De wetenschap als misleiding.

YYZ schreef:Missen we iets of klopt er iets niet binnen deze gedachtespinsels?

Beetje hermetisch uitgedrukt misschien.
Ik antwoord hier pas op als ik het desbetreffende hoofdstuk gelezen heb.

Vesselin schreef:Sheldrake is geen kleine jongen. Het is een emeritus Cambridge professor celbiologie. Eén van zijn hypotheses heeft er toe bij gedragen dat er grote vooruitgang kon geboekt worden in het stamcel-onderzoek. Maar zijn avontuurlijke hypotheses in verband met de morfogenese, zijn theorie over morfogenetische velden en morfische resonatie en zeker zijn interesse in het onderzoeken van telepathische fenomenen, worden niet serieus genomen. "The old boy has a bee in his bonnet" zeggen de collega's dan spottend. Maar als celbioloog heeft hij wereldfaam. En zijn kennis van de ontwikkelingsgeschiedenis van de wetenschap is fenomenaal.

Morfogenese in de zin dat we allemaal deelgehelen zijn? Unieke dimensies die resoneren maar ook kunnen degeneren? Dat is een boeiend proces inderdaad.

Kan slechts als aanvullend gezien worden, het geheel is meer dan de som der delen.

De 'organismische' of 'holistische' filosofie zorgt voor een achtergrond waartegen een meer ingrijpende herziening van de mechanistische theorie mogelijk zou zijn. Deze filosofie ontkent dat alles in het universum als het ware van onderaf verklaard zou kunnen worden in termen van atomen of zelfs willekeurig welke kleinste deeltjes ook. Daarentegen erkent zij het bestaan van hiërarchisch georganiseerde stelsels, die op ieder niveau van samengesteldheid eigenschappen bezitten die niet volledig begrepen kunnen worden uit de eigenschappen die hun afzonderlijke delen laten zien; op ieder niveau is het geheel meer dan de som der delen. Deze gehelen kunnen gezien worden als organismen, waarbij deze term met opzet in de brede zin wordt gebruikt om er niet alleen dieren en planten, organen, weefsels en cellen in te betrekken, maar ook kristallen, moleculen, atomen en subatomaire deeltjes.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Rupert_Sheldrake

Morfogenese (uit het Grieks morphê (vorm) en genesis (ontstaan, creatie,) letterlijk het "ontstaan van de vorm") is het biologisch proces, dat er de oorzaak van is dat een organisme zijn vorm ontwikkelt. Het is een van de drie fundamentele aspecten van de ontwikkelingsbiologie, samen met de controle van de celgroei en celdifferentiatie. (Wikipedia)

De verklaring van de morfogenese is problematisch als men probeert uit te gaan van het genetisch materiaal alleen. Er is nog altijd geen sluitende verklaring voor.
De hypothese van Sheldrake is een poging daartoe. Maar je bewijst niet zomaar dat er morfogenetische velden (velden die de vorm genereren) bestaan. Toch probeert Sheldrake hier experimenten voor op te zetten.

Wat je hierboven schreef over de geest en het brein ligt binnen de sfeer van iemand als Berkeley, voor zover ik je begrijp.
Het blijft de eeuwige filosofische vraag: Is er een wereld buiten ons? Of is dat een illusie.
Jouw grote bekommernis (en ook de mijne): hoe raakt de mens uit de huidige crisis? veronderstelt vanzelfssprekend een wereld die zich aan ons voor doet en waar we mee moeten omgaan. Dit is wat 'bewustzijn' voor iemand als Alva Noé net is: de interactie van een individu (van protozoa tot mensen) met de wereld die zich aan hem voor doet.

Vesselin schreef:De verklaring van de morfogenese is problematisch als men probeert uit te gaan van het genetisch materiaal alleen. Er is nog altijd geen sluitende verklaring voor. De hypothese van Sheldrake is een poging daartoe. Maar je bewijst niet zomaar dat er morfogenetische velden (velden die de vorm genereren) bestaan. Toch probeert Sheldrake hier experimenten voor op te zetten.

Als ik dat goed begrijp gaan die 'velden' vooraf aan de creatie van de vorm en/of het organisme met specifieke eigenschappen?

Wat je hierboven schreef over de geest en het brein ligt binnen de sfeer van iemand als Berkeley, voor zover ik je begrijp. Het blijft de eeuwige filosofische vraag: Is er een wereld buiten ons? Of is dat een illusie.

