Bewijs van het ontbreken van een leven na de dood

[Klaartje]

Dan begrijpen jullie toch wel dat mensen troost zoeken in irrationele overtuigingen?

Ik zou een paar dingen onder de aandacht willen brengen:
Ten eerste dat dat verlangen naar gelukkig zijn er is!
Het is misschien alleen maar de herinnering aan wat Freud de 'oceanische' beleving noemde: een gevoel van niet afgescheiden zijn in de prenatale toestand. Of het is misschien de herinnering aan de conflictloze onbewuste toestand van voor de geboorte.

Ten tweede is de mens als waarnemer twee stappen verwijderd van dat wat hem veroorzaakt heeft en in het beoefenen van de wetenschap zelfs drie:
Het gewaarzijn van zijn bestaan, de mentale interpretatie daarvan en het maken van modellen om te begrijpen van wat hij waarneemt.

om even verder te breien op deze gedachten,
- mag ik me dan afvragen in hoeverre dat we iets kunnen verlangen naar iets dat niet zou bestaan...
- indien we verlangen naar 'geluk', dan moet dat toch ergens bestaan? of zouden het alleen maar enzymen of endorfines zijn in de hersenen (?) die ons dat gevoel geven...

GELUK zit van binnen...... het materiële is vluchtig !

[dharma]

- indien we verlangen naar 'geluk', dan moet dat toch ergens bestaan? of zouden het alleen maar enzymen of endorfines zijn in de hersenen (?) die ons dat gevoel geven...

Zoals hierboven opgemerkt:
We komen niet uit het niets vandaan... misschien is er inderdaad een herinnering aan een toestand van niet-afgescheiden-zijn.
Maar we beleven dat nu ook in de diepe slaap: dan is er geen enkel conflict.
Het is dat wat ons doet zeggen: "Wat heb ik lekker geslapen!".
Maar het gevoel van een afgescheiden individu te zijn is dan ook verdwenen.

waarom heb je het altijd over 'niet-afgescheiden-zijn'?

[dharma]

Dan begrijpen jullie toch wel dat mensen troost zoeken in irrationele overtuigingen?

Ik zou een paar dingen onder de aandacht willen brengen:
Ten eerste dat dat verlangen naar gelukkig zijn er is!
Het is misschien alleen maar de herinnering aan wat Freud de 'oceanische' beleving noemde: een gevoel van niet afgescheiden zijn in de prenatale toestand. Of het is misschien de herinnering aan de conflictloze onbewuste toestand van voor de geboorte.

Ten tweede is de mens als waarnemer twee stappen verwijderd van dat wat hem veroorzaakt heeft en in het beoefenen van de wetenschap zelfs drie:
Het gewaarzijn van zijn bestaan, de mentale interpretatie daarvan en het maken van modellen om te begrijpen van wat hij waarneemt.

om even verder te breien op deze gedachten,
- mag ik me dan afvragen in hoeverre dat we iets kunnen verlangen naar iets dat niet zou bestaan...
- indien we verlangen naar 'geluk', dan moet dat toch ergens bestaan? of zouden het alleen maar enzymen of endorfines zijn in de hersenen (?) die ons dat gevoel geven...

GELUK zit van binnen...... het materiële is vluchtig !

waar vanbinnen?

[Reini]

Echte geluksgevoelens zijn zeer kortstondig.
Een bewijs dat het voortkomt vanuit het brein. Hormoonwerking.
Een gevoel van tevredenheid echter, kan zeer lang duren, is ook van een andere orde.
Het komt vanuit het verstandelijk beredeneren van hetgene je hebt en daarmee content zijn. Inzien dat velen het veel slechter hebben dan jezelf.
Gezond verstand, opvoeding, het speelt allemaal een rol hoe je tegen het leven aankijkt.
Mensen die alsmaar méér willen alhoewel ze reeds veel hebben, zijn dikwijls ongelukkiger dan een simpel boerke die alles naar waarde weet te schatten.

