De wetenschap als misleiding.

Vesselin schreef:Het is zo dat ik het idee van een persoonlijke bevrijding los van de rest van de mensheid losgelaten heb. Het bodhisattva-ideaal, dat je niet echt vrij kunt zijn zolang er nog mensen lijden vind ik inspirerend.

Ja, ook heel gevat en logisch. Zo zie je ook dat bij sommigen het summum van het ego zich manifesteert. Je kent dat wel, stellingen zoals 'ik ben de wereld', je mag alleen niet vragen hoe het met de wereld is want daar hebben ze niks mee te maken.

Vesselin schreef:wat is er nodig om mij volledig veilig, onbekommerd en vrij van angst te voelen?

Nooit beseft dat gij een opiumschuiver waart!

Vesselin schreef:Het geheugen registreert en de registratie wordt later geïnterpreteerd door de waarnemer. Zou het kunnen dat de waarnemer een creatie is van het geheugen?
Zoals Dennett en Flanagan zeggen: het geheugen creëert een verhaal en het verhaal creëert ons! En ga nu van uw oren maken tegen Dennett en Flanagan! Laughing
Het geheugen is het ware mysterie! Waar zit dat?

"Het geheugen registreert en de registratie wordt later geïnterpreteerd door de waarnemer."
Dan is het geheugen iets dat totaal onafhankelijk van de waarnemer zou werken? Ik vind dat wel een boude uitspraak gezien men noch weet waar het geheugen zich bevindt, noch hoe het juist werkt. Het geheugen blijkt overal en nergens.
Wat registreert het geheugen tijdens de diepe slaap? Dat er niets is? Het registreert dus Niets? Hoe weet je bij ontwaken dan dat het iets (niets) geregistreerd heeft?

"Zou het kunnen dat de waarnemer een creatie is van het geheugen?"
Het proces 'geheugen' heeft zeker een belangrijke rol in de creatie van het proces 'de waarnemer'. Maar om nu te zeggen dat de waarnemer een creatie is van het geheugen lijkt me toch een brug te ver. De uitspraak van Dennett heb ik ook gelezen, en ik kan er wel inkomen. Maar jij interpreteert ze wel heel eng, rechtlijnig en beperkend. Ik vind het heel onwaarschijnlijk dat het geheugen, wat het ook mag zijn, de mogelijkheid zou hebben om op zichzelf actie te ondernemen om een verhaal te creëeren. Wel mogelijk is dat het ik het geheugen gebruikt om een verhaal te creëeren.
Maar in diepe droomloze slaap is er geen ik om dat verhaal te creëeren.

Geen reden dus om bij Dennett te gaan protesteren. Wel om jou er attent op te maken dat je geregeld wel heel gekke conclusies trekt.

Vesselin schreef:Het beleven van jezelf als waarnemer is in de ervaring toch helemaal niet problematisch?
Mijzelf ervaren als individueel persoon trek in niet in twijfel.
Als bepaalde denkmodellen je worden aangereikt vanuit bvb het nondualisme, het materialistisch monisme, als zou je "ik"-besef illusoir zijn, en je gaat daar over piekeren, heb je een probleem.
Ik doe dat al lang niet meer en het probleem is van de baan.

Wat al die -ismen komen vertellen interesseert me zo niet. Gewoonlijk niet veel soeps. En piekeren over zaken is nooit gezond (zonas en zo ). Inderdaad een probleem.

Maar er is wel een verschil tussen jezelf in het dagelijks leven ervaren als individueel persoon en je filosofisch vragen stellen omtrent de aard van je waarnemingen en je ik. Die twee dooreenhalen wijst op andere problemen. Of zware tekortkomingen in je filosofische vermogens.
"Ik doe dat al lang niet meer en het probleem is van de baan" kan in die zin een vorm van struisvogelpolitiek zijn, of inderdaad wijzen op een onmogelijkheid de dagelijkse ervaringen van theoretische beschouwingen te scheiden.

Apropos... Is het die pijp die ge gebruikt als ge Nietzsches advies volgt?
"Nach dem Essen soll man die Pfeife rauchen und seine Frau gebrauchen!"
Amai... dan moet het er nogal plezant aan toegaan bij u thuis!