Ja, dat zijn de 'zware' filosofische vragen, net zoals - bij mijn weten - wetenschap niet kan bewijzen wie 'ons' is, noch 'tijd' en 'ruimte'. We leven dus in een wereld waarin wetenschap (1) prachtig werk levert maar (2) niets met zekerheid kan zeggen over de fundamenten.

Jouw grote bekommernis (en ook de mijne): hoe raakt de mens uit de huidige crisis? veronderstelt vanzelfssprekend een wereld die zich aan ons voor doet en waar we mee moeten omgaan. Dit is wat 'bewustzijn' voor iemand als Alva Noé net is: de interactie van een individu (van protozoa tot mensen) met de wereld die zich aan hem voor doet.

Misschien kunnen we dit plaatsen bij 'onderzoek naar dwaasheden en wijsheden'? Technisch gezien is er geen probleem om uit deze crisis te geraken, middels deductie is dat vrij eenvoudig om aan te tonen.

In de voorgaande reacties vind ik telkens het woordje "WE" terug, maar wie zijn "we of wij"?
Want of andere werelden een illusie zijn of niet laat ik in het midden, omdat op deze kleine planeet met z'n zowat 7 miljard menselijke bewoners er levensgrote verschillen bestaan. Zowel qua levensstijl, kennis, gewoonten, taal en nog veel meer. Wat dus meerdere (levens)werelden betreft op éénzelfde planeet.

Dus als er op deze topic "we/wij" wordt gebruikt zou dat wel eens enkel heel beperkt kunnen betrekking hebben op de auteur en/of het handjevol mensen die deze topic volgen en/of er toevallig eens langs komen.
Gezien ook de geciteerde beweringen en schrijfsels van de mensen waarnaar wordt verwezen blijkbaar binnen een al even beperkt publiek bekend zijn, kan men evenzeer in vraag stellen of zo'n topic niet grandioos z'n doel voorbijschiet, omdat het zo'n imaginair en dan nog piepklein zelfs te verwaarlozen podium kan inpalmen.

Zodra de jaarlijkse conference van G. Hoste amper 50 mensen naar een zaal lokt en de Tv-uitzending nog 25 kijkers kan boeien, denk ik dat die man zijn boeken sluit.
Dus alleszins proficiat voor "YYZ & Vesselin", die in naam van "WIJ", hier in de woestijn blijven prediken en er amper in slagen om hun monoloog in een dialoog om te zetten. Of een representatief grote groep van geboeide "volgers" te bereiken en aan te spreken met hun betoog.

sw

Wat wilt ge dan? Helemaal niets ondernemen?
Al is het een mug die in de zee pist, het is een begin!
Uw standpunt is puur defaitisme.

Silver Wolf schreef:In de voorgaande reacties vind ik telkens het woordje "WE" terug, maar wie zijn "we of wij"? Want of andere werelden een illusie zijn of niet laat ik in het midden, omdat op deze kleine planeet met z'n zowat 7 miljard menselijke bewoners er levensgrote verschillen bestaan. Zowel qua levensstijl, kennis, gewoonten, taal en nog veel meer. Wat dus meerdere (levens)werelden betreft op éénzelfde planeet. Dus als er op deze topic "we/wij" wordt gebruikt zou dat wel eens enkel heel beperkt kunnen betrekking hebben op de auteur en/of het handjevol mensen die deze topic volgen en/of er toevallig eens langs komen. Gezien ook de geciteerde beweringen en schrijfsels van de mensen waarnaar wordt verwezen blijkbaar binnen een al even beperkt publiek bekend zijn, kan men evenzeer in vraag stellen of zo'n topic niet grandioos z'n doel voorbijschiet, omdat het zo'n imaginair en dan nog piepklein zelfs te verwaarlozen podium kan inpalmen. Zodra de jaarlijkse conference van G. Hoste amper 50 mensen naar een zaal lokt en de Tv-uitzending nog 25 kijkers kan boeien, denk ik dat die man zijn boeken sluit. Dus alleszins proficiat voor "YYZ & Vesselin", die in naam van "WIJ", hier in de woestijn blijven prediken en er amper in slagen om hun monoloog in een dialoog om te zetten. Of een representatief grote groep van geboeide "volgers" te bereiken en aan te spreken met hun betoog. sw

We of wij is een term die aangeeft dat dialoog kan geschieden in wederzijdsheid waarbinnen meningsconflicten gewaardeerd worden zonder dat ze moeten leiden tot een zoveelste oorlog om het gelijk. 'We' staat open voor iedereen zonder dat hier enig elitarisme aan verbonden wordt, het impliceert de bereidheid tot dialoog en onderzoek met als doel 'duurzame menselijke vooruitgang', een term die progressie herbergt, net zoals verzoening en het leggen van steeds meer verbanden. Voor wie het de interesse geniet.

