De wetenschap als misleiding.

Silver Wolf schreef:En gaat dan in dialoog met zichzelf. Een MONO-loog dus!?

Ik hou ervan te praten met mezelf, omdat ik er nu eenmaal de voorkeur aan geef te praten met een betere categorie van mensen!

Vesselin schreef:

Silver Wolf schreef:En gaat dan in dialoog met zichzelf. Een MONO-loog dus!?

Ik hou ervan te praten met mezelf, omdat ik er nu eenmaal de voorkeur aan geef te praten met een betere categorie van mensen!

Ik vermoed dat U als stemvirtuoos ook twee oren hebt. Kan U dan misschien een monoloog stereofonisch uitvoeren ?

socrates schreef:Wetenschap is geen statisch gegeven, het is constant in evolutie. Kennis levert nieuwe kennis op en die versnelt het proces van informatiewinning. Maar wat met die kennis al dan niet wordt gedaan, is een ander thema. Dan hebben we het over macht. Macht kan gebruikt worden om te misleiden. Als machthebbers de wetenschap als een wapen gaan hanteren, dan is niet de wetenschap maar de macht misleidend. Wie wetenschap misleidend noemt is dus in de val van de manipulerende machthebbers getrapt.

Inderdaad Socrates, dit zou ik als congruente conclusie van heel dit topic willen noemen, wetenschap is - binnen een voortschrijdende evolutie - op zich niet misleidend maar niet alle wetenschappers delen deze wetenschappelijke conclusie waardoor wetenschap wel misleidend kan zijn.

Dit brengt ons tot een leuke paradox die ahw in zichzelf speelt, wetenschap verklaart waarom dat zo is maar dat biedt geen garantie om onszelf niet in een soort van zelfbedrog te blijven wentelen. Uiteindelijk zegt wetenschap niet iets anders dan wat in religieuze werken omschreven wordt, iets dat voor ons allen geldt en het leven maakt tot wat het is, een gigantische brij aan conflicterende meningen, drijfveren en bijhorende strijd, misvattingen en dwalingen.

Een beter begrip ontstaat door het leven te onderzoeken waarbij de evolutie altijd een stapje voor blijkt te zijn op de mens en derhalve steeds meer van z'n geheimen prijs geeft. Als we alle informatie wel ten goede zouden valoriseren dan zijn we 'morgen' van veel ellende vanaf, een aantal blijven dat echter totaal anders zien waardoor de ellende blijft aanhouden. Kortom, we leveren strijd tegen een aantal luchtkastelen, problemen die helemaal niet bestaan als we ook de oplossingen tot ons bewustzijn laten doordringen.

In het andere geval houden we enkel onszelf gevangen en dat is letterlijk tragisch absurd. Een fijne wetenschap, pijnlijk voor het mensenhart.

Als het brein in staat is representaties te maken en te bewaren van de omgeving en van de persoon zelf, dan stelt zich een nieuw probleem. Welke van die representaties stelt het ‘nu’ voor. Belangrijk, want reageren op een situatie uit het verleden (of een toekomstige gefantaseerde situatie) zou wel eens dramatisch af kunnen lopen. Er dienen dus ‘markers’ uitgezet om aan te geven welke elementen belangrijk zijn in een onverwachte noodsituatie.

”Bewuste ervaring heeft onder meer als belangrijke functie om, in de woorden van de […] Britse psycholoog Richard Gregory, 'het gevaarlijke heden te markeren', alsof men een rode vlag neerzet ter aanduiding van een belangrijk gebied van de werkelijkheid. Een van de essentiële functies van het bewustzijn is dan ook een organisme te helpen in contact te blijven met het onmiddellijke heden - met alle eigenschappen in het organisme zelf en in de omgeving die snel en onvoorspelbaar kunnen veranderen. Dit idee houdt verband met een klassiek concept dat werd geïntroduceerd door Bernard Baars[…]. Zijn vruchtbare metafoor voor bewustzijn als zijnde de inhoud van een algemene werkruimte in de geest impliceert dat alleen de cruciale aspecten in het bewustzijn worden gerepresenteerd. Bewuste informatie is die informatie die tegelijkertijd voor al je afzonderlijke cognitieve vermogens beschikbaar moet worden gemaakt. Je hebt alleen behoefte aan een bewuste representatie als je niet precies weet wat er het volgende moment gaat gebeuren en welke vermogens (aandacht, cognitie, geheugen, motorische sturing) je nodig hebt om adequaat te reageren op een eventueel opduikend probleem. Deze onmisbare informatie dient actief te blijven zodat verschillende modules of hersenmechanismen er zich tegelijkertijd toegang toe kunnen verschaffen.”

cappa schreef:Als het brein in staat is representaties te maken en te bewaren van de omgeving en van de persoon zelf, dan stelt zich een nieuw probleem. Welke van die representaties stelt het ‘nu’ voor. Belangrijk, want reageren op een situatie uit het verleden (of een toekomstige gefantaseerde situatie) zou wel eens dramatisch af kunnen lopen. Er dienen dus ‘markers’ uitgezet om aan te geven welke elementen belangrijk zijn in een onverwachte noodsituatie.

