Het taalgebruik van het Sciëntisme
-
Reini - Lid geworden op: 18 jul 2004, 10:46
- Locatie: Brasschaat
Bwa, je bent niet alleen daarin.Vesselin schreef:Ik weet niet of het zelfkennis is... Op momenten van sombere neerslachtigheid denk ik dan: "Ik ben alleen maar een eenzame kerel die aanspraak zoekt en dat verbergt achter het etaleren van enige boekenwijsheid."
Zoeken we hier niet allemaal wat contact, soms om van wat frustraties af te komen, of het hart eens te luchten, of ambras te komen maken?
Elk navenant zijn aard.
Zo zitten fora nu eenmaal in elkaar.
Ik vind het al sportief dat je die zelfkennis hier durft neer te zetten.
ik ben zelfs niet "belezen" (of het zou door de pastoor zijn om mijn zware zonden af te kopen), maar kom hier graag wat leren en erover nadenken.
Als ik even tijd heb tenminste. Druk bezig.
-
Vesselin - Lid geworden op: 28 jul 2012, 07:52
Ikzelf ga dit draadje niet voortzetten.
Ten eerste besef ik dat het te hoog gegrepen is en ten tweede was ik van plan de kritiek op het taalgebruik in kwestie te illustreren met fragmenten van Schopenhauer, Richard Weaver en vooral Thomas Szasz... dus niet van mezelf.
Ik heb inmiddels door dat dat niet geapprecieerd wordt (als het te 'moeilijk' is wordt het toch gewist nietwaar
) en daarom geef ik het maar op.
En nogmaals: het is te hoog gegrepen voor een beginnend student in de filosofie.
Over een paar jaar misschien nog eens proberen!
Ten eerste besef ik dat het te hoog gegrepen is en ten tweede was ik van plan de kritiek op het taalgebruik in kwestie te illustreren met fragmenten van Schopenhauer, Richard Weaver en vooral Thomas Szasz... dus niet van mezelf.
Ik heb inmiddels door dat dat niet geapprecieerd wordt (als het te 'moeilijk' is wordt het toch gewist nietwaar
) en daarom geef ik het maar op.En nogmaals: het is te hoog gegrepen voor een beginnend student in de filosofie.
Over een paar jaar misschien nog eens proberen!
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
En hier verschillen wij dus grondig van mening. Ik weiger te aanvaarden, en al zeker om als premisse aan te nemen, dat het leven een mysterie is en al helemaal dat dat per definitie ondoorgrondelijk zou zijn. Mogelijk een geval van hybris van mijn kant, maar ik heb het boek Prediker dan ook altijd als het deel van de bijbel met de verwerpelijkste boodschap gezien.Vesselin schreef:Verder zou ik kunnen opmerken dat ik mijn bestaan in dit universum, zoals ik dat persoonlijk ervaar, uiteindelijk beschouw als een ondoorgrondelijk mysterie dat niet in taal, in woorden te vatten is. […]
Ni Dieu, Ni Maître
-
Vesselin - Lid geworden op: 28 jul 2012, 07:52
Maar er ís een kennishorizon!
In de fysica: zowel in het bestuderen van het grootste als van het kleinste.
In de cosmologie kan men niet verder kijken dat 300000 jaar na het ontstaan van het universum omdat voor die tijd geen fotonen konden ontsnappen en in de deeltjes-fysica kan men niet voorbij de onzekerheidsrelatie.
En wat je bestaan betreft als bewuste ervaring: je kan er het begin en het einde niet van ervaren.
Nee maar.... deugniet! Ik schrijf nu toch verder... even in je val getrapt!
Het komt door het bestuderen - en ik sta nog maar aan het begin - van wat grote geesten gezegd hebben. Ik krijg meer en meer het gevoel dat ik maar beter mijn mond houd.
In de fysica: zowel in het bestuderen van het grootste als van het kleinste.
In de cosmologie kan men niet verder kijken dat 300000 jaar na het ontstaan van het universum omdat voor die tijd geen fotonen konden ontsnappen en in de deeltjes-fysica kan men niet voorbij de onzekerheidsrelatie.
