bluevelvet schreef:Laten we het eens hebben over wat Mysterie Man wil bedoelen met de historische figuur van Jezus. Het kan niet dat de 'Jezus van het bijbel' hierbij genegeerd wordt.
Ik heb nooit gezegd dat we de Bijbelse versie van het levensverhaal van Jezus compleet moeten negeren, nogmaals, ik stel me op de hoogte door het te lezen.
bluevelvet schreef:Eerst iets meer over Bronnen buiten de bijbel.
Historicus Edwin YAMAUCHI, (The Case of Christ, 1998) haalt de meest belangrijke referentie aan van Jezus, afkomstig van Tacitus, een Romein. Deze schreef de grote brand die Rome verwoestte in 64 na Chr. toe aan de Christenen, afgeleid van Jezus Christus, die onder Tiberius, door Pontius Pilatus de kruisigingsdood stierf. Hij stelde dat de dood van Christus "het meest verderfelijk bijgeloof" niet alleen in Judea maar ook in Rome zowat overal de kop opstak....
"Nero fastened the guilt . . . on a class hated for their abominations, called Christians by the populace. Christus, from whom the name had its origin, suffered the extreme penalty during the reign of Tiberius at the hands of . . . Pontius Pilatus, and a most mischievous superstition, thus checked for the moment, again broke out not only in Judaea, the first source of the evil, but even in Rome...."
Dit bevestigt wat in de Evangeliën reeds over de dood van Christus beschreven wordt en is in feite ook een indirect bewijs van de vroege overtuiging van de Kerk dat Jezus uit het graf was opgestaan.
Tevens een verklaring voor de zeer snelle opkomst van het christendom, gebaseerd op de verering van deze als een crimineel ter dood veroordeelde man !
U haalt verschillende stukjes tekst aan van Romeinse historici, maar deze liggen ook allemaal onder vuur. Laat ons beginnen met het stukje van Tacitus dat U hier aanhaalt:
“Nero fastened the guilt . . . on a class hated for their abominations, called Christians by the populace. Christus, from whom the name had its origin, suffered the extreme penalty during the reign of Tiberius at the hands of . . . Pontius Pilatus, and a most mischievous superstition, thus checked for the moment, again broke out not only in Judaea, the first source of the evil, but even in Rome....”
Historici zijn het meestal grondig oneens met elkaar, en ook deze passage van Tacitus ontsnapt niet aan het krakeel, helaas voor U, beste Bluevelvet.
Geen enkele vroege Christen verwijst naar Tacitus, zelfs niet als zij het onderwerp van Nero en de christenvervolging bespreken. Tertullianus, Lactantius, Sulpicius Severus, Eusebius en Augustinus maken geen enkele vermelding van Tacitus als zij het hebben over de christenvervolging onder Nero, hoewel de tekst van Tacitus zelf duidelijk aantoont dat hij een goede bron zou zijn voor Christenen om naar te verwijzen, net doordat hij de spot drijft met christenen en op die manier aantoont dat hij vrij is van latere veranderingen door christenen zelf. Dat is echter niet gebeurd, dus de kans dat deze passage van Tacitus zelf een latere toevoeging is lijkt me net iets groter.
De rang van Pontius Pilatus was prefect toen hij in Judea verbleef. De passage van Tacitus zit echter verkeerd waar hij Pilatus een ‘procurator’ noemt, een vergissing die ook gemaakt is bij vertalingen van een passage bij Josephus. (Nochtans schreef Josephus in het Grieks en gebruikte hij nooit de latijnse term). Vermeldenswaardig is ook dat keizer Claudius de procuratoren controle liet verwerven over Judea na de dood van Herodes Agrippa in het jaar 44, toen Judea onder rechtstreeks romeins bevel kwam te staan. Dit werd mogelijk toen hij de macht van procuratoren vergrootte zodat zij autoritaire (vertaald uit het engels: magisterial) macht hadden. Tacitus, die goed bekend was met al deze rangen (hij doorliep ze allemaal om consul en vervolgens proconsul te kunnen worden), had een zeer precieze kennis van deze termen en wist ook vanaf welk moment Judea door procurators bestuurd werd. Daarom is het problematisch dat hij het woord ‘procurator’ gebruikt zou hebben in plaats van ‘prefect’ om de gouverneur van Judea te beschrijven voorafgaandelijk aan de door Claudius ingevoerde verandering die
hij ons zelf meedeelt.