Kan je al deze theorieën ook praktisch toegankelijk maken opdat we dat makkelijker kunnen bevatten? Ik zeg maar wat, hoe verhoudt de nationale staking van morgen zich tot heel deze kwestie? Kan je dat? Wie weet loopt dat dramatisch af, niet? Welke 'markers' moeten dan aan- of afgezet worden?

cappa schreef:Je hebt alleen behoefte aan een bewuste representatie als je niet precies weet wat er het volgende moment gaat gebeuren en welke vermogens (aandacht, cognitie, geheugen, motorische sturing) je nodig hebt om adequaat te reageren op een eventueel opduikend probleem. Deze onmisbare informatie dient actief te blijven zodat verschillende modules of hersenmechanismen er zich tegelijkertijd toegang toe kunnen verschaffen.”[/i]

Als het ons ontbreekt aan informatie en/of deze informatie wordt onthouden aan het collectief dan kunnen we niet adequaat op een situatie reageren. Dit vinden we ook terug in de besluitvormingstheorie van Herbert Simon, het kan dramatische gevolgen hebben die we nu nog niet eens kennen, we kunnen er wel door opgeschrikt worden wanneer ze zich plots uiten. Ter getuigenis:

Beperkte rationaliteit of begrensde rationaliteit is rationaliteit van de mens in besluitvorming waarbij er rekening wordt gehouden met de beperkte beschikbaarheid van informatie, cognitieve beperkingen en de beperkte tijd om tot een besluit te komen. Herbert Simon formuleerde een aantal axioma's ter beschrijving van besluitvormingstheorie. Deze axioma's of proposities zijn:

1.de mens kan onmogelijk alle alternatieven voor een beslissing kennen;
2.de alternatieven die hij kent, kan hij niet alle simultaan vergelijken. Hij doorloopt eerst een sequentieel zoekproces, waardoor hij de alternatieven een voor een beschouwt en vergelijkt;
3.als gevolg van de eerste twee axioma's zal de mens niet het optimale alternatief kiezen (zoals door rationaliteit beweerd wordt). Hij zal daarentegen het eerste voldoening gevende alternatief kiezen;
4.de mens beschikt over een set routineacties, die hij oproept zodra een herkenbaar probleem zich voordoet;
5.deze routineacties bestaan alle los van elkaar (Simon noemt dit axioma het loosly-coupled-axioma);
6.elk probleem wordt simultaan met het bestaande doel en de bestaande middelen beschouwd;
7.als gevolg van axioma's 4 en 5 zal het sequentieel zoekproces uit axioma 2 pas in werking treden als de routineacties niet meer volstaan.

Deze beschrijving van de mens staat in contrast met het rationaliteit, dat de mens als homo oeconomicus beschouwt. Beperkte rationaliteit beschouwt de mens daarentegen als homo administrativus. In tegenstelling tot bij volledige rationaliteit speelt de volgorde waarin alternatieven worden overwogen bij beperkte rationaliteit wel van belang.

Bij volledige rationaliteit worden alle alternatieven overwogen en kan zo tot een optimale keuze gekomen worden. Bij beperkte rationaliteit zal het zoekproces gestaakt worden bij de eerste bevredigende optie (beschikbaarheidsheuristiek). Het nadeel van beperkte rationaliteit is daarmee dat niet noodzakelijk de meest optimale keuze wordt gemaakt en dat een besluit in sommige gevallen zelfs averechts kan uitwerken.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Beperkte_rationaliteit

cappa schreef:Je kunt alleen tot het besef komen dat er buiten je een werkelijkheid bestaat als er een wereld aan je verschijnt. Dit is een noodzakelijke voorwaarde om je gewaar te worden van het feit dat jijzelf ook bestaat. Alleen wanneer je een bewustzijnstunnel bezit, kun je je realiseren dat je op dit moment deel uitmaakt van deze werkelijkheid en het heden daarin.

Enigszins grappig correlaat, is die 'bewustzijnstunnel' zoiets als die 'pijp' van Maarten? Je hebt een in- en uitgang en als je sterft mag je die tunnel (cfr pijp) terug aan Maarten geven. Waar ergens bevinden we ons dan als we niet in die tunnel der werkelijkheid zitten?

Beste vrienden/vriendinnen,
Discussiëren hou ik voorlopig voor bekeken.
Ik concentreer mij op mijn "magnus opus": het vertalen van "Das Ende des Geldes" van prof. Franz Hörmann.
Maar ge moogt mij altijd vragen een artikel, dat u interesseert, te vertalen.
Dan doe ik tenminste iets nuttig.
Groeten,
Vesselin.