En wat je bestaan betreft als bewuste ervaring: je kan er het begin en het einde niet van ervaren.
Nee maar.... deugniet! Ik schrijf nu toch verder... even in je val getrapt!
Het komt door het bestuderen - en ik sta nog maar aan het begin - van wat grote geesten gezegd hebben. Ik krijg meer en meer het gevoel dat ik maar beter mijn mond houd.
-
Reini - Lid geworden op: 18 jul 2004, 10:46
- Locatie: Brasschaat
Vesselin schreef:
Het komt door het bestuderen - en ik sta nog maar aan het begin - van wat grote geesten gezegd hebben.
Neem er dan akte van dat die grote geesten wel eens een stuk achter lopen en zich zouden omdraaien in hun graf als ze konden zien wat de moderne wetenschap na hen kon bewijzen en/of ontkrachten.
Mooi voorbeeld zou kunnen zijn: de oude Socrates die zich terecht vragen stelde en de reïncarnatie hier op forum, die zich ook vragen stelt, maar van een heel andere orde.
Hemelsbreed verschil.
Voor mij zit de waarde hierin: lees en vorm je eigen oordeel daarover, liefst begiftigd met gezond verstand en wars van wispelturigheid.
Het komt door het bestuderen - en ik sta nog maar aan het begin - van wat grote geesten gezegd hebben.
Neem er dan akte van dat die grote geesten wel eens een stuk achter lopen en zich zouden omdraaien in hun graf als ze konden zien wat de moderne wetenschap na hen kon bewijzen en/of ontkrachten.
Mooi voorbeeld zou kunnen zijn: de oude Socrates die zich terecht vragen stelde en de reïncarnatie hier op forum, die zich ook vragen stelt, maar van een heel andere orde.
Hemelsbreed verschil.
Voor mij zit de waarde hierin: lees en vorm je eigen oordeel daarover, liefst begiftigd met gezond verstand en wars van wispelturigheid.
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
En dan is het misschien wel de grootste uitdaging om die horizon steeds maar verder te leggen. Ik weet dat we alleen maar dichtbij de oerknal kunnen 'kijken' en nooit die knal zelve zullen kunnen zien, ik weet dat de kwantumtheorie haarzuiver aantoont dat we niks kleiners en korters kunnen waarnemen dan zo'n kwant. Maar daar hoort niemand zich bij neer te leggen, integendeel, het is een uitdaging waaraan niemand zou mogen weerstaan. Plus ultra! Of zoals die jezuïeten -ondanks het boek Prediker- blijven zeggen: plus est en vous.Vesselin schreef:Maar er ís een kennishorizon! […]
Dat je niet bewust kan zijn van je geboorte en dood vind ik niet zo'n probleem. Net zo min als je je bewust bent van het wakker worden en het inslapen. Bovendien heb ik al niet zo'n hoge pet op van de universele waarde van een hoogst individuele ervaring.
Ni Dieu, Ni Maître
-
Vesselin - Lid geworden op: 28 jul 2012, 07:52
Haha! Ge zijt gekweekt door de Jezuïeten! Dat verklaart veel! 
Ikzelf denk dat ons gevoel van individualiteit een 'illusie' is van het geheugen.
Maar het is nu eenmaal zo. Zolang je leeft en je geheugen werkt heb je het gevoel: "Ik ben degene die dit alles overkomt."
Ikzelf denk dat ons gevoel van individualiteit een 'illusie' is van het geheugen.
Maar het is nu eenmaal zo. Zolang je leeft en je geheugen werkt heb je het gevoel: "Ik ben degene die dit alles overkomt."
-
Vesselin - Lid geworden op: 28 jul 2012, 07:52
Lang voor er sprake was van het begrip 'sciëntisme', was er al kritiek op het fysicalisme van de wetenschappers.
Onder andere door Schopenhauer.
Schopenhauer kreeg pas negen jaar voor zijn dood de erkenning waar hij altijd naar verlangd had.