[Klaartje]

Dan begrijpen jullie toch wel dat mensen troost zoeken in irrationele overtuigingen?

Ik zou een paar dingen onder de aandacht willen brengen:
Ten eerste dat dat verlangen naar gelukkig zijn er is!
Het is misschien alleen maar de herinnering aan wat Freud de 'oceanische' beleving noemde: een gevoel van niet afgescheiden zijn in de prenatale toestand. Of het is misschien de herinnering aan de conflictloze onbewuste toestand van voor de geboorte.

Ten tweede is de mens als waarnemer twee stappen verwijderd van dat wat hem veroorzaakt heeft en in het beoefenen van de wetenschap zelfs drie:
Het gewaarzijn van zijn bestaan, de mentale interpretatie daarvan en het maken van modellen om te begrijpen van wat hij waarneemt.

om even verder te breien op deze gedachten,
- mag ik me dan afvragen in hoeverre dat we iets kunnen verlangen naar iets dat niet zou bestaan...
- indien we verlangen naar 'geluk', dan moet dat toch ergens bestaan? of zouden het alleen maar enzymen of endorfines zijn in de hersenen (?) die ons dat gevoel geven...

GELUK zit van binnen...... het materiële is vluchtig !

waar vanbinnen?

In jouw in mij !!!

[dharma]

Echte geluksgevoelens zijn zeer kortstondig.
Een bewijs dat het voortkomt vanuit het brein. Hormoonwerking.
Een gevoel van tevredenheid echter, kan zeer lang duren, is ook van een andere orde.
Het komt vanuit het verstandelijk beredeneren van hetgene je hebt en daarmee content zijn. Inzien dat velen het veel slechter hebben dan jezelf.
Gezond verstand, opvoeding, het speelt allemaal een rol hoe je tegen het leven aankijkt.
Mensen die alsmaar méér willen alhoewel ze reeds veel hebben, zijn dikwijls ongelukkiger dan een simpel boerke die alles naar waarde weet te schatten.

- hormoonwerking? is er misschien een verschil bij mannen en vrouwen?
- is verstandelijk redeneren dan onfeilbaar? en een garantie voor tevredenheid?

[Reini]

Gevaarlijk antwoordje Klaartje !!

[dharma]

Dan begrijpen jullie toch wel dat mensen troost zoeken in irrationele overtuigingen?

Ik zou een paar dingen onder de aandacht willen brengen:
Ten eerste dat dat verlangen naar gelukkig zijn er is!
Het is misschien alleen maar de herinnering aan wat Freud de 'oceanische' beleving noemde: een gevoel van niet afgescheiden zijn in de prenatale toestand. Of het is misschien de herinnering aan de conflictloze onbewuste toestand van voor de geboorte.

Ten tweede is de mens als waarnemer twee stappen verwijderd van dat wat hem veroorzaakt heeft en in het beoefenen van de wetenschap zelfs drie:
Het gewaarzijn van zijn bestaan, de mentale interpretatie daarvan en het maken van modellen om te begrijpen van wat hij waarneemt.

om even verder te breien op deze gedachten,
- mag ik me dan afvragen in hoeverre dat we iets kunnen verlangen naar iets dat niet zou bestaan...
- indien we verlangen naar 'geluk', dan moet dat toch ergens bestaan? of zouden het alleen maar enzymen of endorfines zijn in de hersenen (?) die ons dat gevoel geven...

GELUK zit van binnen...... het materiële is vluchtig !

waar vanbinnen?

In jouw in mij !!!

maar waar dan? letterlijk of figuurlijk? wat bedoel je?

[Zondervrees]

[...] - hormoonwerking? is er misschien een verschil bij mannen en vrouwen?

Hormonen hebben met heel wat meer te maken dan het verschil tussen man en vrouw.

- is verstandelijk redeneren dan onfeilbaar?

Wie zegt dat dan? En indien dat niet zo zou zijn, wat verandert dat aan de stelling?

en een garantie voor tevredenheid?

