Kan mentale angst een einde nemen?

[socrates]

In mijn voormalige loopbaan heb ik het vermoeden gekweekt, dat er een relatie bestaat tussen de grootte van het ego en de intensiteit van de ervaren stress bij een publiek optreden. Hoe hoger de eigendunk hoe meer "track". ofte stress dwz een energieverspillende strain. Wie zich niet beter voordoet dan hij/zij is, kan niet afgaan. Zelfvertrouwen en zelfkennis zijn voor mij de bronnen van inwendige rust. Die sereniteit straalt men uit en ze kan besmettelijk zijn voor de omgeving waarin men leeft. Zo wordt de rust enkel maar versterkt en de existentiële angst tot zijn juiste proporties herleid.

[Vesselin]

Schitterend!

[fotofant]

In mijn voormalige loopbaan heb ik het vermoeden gekweekt, dat er een relatie bestaat tussen de grootte van het ego en de intensiteit van de ervaren stress bij een publiek optreden. Hoe hoger de eigendunk hoe meer "track". ofte stress dwz een energieverspillende strain. Wie zich niet beter voordoet dan hij/zij is, kan niet afgaan. Zelfvertrouwen en zelfkennis zijn voor mij de bronnen van inwendige rust. Die sereniteit straalt men uit en ze kan besmettelijk zijn voor de omgeving waarin men leeft. Zo wordt de rust enkel maar versterkt en de existentiële angst tot zijn juiste proporties herleid.

Mijn stress draait meestal om twee punten : kan ik het duidelijk genoeg uitleggen, gaan mijn toehoorders me begrijpen. Ik lig er gelukkig niet van wakker, maar het overkomt me voor ik begin, tenzij ik vooraf mediteer, en idd wat kan er uiteindelijk gebeuren. Een tweede punt dat bij mij toch even een moment van onzekerheid geeft is het feit dat ik af en toe helemaal niet meer op een naam van een persoon kan komen (ik wordt ook al een dagje ouder ), al staat die voor mij. Dat is gênant en de herinnering aan die ervaring zorgt er soms voor dat ik bang ben om tijdens een lezing mijn draad kwijt te geraken. Dat heeft niet zozeer met ego te maken, maar meer met mijn drang (ik weet :ten onrechte, daarom noem ik het ook drang) naar perfectie, maar uiteindelijk "so what?". Het grappige is dat veel mensen van me vinden dat ik de rust zelve ben (dus de uitstraling ), maar ik weet toch dat ik me vanbinnen niet altijd even rustig voel en gebruik dan gaarne die remedie van een paar minuten mediteren voor ik eraan begin.

[Reini]

Socrates heeft gelijk.
Ik ben wel een stresskonijn, maar heb geen groot ego. Ik had in het weekend een optreden op de scène met enkele andere dames, en dat ging me heel goed af.
Totaal geen stress. Prettig om dat te ervaren.

[socrates]

Mogelijk ook bruikbaar voor anderen; als ik tijdens een betoog mijn draad kwijt raak, dan zeg ik dat toch gewoon. Als wat je te vertellen hebt interessant genoeg is, zal je publiek dit zeker aanvaarden en je zelfs waarderen om je oprechtheid. Wie anderen wat wil aanleren of overbrengen hoeft geen alweter te zijn. De spreker blijft evenals zijn publiek een MENS en die mag wel eens een steekje laten vallen.

[fotofant]

Héél juist Socrates, de meeste mensen hebben daar geen moeite mee, alleen ben ik het die een beetje moeilijk doe tegen mezelf , ik probeer daar al jaren aan te werken, komt misschien door mijn opvoeding, maar dat is geen geldig excuus.

[socrates]

Trachten naar perfectie lijkt mij een nobel doel. Perfectionisme is dan weer misschien een pervers effect van dat streven. Mogelijk zelf ook een vorm van ijdelheid, bron van track.
PS: Enkel goden kunnen perfect zijn.

[janx]

Perfectionisme is dan weer misschien een pervers effect van dat streven. Mogelijk zelf ook een vorm van ijdelheid, bron van track.

hm .... mis ik dan elke vorm van ijdelheid? vandaar mijn krom taal gebruik?.