De passage impliceert dat de christenen schuldig geweest konden zijn aan het in brand steken van Rome. Dat is een ander argument tegen de waarachtigheid van deze passage, want Tacitus was degene die probeerde de schuld van de brand bij keizer Nero te leggen door lastering.
Een andere schrijver uit de Oudheid, Suetonius, vermeldt dat christenen geschaad werden gedurende Nero’s regeringsperiode, maar er is daar geen enkel verband met de brand in Rome.
Dan is er nog het feit dat er niet gesproken wordt over ‘christianos’, maar over ‘chrestianos’. Ik zal U de uitleg NIET besparen over het feit dat deze letter ‘e’ werd uitgewist en toen vervangen door een ‘i’. Onderzoek heeft dat uitgewezen.
Christians or Chrestians?
Detail of the Medicean manuscript showing the word 'Christianos'. The large gap between the 'i' and 's' has been highlighted; under ultraviolet light an 'e' is visible in the gap, replacing the 'i'
The surviving copies of Tacitus' works derive from two principal manuscripts, known as the Medicean manuscripts, which are held in the Laurentian Library, and written in Latin. It is the second Medicean manuscript which is the oldest surviving copy of the passage describing Christians. In this manuscript, the first 'i' of the Christianos is quite distinct in appearance from the second, looking somewhat smudged, and lacking the long tail of the second 'i'; additionally, there is a large gap between the first 'i' and the subsequent long s. Georg Andresen was one of the first to comment on the appearance of the first 'i' and subsequent gap, suggesting in 1902 that the text had been altered, and an 'e' had originally been in the text, rather than this 'i'.
In 1950, at Harald Fuchs request, Dr. Teresa Lodi, the director of the Laurentian Library, examined the features of this item of the manuscript; she concluded that there are still signs of an 'e' being erased, by removal of the upper and lower horizontal portions, and distortion of the remainder into an 'i'. In 2008, Dr. Ida Giovanna Rao, the new head of the Laurentian Library's manuscript office, repeated Lodi's study, and concluded that it is likely that the 'i' is a correction of some earlier character (like an e), the change being made an extremely subtle one. Later the same year, it was discovered that under ultraviolet light, an 'e' is clearly visible in the space, meaning that the passage must originally have referred to chrestianos, a Latin word which could be interpreted as the good, after the Greek word χρηστός (chrestos), meaning 'good, useful'. "I believe that in our passage of Tacitus the original reading Chrestianos is the true one" says Professor Robert Renehan, stating that it was "natural for a Roman to interpret the words [Christus and Christianus] as the similarly-sounding χρηστός". The word Christian/s is in Codex Sinaiticus (in which Christ is abbreviated - see nomina sacra) spelled Chrestian/s in the three places the word is used. Also in Minuscule 81 this spelling is used in Acts of the Apostles 11:26.
Ik wil de andere auteurs die U aanhaalt (Plinius de Jongere en Josephus) ook nog wel uitgebreid bespreken, maar laat ons het erop houden dat de historici het zelf grondig oneens zijn met elkaar en dat we – zeker waar het Romeinse verwijzingen naar Christus betreft – enorm voorzichtig moeten zijn dat we niet met latere vervalsingen te doen hebben.
Bron: http://en.wikipedia.org/wiki/Tacitus_on_Jesus
Daarbij heb ik ook de reactie van
Talisman gelezen en vind ik dat hij in zijn eerste regels zeker een punt heeft waar hij stelt dat:
“BV, ik denk dat u te snel een conclusie hebt getrokken. Hier staat niks dat de bijbelse Christus met de historische Joshua vereenzelvigt.
- Er waren de 'volgelingen' van Joshua en er waren de 'volgelingen' van het nieuwe geloof; 'Christus volgens Paulus'.
Om zijn opmerking te ondersteunen wil ik graag verwijzen naar een pagina over de Ebionieten:
http://en.wikipedia.org/wiki/Ebionites
Hopend U hiermee alvast van dienst te zijn, ga ik nu mijn koffie en vlaai eten, het is tenslotte zondag voor iets.
[/b]
Het leven is één groot feest, maar we moeten wel ZELF de slingers ophangen.