Allemaal intellectuele problemen καππα'tje die verdwijnen als ge de ideologie van het primaat van het materialistisch monisme loslaat en de ideologie van het primaat van het bewustzijn omhelst.
Het Sat-Chit-Ananda dat zich uitdrukt in ontelbare werelden en zich weer op zichzelf terugtrekt en opnieuw begint tot in de eeuwigheid. Amen.

Het is toch een evidentie dat Waarnemer en Waargenomene tegelijktijdig tot stand komen?
Uw innerlijk leven observeren is iets wat ge doet!
Ge doet het of ge doet het niet. Er over theoretiseren heeft eigenlijk geen waarde.
En als ge het doet wordt ge uw eigen leraar.

Vesselin schreef:Allemaal intellectuele problemen καππα'tje die verdwijnen als ge de ideologie van het primaat van het materialistisch monisme loslaat en de ideologie van het primaat van het bewustzijn omhelst.
Het Sat-Chit-Ananda dat zich uitdrukt in ontelbare werelden en zich weer op zichzelf terugtrekt en opnieuw begint tot in de eeuwigheid. Amen.

Jaja, kies je een ideologie die aan je lijf past als een gesneden pak, dan kun je voor de rest rustig een pijp schuiven.
Filosoof van m'n voeten. Je filosofie lijkt me meer op een reeks mistige losse flodders verzameld uit een serie vage voorbijdrijvende gedachten, dan een consistent geheel, dat kenmerkend is voor de grote filosofen.
Je geeft graag commentaar dat anderen niet kunnen filosoferen, en je verwijt ze dat ze uw gedachten niet volgen en het boek niet lezen dat jij aan 't lezen bent, maar als er antwoord komt zeg je dat het je niet interesseert of bagatelliseer je het ten voordele van uw eigen grote premisse.

Ik ben hier nog met twee bijna full-time jobs bezig: iemand aan 't helpen met het samenstellen van een pc, en mijn douche heb ik volledig moeten uitbreken wegens een lek.
Da's momenteel belangrijker dan uw gedraai. Tot binnen een week of zo.

Vesselin schreef:Het is toch een evidentie dat Waarnemer en Waargenomene tegelijktijdig tot stand komen? Uw innerlijk leven observeren is iets wat ge doet! Ge doet het of ge doet het niet. Er over theoretiseren heeft eigenlijk geen waarde. En als ge het doet wordt ge uw eigen leraar.

Misschien kunnen we het ook pragmatischer aanpakken om die waarnemer te ontdekken. Stel je het volgende voor:

(1) jij (waarnemer) kijkt naar de wereld, een wonder
(2) je ziet een verhaal van mensen in hun omgeving, de realiteit

Wat zou dan de 'trigger' zijn om je op deze of gene manier te gedragen in dit verhaal? Is er dan ergens iets dat afgescheiden bestaat van jezelf?

De trigger is 'mededogen'.

Cappa schreef:Da's momenteel belangrijker dan uw gedraai. Tot binnen een week of zo.

Ja... was u maar eens goed want ge stinkt tot hier!
Gij denkt dat ge het intellectueel kunt oplossen. Zal u nooit lukken!

Ik recapituleer:
Waarnemer en waargenome komen tegelijk tot stand als de twee aspecten van het waarnemen.
En wat is waarnemen anders dan een uitdrukking van bewustzijn?
En bewustzijn is de potentie tot gewaarworden.
Dus bewustzijn is eerst! Het primaat van het bewustzijn maw.

Vesselin schreef:De trigger is 'mededogen'.

Alles dekken met de mantel der liefde? Dat zegden ze vroeger in de kerk ook, kom maar binnen, kom maar binnen ... ik zal je eens lekker dekken met de mantel der liefde, wordt gezellig. Anders gezegd, zou je niet plots in actie schieten bij het zien van al dat lijden om de meest absurde dingen?

Moeilijk om fysiek in actie te schieten als ge met de zona in bed ligt!
Stel eens wat acties voor!
Ik doe nu hetzelfde als gij: ik verspreid ideeën rond een monetaire reset en het opstarten van een echte democratie.

Vesselin schreef:Moeilijk om fysiek in actie te schieten als ge met de zona in bed ligt! Stel eens wat acties voor! Ik doe nu hetzelfde als gij: ik verspreid ideeën rond een monetaire reset en het opstarten van een echte democratie.

Hoeveel mensen denk je dat weten waar dat nu echt over gaat? Schatting? Mijn volgende actie weet ik al, volop mee bezig.