Tevredenheid komt o.a. voort uit verstandelijk redeneren. Wie zegt dat verstandelijk redeneren dus moet leiden tot tevredenheid?
Onvermogen tot logisch redeneren en een feitelijk gebrek aan elementaire kennis: een dodelijk duo.

[dharma]

[...] - hormoonwerking? is er misschien een verschil bij mannen en vrouwen?

Hormonen hebben met heel wat meer te maken dan het verschil tussen man en vrouw.

- is verstandelijk redeneren dan onfeilbaar?

Wie zegt dat dan? En indien dat niet zo zou zijn, wat verandert dat aan de stelling?

en een garantie voor tevredenheid?

Tevredenheid komt o.a. voort uit verstandelijk redeneren. Wie zegt dat verstandelijk redeneren dus moet leiden tot tevredenheid?
Onvermogen tot logisch redeneren en een feitelijk gebrek aan elementaire kennis: een dodelijk duo.

wanneer weet men dat men logische redeneert, is er een norm?

[Klaartje]

Dan begrijpen jullie toch wel dat mensen troost zoeken in irrationele overtuigingen?

Ik zou een paar dingen onder de aandacht willen brengen:
Ten eerste dat dat verlangen naar gelukkig zijn er is!
Het is misschien alleen maar de herinnering aan wat Freud de 'oceanische' beleving noemde: een gevoel van niet afgescheiden zijn in de prenatale toestand. Of het is misschien de herinnering aan de conflictloze onbewuste toestand van voor de geboorte.

Ten tweede is de mens als waarnemer twee stappen verwijderd van dat wat hem veroorzaakt heeft en in het beoefenen van de wetenschap zelfs drie:
Het gewaarzijn van zijn bestaan, de mentale interpretatie daarvan en het maken van modellen om te begrijpen van wat hij waarneemt.

om even verder te breien op deze gedachten,
- mag ik me dan afvragen in hoeverre dat we iets kunnen verlangen naar iets dat niet zou bestaan...
- indien we verlangen naar 'geluk', dan moet dat toch ergens bestaan? of zouden het alleen maar enzymen of endorfines zijn in de hersenen (?) die ons dat gevoel geven...

GELUK zit van binnen...... het materiële is vluchtig !

waar vanbinnen?

In jouw in mij !!!

maar waar dan? letterlijk of figuurlijk? wat bedoel je?

Zoals het spreekwoord zegt..... wie het geluk THUIS niet vindt.... vindt het nergens.... aan jou om het te verstaan,
hoeft geen verdere uitleg

[dharma]

Zoals het spreekwoord zegt..... wie het geluk THUIS niet vindt.... vindt het nergens.... aan jou om het te verstaan,
hoeft geen verdere uitleg

ik begrijp je wel, maar erg wetenschappelijk lijkt het me niet...

en trouwens eerder sprak je van 'in mij' en nu spreek je van 'thuis', wat is het nu...

[Zondervrees]

[...] wanneer weet men dat men logische redeneert, is er een norm?

Ja. Begin hier met lezen.

[dharma]

[...] wanneer weet men dat men logische redeneert, is er een norm?

Ja. Begin hier met lezen.

Bedankt beste. en kunnen we nu met een logische argumentie iets bewijzen van het bestaan of niet-bestaan van een leven na de dood ? of betreft het hier proposities?

[Klaartje]

Zoals het spreekwoord zegt..... wie het geluk THUIS niet vindt.... vindt het nergens.... aan jou om het te verstaan,
hoeft geen verdere uitleg

ik begrijp je wel, maar erg wetenschappelijk lijkt het me niet...

en trouwens eerder sprak je van 'in mij' en nu spreek je van 'thuis', wat is het nu...

Hoeft geen wetenschappelijke uitleg over gevoelens..... gelukkig zijn is gewoon "tevreden" zijn en die thuis (dat is ons innerlijk), in vrede zijn met jezelf, je thuis voelen zeg maar