Hij maakte van de gelegenheid gebruik om vroegere werken uit te geven. In 1851 liet hij een werkje herdrukken:'Over de wil in de natuur' en in het voorwoord trekt hij de filosofische aspiraties van de wetenschappers van zijn tijd, met zijn typische vitrioolachtige stijl, in het belachelijke.
Ik post dit tot algemeen vermaak:
[...]"Het is een gunstig teken dat de boekhandel een nieuwe druk van dit boek wenst, omdat dat getuigt van belangstelling voor serieuze filosofie en bevestigt dat de behoefte aan aan werkelijke vooruitgang op dit gebied vandaag de dag meer dan ooit gevoeld wordt. Dit nu hangt met twee omstandigheden samen. Enerzijds namelijk met de ongekend grote bedrijvigheid van de gezamenlijke disciplines der natuurwetenschap, die, omdat ze grotendeels aan de dag wordt gelegd door mensen die niets anders hebben geleerd, op een lomp en stompzinnig materialisme dreigt uit te lopen, waarvan het meest afstotelijke niet eens de morele bestialiteit van de uiteindelijke resultaten is, als wel de ongelooflijke domheid der fundamentele principes, aangezien de levenskracht wordt ontkend en de organische natuur vernederd wordt tot een willekeurig spel van chemische krachten.
Zulke heren van reageerbuis en retort moet worden bijgebracht dat je met alleen scheikunde wel apotheker, maar geen filosoof kunt worden; en dat geldt niet minder voor bepaalde andere, in de geest aan hen verwante natuuronderzoekers: men kan een volmaakt zoöloog zijn en alle zestig apensoorten op een rij hebben, maar wie behalve zijn catechismus niets heeft geleerd is met al toch een onwetende, iemand die tot het gewone volk gerekend moet worden. Het komt echter vaak voor de laatste tijd. Mensen die hun scheikunde kennen, of hun natuurkunde, mineralogie, zoölogie of fysiologie, maar verder helemaal niets op de wereld hebben geleerd, werpen zich op als wereldverlichters. Ze proberen die kennis dan in verband te brengen met het enige dat ze voorts nog weten, namelijk wat ze zich uit hun schooljaren van de catechismus herinneren; en als blijkt dat die twee die twee dingen niet helemaal op elkaar zijn af te stemmen, worden ze meteen spotters van het geloof en vervolgens smakeloze, oppervlakkige materialisten. (Sch. voegde onderaan de bladzijde de volgende noot toe: "Aut catechismus, aut materialismus" is hun devies.)[...]
Zo zie je maar weer: Niets nieuw onder de zon!
Onder andere door Schopenhauer.
Schopenhauer kreeg pas negen jaar voor zijn dood de erkenning waar hij altijd naar verlangd had.
Hij maakte van de gelegenheid gebruik om vroegere werken uit te geven. In 1851 liet hij een werkje herdrukken:'Over de wil in de natuur' en in het voorwoord trekt hij de filosofische aspiraties van de wetenschappers van zijn tijd, met zijn typische vitrioolachtige stijl, in het belachelijke.
Ik post dit tot algemeen vermaak:
[...]"Het is een gunstig teken dat de boekhandel een nieuwe druk van dit boek wenst, omdat dat getuigt van belangstelling voor serieuze filosofie en bevestigt dat de behoefte aan aan werkelijke vooruitgang op dit gebied vandaag de dag meer dan ooit gevoeld wordt. Dit nu hangt met twee omstandigheden samen. Enerzijds namelijk met de ongekend grote bedrijvigheid van de gezamenlijke disciplines der natuurwetenschap, die, omdat ze grotendeels aan de dag wordt gelegd door mensen die niets anders hebben geleerd, op een lomp en stompzinnig materialisme dreigt uit te lopen, waarvan het meest afstotelijke niet eens de morele bestialiteit van de uiteindelijke resultaten is, als wel de ongelooflijke domheid der fundamentele principes, aangezien de levenskracht wordt ontkend en de organische natuur vernederd wordt tot een willekeurig spel van chemische krachten.