Nog een kleine - maar niet onbelangrijke - opmerking, in verband met wat wij de "geest" en de Engelstaligen de "mind" noemen.
Dit is geen "ding" maar een handeling (zoals o.a. Thomas Szasz uitlegt).
In het Engels is "mind" oorspronkelijk een werkwoord en betekent: "aandacht geven aan", "met je gedachten ergens bijblijven", zoals in "mind the baby" of "mind your own business".
Eigenlijk komt ons woord "aandacht" er het dichtste bij.
En als we dan discussiëren over het al of niet aanwezig zijn van een "vrije wil", kan iedereen, die daar aandacht aan geeft (sic), voor zichzelf constateren, dat je wel degelijk bewust kunt kiezen waar je aandacht aan geeft, of waar je met je gedachten bijblijft.

Vesselin, blijkbaar ben je er nog altijd niet uit wie JE is.
Die IK OF JIJ zetelt in in je brein, IS je brein, en dat doet bliksemsnel het werk om een besluit te nemen, op basis van al wat die hersens reeds te verwerken kregen, daaruit leerden of niet leerden....zit allemaal opgeslagen in die enorm gecompliceerde computer.

Daar ging, wat ik hierboven schreef niet over!
Je mag "jezelf" beschouwen als een brein-computer. Maar het blijft een aanname binnen de materialistische visie, die jij niet in twijfel trekt. Ik neem dat niet zo maar klakkeloos aan.
Het is een interpretatie van het menselijk intellect. En het intellect kan de totaliteit van wat je ben niet 'be-grijpen' of 'be-vatten', omdat het een functie, of een voortbrengsel van die 'totaliteit' is.
Verder is het idee dat wetenschapsbeoefenaars de menselijke situatie beter zouden begrijpen dan jij en ik, bijgeloof!
Wetenschapsbeoefenaars zijn experten in hun respectievelijke disciplines.
Theoretische fysici zijn erg goed in wiskunde, waarmee ze hun waarnemingen proberen te beschrijven en waarbij ze meestal hun wiskundige modellen verwarren met de werkelijkheid.
Dat zeg ik niet, maar dat zeggen vooraanstaande fysici zoals Einstein, Bohr, Freeman Dyson en Richard Feynman.

Is er iets anders dan de wetenschappelijke visie om ons vooruit te helpen Vesselin . Is er een andere methode ?
Moest één van hen kunnen bewijzen dat er een ziel, geest ...bestaat, werd die man of vrouw toch wereldberoemd tot in der eeuwigheid ?
Wat is voor u de werkelijkheid ? Geloven dat er nog wat anders huist in het brein van het zoogdier mens ?
Waaraan heb je dat getoetst ?
Jouw mening is een aanname, want je weet niks beter dan de rest.
Je gelooft dat in de hoop op dat eeuwige leven.
De geest die eeuwig incarneert.....

Je springt al direct naar conclusies over wat ik zou denken.

Het heeft te maken met voor jezelf ontdekken wat de grenzen van je intellect zijn. En dat kan niemand in jouw plaats.
Elk van ons ziet - als hij/zij daar tenminste aandacht voor heeft - de 'binnenkant' van zichzelf. De rest ziet alleen de 'buitenkant'. "Elk van ons is zeven miljard minus één", pleeg ik te zeggen. En wat je kunt leren van het observeren van je 'binnenkant', kan niemand in jouw plaats doen.
Het is ook een kwestie van het autoritaire denken opzij te durven zetten en voor jezelf te kijken.

Het hersenonderzoek, bij verschillende, en inderdaad zeer vernuftige tests - in een poging een verband te leggen tussen de innerlijke fenomenologische ervaring van een individu en de hersenactiviteit -, kan voorlopig niets anders dan, de elektrische activiteit van de hersens en de doorbloeding en het glucoseverbruik van de 'oplichtende' hersengebieden onder de scanners, registreren en daar dan analyses van maken.
Het idee dan men echt in 'real time' kan kijken wat er in de hersens gebeurt, bij de verschillende zintuiglijke - en denkactiviteiten, is een uitvinding van roekeloze wetenschapsjournalistiek.

Wat hier weer gebeurt is altijd hetzelfde: Wanneer iemand de materialistische visie in twijfel trekt, gaat men onmiddellijk in termen denken van klassieke godsdienstige opvattingen. En daar heeft het niets mee te maken.
Jij bent niet de enige die dat doet. Dawkins, Dennett en alle vooraanstaande materialisten doen dat.
En dat is, het spijt me, gewoon kinderachtig en gebaseerd op een hardnekkige conditionering.