7. Geesten bevinden zich in het hoofd en zijn niets anders dan de activiteiten van breinen. Als je naar een boom kijkt, dan is het beeld van de boom, dat je ziet, niet 'daar buiten', waar het lijkt te zijn, maar binnenin je brein.

Dat is een breed verspreide misvatting. In ons brein is er helemaal geen 'beeld' van die boom.

cappa schreef:Dat is een breed verspreide misvatting. In ons brein is er helemaal geen 'beeld' van die boom.

Interessant, als dat beeld niet verschijnt in ons brein, hoe kan je die boom dan zien? Dit komt mi met een aantal bijkomende vragen en/of extra duiding omtrent de gehanteerde begrippen. Noem een enkele die me te binnen schieten:

(1) wat wordt er bedoeld met 'ons brein'?
(2) wat zijn de componenten van - als referentie - een boom?
(3) hoe werkt 'zien' als we dat mechanistisch beschouwen?

Allez, 't is goed! Ik zal dan maar hoofdstuk zeven eerst lezen.

Vesselin schreef:Allez, 't is goed! Ik zal dan maar hoofdstuk zeven eerst lezen.

'Zien' is 'weten', zo blijkt. Nieuwigheidje voor me.

Zien is het waarnemen van beelden. Zien kan hierbij duiden op het direct waarnemen van beelden uit de fysieke werkelijkheid met het gezichtsvermogen, maar ook op het indirect waarnemen van mentale beelden: denken of dromen. Het woord zien is afkomstig van het proto-Indo-Europees Chi. In het Latijn is daar scientia van afgeleid terwijl van het proto-Indo-Europees Ved (weten) het Latijnse woord voor zien komt: videre (en video).

http://nl.wikipedia.org/wiki/Zien

Wat wij weten is ongetwijfeld het gevolg van wat we waarnemen.
Ik stel het boek van Sheldrake voor omdat ik het belangrijk vind.
Maar als niemand anders het leest ben ik er vet mee.
Kritiek op de tien punten is niet iets wat ge zomaar doet tussen de soep en de patatten.
Wie geïnteresseerd is verdiept zich er in. Wie er niet in geïnteresseerd is niet.
Filosoferen is ongeveer het moeilijkste wat er is. Ik moet hier zelf zeer, zeer bescheiden blijven. Maar ik studeer omdat het me interesseert. Ik ben hier niet beter in dan een ander.
Ik ga er verder maar iets over zeggen als ik weet waarover ik spreek. En dat komt misschien nooit.
Dus: "The science delusion" is een boek dat iedereen zou moeten lezen.
Allen naar de boekhandel!

Vesselin schreef:Wat wij weten is ongetwijfeld het gevolg van wat we waarnemen. Ik stel het boek van Sheldrake voor omdat ik het belangrijk vind. Maar als niemand anders het leest ben ik er vet mee. Kritiek op de tien punten is niet iets wat ge zomaar doet tussen de soep en de patatten. Wie geïnteresseerd is verdiept zich er in. Wie er niet in geïnteresseerd is niet. Filosoferen is ongeveer het moeilijkste wat er is. Ik moet hier zelf zeer, zeer bescheiden blijven. Maar ik studeer omdat het me interesseert. Ik ben hier niet beter in dan een ander. Ik ga er verder maar iets over zeggen als ik weet waarover ik spreek. En dat komt misschien nooit. Dus: "The science delusion" is een boek dat iedereen zou moeten lezen. Allen naar de boekhandel!

Veel boeken verwijzen naar hetzelfde, het risico bestaat dat we eerst nog reïncarnatie moeten uitvinden alvorens we 1% van de totaliteit der verschijnselen kunnen begrijpen. Filosofie neemt dan ook een binnenweg door andersom te werken, op zich veel eenvoudiger. Mijn mening.