zo erg jong
pak je op lieverd
ik heb makkelijk praten
maar ik wil je alleen maar helpen
en zeker geen pijn doen

want uiteeindelijk heb je al een plekje in mijn hartje lieverd

ik denk zo vaak aan jou en aan falcon en aan therie
en kijk ze gaan ook verder met hun leven
het zal wel moeten
daarom ben ik zo erg blij met falcon en veertje
die hun nestje gebouwd hebben
lieverd wens je goede dag
liefs riekske

Lieve Angel,

Ik probeer me voor te stellen hoe jou moeder nu denkt, wat zij nu zo graag zou hebben en ik denk haar te begrijpen.
Het is momenteel voor haar niet makkelijk om verder te moeten en wat de tijd haar verder zal brengen...je weet het niet!

Maar ik vind het zo fijn dat jullie er zijn voor haar...telkens weer...en plannen maken om voor haar de dag draaglijker te maken.
Hoe ging het met de gourmet? Konden jullie er buiten van genieten?

Angel, het is helemaal niet de bedoeling dat je die boeken zou lezen hoor. ik wou enkel zeggen hoe het mij geholpen heeft en het is zoals je zegt....je voelt zelf wel of je behoefte hebt om op zoek te gaan naar dingen!

Ik hoop dat jullie baat hebben bij jullie bezoek aan Bartimeus en dat jou moeder kan wennen aan aanpassingen.

En verder, ik ben vanmorgen behoorlijk geschrokken met wat je schreef.....tranen hebben hier gerold......dat jij dat begreep.... ik had het niet eens door. Ik heb er de hele dag, tussendoor, mee bezig geweest, nu nog.... alles van vroeger was er terug en aan den andere kant...die speciale ervaing die ik mocht beleven...die helpt.
Maak jezelf geen verwijten hé.....het was een dubbele dag, ergens een trieste, een verlangen naar...en tgt. ook een hele fijne. Ik bedank je ervoor! Dat klinkt misschien raar hé!

Liefs, reline

Lieve Angel,

Op het moment dat ik las dat jou moeder zo genoot van gisteren samen met jullie en dat jullie er vandaag hopelijk net zo'n fijn vervolg aan breien, maakte me warm. Ik zit hier met een glimlach.

Dat boek van Manu Keirse, er bestaat trouwens ook een kleintje, om vb. steeds bij je te hebben in een handtas, dat is helemaal niet moeilijk eschreven....gewoon van mens tot mens.
Hij schrijft over dingen die je nu kan ervaren, die je nu kunnen overkomen, dingen waarin je jezelf kan herkennen en al wat je nu meemaakt helemaal niet vreemd is, integendeel.

Angel, toen ik jou gisteren las, gingen mijn gedachten zonder nadenken meteen naar vroeger, naar mijn ouders. Het is moeilijk uit te leggen, maar ik zit nog met zoveel vragen en die zullen nooit beantwoord kunnen worden.....zoveel waaroms en hoe. Het was toen de tijd van taboe en over bepaalde dingen mocht niet gepraat worden o.a. kanker.
En sinds vanmorgen.....ben er nog mee bezig...maar anders.
Mijn ouders waren van 1921, ongeveer zo oud als die van jou.
En ook een beetje dezelfde situatie.....mijn vader is onverwachts overleden terwijl men het van mijn moeder verwachtte....zij wist dat ze na korte tijd terug samen zou zijn met mijn vader en dat maakte haar ergens sterk...er waren nog jonge kinderen thuis die ze moest achterlaten.
Begrijp je het een beetje...ik vergelijk niet echt, dat zou niet kunnen ook niet, maar ik denk wel dat ik jou moeder begrijp.

Liefs Reline