Reini schreef:Wat kan men anders nog , Janx ?
Die nonnen hebben waarschijnlijk allemaal het tijdelijke met het eeuwige verwisseld.
Mooi gezegde dat perfect bij jou past
Het minste dat men kan doen is ze herdenken op die manier.

Maar ik denk dat die nonnetjes er niet zo blij mee zijn.
Stel je nu eens voor dat deze zielen opnieuw een aardse leven door moeten gaan. Velen kunnen een afkeer hebben van hun verleden wat in hun gevoel zal blijven hangen, dus niet in woorden gevormd, omdat die zielen na een lange tijd in onbewustheid hebben verkeert ( zoals een langdurige diepe slaap dat ook enigszins zal doen) geen taal meer machtig zijn. Ze huwen misschien en zullen het moederschap ervaren. Dan is de kans groot dat zij die zielen kunnen aantrekken die mede door hun toedoen als baby zijn gedood toentertijd. Echter die zieltjes hebben wellicht een angstige stervens gevoel gekend en die zullen die angst ook in hun nieuwe leven voelen zonder bewust te zijn van waarom. Dus gevoelsmatig beschadigde kinderen die door hun Moeder groot gebracht moeten worden. Nu heeft die moeder de kans om dat goed te doen en het kind vertrouwen te kunnen laten opbouwen .
Dan heb je twee vliegen in één klap. De Moeder kan haar verleden enigszins goed maken en het kind kan , als het goed is gegaan, boven haar/zijn onrust gevoelens uit groeien.
Vind je dit gek misschien? Ik kan mij geen betere rechtvaardigheid bedenken. Volgens mij is er een wet die altijd werkzaam is en blijft en dat de wet van oorzaak en gevolg. Niets geen vergeven of kwijtschelding door bijvoorbeeld Jezus / christus volgens de bijbel verhalen, maar gewoon de zaken zelf recht moeten trekken door ondervinding en beleving.
Je mag het als onzin afdoen echter het veranderd niets aan die wetmatigheid zowel ik als elk ander is hieraan onderhevig.
Alles is Één en die Éne is Alles.