Zulke heren van reageerbuis en retort moet worden bijgebracht dat je met alleen scheikunde wel apotheker, maar geen filosoof kunt worden; en dat geldt niet minder voor bepaalde andere, in de geest aan hen verwante natuuronderzoekers: men kan een volmaakt zoöloog zijn en alle zestig apensoorten op een rij hebben, maar wie behalve zijn catechismus niets heeft geleerd is met al toch een onwetende, iemand die tot het gewone volk gerekend moet worden. Het komt echter vaak voor de laatste tijd. Mensen die hun scheikunde kennen, of hun natuurkunde, mineralogie, zoölogie of fysiologie, maar verder helemaal niets op de wereld hebben geleerd, werpen zich op als wereldverlichters. Ze proberen die kennis dan in verband te brengen met het enige dat ze voorts nog weten, namelijk wat ze zich uit hun schooljaren van de catechismus herinneren; en als blijkt dat die twee die twee dingen niet helemaal op elkaar zijn af te stemmen, worden ze meteen spotters van het geloof en vervolgens smakeloze, oppervlakkige materialisten. (Sch. voegde onderaan de bladzijde de volgende noot toe: "Aut catechismus, aut materialismus" is hun devies.)[...]
Zo zie je maar weer: Niets nieuw onder de zon!
-
Zondervrees - Lid geworden op: 04 jul 2010, 22:00
Blijft de vraag of de filosoof het zich kan permitteren om de bevindingen van de andere wetenschappelijke disciplines naast zich neer te leggen om vervolgens enkel voort te gaan op persoonlijke 'ervaringen' en 'aanvoeling'.
Ni Dieu, Ni Maître
-
Reini - Lid geworden op: 18 jul 2004, 10:46
- Locatie: Brasschaat
Je zou Schopenhauer haast van kortzichtigheid kunnen betichten, ware het niet dat de man al lang dood is en zich niet meer kan meten met huidige kennis der wetenschap.
ZV schreef:
Blijft de vraag of de filosoof het zich kan permitteren om de bevindingen van de andere wetenschappelijke disciplines naast zich neer te leggen om vervolgens enkel voort te gaan op persoonlijke 'ervaringen' en 'aanvoeling'.
Omdat een filosoof een denker is, die zich en anderen voortdurend vragen stelt, is hij verplicht steeds nieuwe (zij)wegen in te slaan, als die vragen voor hem worden opgelost door ja, de wetenschappers.
Zij kunnen niet zonder elkaar.
Als er IETS is, dat mag betwijfeld worden, is het juist die persoonlijke ervaring of aanvoelen. Dat brein bedriegt je soms waar je bijstaat....
ZV schreef:
Blijft de vraag of de filosoof het zich kan permitteren om de bevindingen van de andere wetenschappelijke disciplines naast zich neer te leggen om vervolgens enkel voort te gaan op persoonlijke 'ervaringen' en 'aanvoeling'.
Omdat een filosoof een denker is, die zich en anderen voortdurend vragen stelt, is hij verplicht steeds nieuwe (zij)wegen in te slaan, als die vragen voor hem worden opgelost door ja, de wetenschappers.
Zij kunnen niet zonder elkaar.
Als er IETS is, dat mag betwijfeld worden, is het juist die persoonlijke ervaring of aanvoelen. Dat brein bedriegt je soms waar je bijstaat....
-
cappa - Lid geworden op: 17 feb 2009, 17:49
Wie heeft dat gezegd, dat je alleen een brein bent??Vesselin schreef:Denken dat je alleen maar een brein bent is hersenspoeling - even erg als de religieuze hersenspoeling.
Wie anders?Vesselin schreef:Ikzelf denk dat ons gevoel van individualiteit een 'illusie' is van het geheugen.
Maar het is nu eenmaal zo. Zolang je leeft en je geheugen werkt heb je het gevoel: "Ik ben degene die dit alles overkomt."