[socrates]

Perfectionisme is dan weer misschien een pervers effect van dat streven. Mogelijk zelf ook een vorm van ijdelheid, bron van track.

hm .... mis ik dan elke vorm van ijdelheid? vandaar mijn krom taal gebruik?.

Bedoelt u dat iemands taalgebruik ook een beeld kan geven van diens ijdelheid ? Het correct spellen heeft naar mijn opvatting wel geen verband met ijdelheid. Het kan in zekere mate worden gezien als een vorm van beleefdheid en respect, niet enkel voor de taal maar ook voor de lezer.
Wie zijn taal niet goed beheerst is daar niet noodzakelijk zelf verantwoordelijk voor. Elke vogel kan maar zingen zoals hij gebekt is. Sommigen kunnen zelfs helemaal niet zingen.

[janx]

Perfectionisme

Daar ging het over ... en aangezien er velen hier perfectionistisch kunnen schrijven, en ik verre van dat, heb ik het daar aan gelinkt. Waarschijnlijk niet perfect gevonden door mij maar goed, dat zegt weer dat ik het ben. Tenslotte kunnen we niet allemaal even wijs zijn maar wel eigenwijs, ja toch?

[socrates]

Perfectionisme

Daar ging het over ... en aangezien er velen hier perfectionistisch kunnen schrijven, en ik verre van dat, heb ik het daar aan gelinkt. Waarschijnlijk niet perfect gevonden door mij maar goed, dat zegt weer dat ik het ben. Tenslotte kunnen we niet allemaal even wijs zijn maar wel eigenwijs, ja toch?

Wat is in uw opvatting "perfectionistisch" schrijven ?
PS: U weet blijkbaar niet dat de Belgen momenteel een erg belangrijk spelletje voetbal aan het exporteren zijn.

[janx]

]Wat is in uw opvatting "perfectionistisch" schrijven ?

Met aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet gelijk aan de uwe.

PS: U weet blijkbaar niet dat de Belgen momenteel een erg belangrijk spelletje voetbal aan het exporteren zijn. Wink

Ach Socrates, gezien de wereldse problematiek lijkt mij dit niet zo erg belangrijk, geen ene voetbalwetstrijd trouwens, maar geeft het u een goed gevoel koester deze het zij u gegund.

[Vesselin]

Ik heb in mijn leven heel veel angst gekend: doodsangst (bijna verdronken, zelfmoord van mijn broer meegemaakt en al wat daar aan vooraf ging), faalangst, relatieangst. Heb die angsten proberen te onderdrukken met religie, westerse en oosterse mystiek, new age filosofieën, allerlei meditatie-methodes, allerlei psychotherapieën, en, last but not least: alcohol, en dat met noodlottige gevolgen!
Tegenwoordig val ik liever dood dan nog een druppel alcohol te drinken.
Maar ge ziet: ik weet waar ik over spreek als ik het over angst heb.
Ik heb uiteindelijk vrede gevonden door de werkelijkheid te aanvaarden en er niet meer van weg te lopen.
En ik ben aan het leren liefhebben en dat is fantastisch en zo heb ik na mijn zestigste nog een leven dat de moeite van het leven waard is.
Ah, ja... niet vergeten: Et je chante toujours!

[cappa]

Het enig denkbare levensdoel; zich gelukkig voelen.

En m.i. de drijfveer die de Boeddha tot verlichting bracht.

[cappa]

Mogelijk ook bruikbaar voor anderen; als ik tijdens een betoog mijn draad kwijt raak, dan zeg ik dat toch gewoon. Als wat je te vertellen hebt interessant genoeg is, zal je publiek dit zeker aanvaarden en je zelfs waarderen om je oprechtheid. Wie anderen wat wil aanleren of overbrengen hoeft geen alweter te zijn. De spreker blijft evenals zijn publiek een MENS en die mag wel eens een steekje laten vallen.

Zo doe ik het ook al jaren. En het kan nog grappig zijn ook.