Afdwalen kolder (deel II)

Buiten is de natuur mooi geworden, het lijkt erop dat we eindelijk zomer gaan krijgen. Het is verrukkelijk om het uitbotten van de bomen te zien en het bloeien van de wilde rozen, om te luisteren naar de kreten van de vogels en om de kamperfoelie te ruiken. Onze hazelaar heeft vruchten op, jammer dat we geen enkel jaar de kans krijgen om ze zelf te plukken. Ieder jaar zijn de eekhoorntjes ons voor. Je ziet ze op en af rennen alsof hun leven er vanaf hangt. Ik hou zo van de lange schemering die ons het gevoel geeft dat het daglicht slechts met tegenzin afscheid neemt. In het gras gelegen luister ik naar de sprinkhanen en het gezoem van de bijen. De blauwe lucht herbergt een paar wolkjes die van wit naar grijs overgaan. Ze drijven stillekes voorbij en in mijn fantasie probeer ik er figuurtjes in te zien. Dit is vrede en ik zou willen dat ik de tijd eventjes kon stilzetten. Terwijl ik daar lang uitgestrekt lig in het gras voel ik dat de wereld draait en dat het goed is hier op deze plaats. De dreigende wolken die overkwamen vergat ik voor een ogenblik, dit moment van intense rust moest eventjes vastgezet worden. De slierten rook van vliegtuigen verstoren het beeld voor een moment maar mijn gedachten dwaalden af naar diegene die in dat vliegtuig zouden zitten.Langzaam en zeer geleidelijk groeit het geluid van motoren dat me bijna vertrouwen inboezemt. Wie zou daarboven aan de stuurknuppel zitten, één iemand in een cockpit achter wel honderdvijftig instrumenten waarvan de naalden een zachtgroen licht uitstralen. Een verbindingsstip tussen Zaventem en Lissabon of is het New-York? Het geluid ken ik alleen van horen, waardoor hij een trouwe onbekende gezel is geworden van mij. Wat was het voor een toestel, een kleine of een grote Jet? Eentje dat tien mensen of honderd mensen naar een bestemming vliegt? Op welke luchthaven zijn ze opgestegen? Op welk tarmac staan zij straks, met een aktetas in de hand, wellicht onder de maneschijn nog. Het zal ginder wel zuiders warm aanvoelen en de afstand van het toestel naar het luchthavengebouw leggen ze te voet af. Waar ze eerst nog hoorbaar boven ons huis vlogen zijn ze straks ergens geland in een exotische bestemming. De boordcommandant of is het de piloot zonder meer, schuift zijn blauwgouden kepi naar achter en hij wrijft met een gestreepte zakdoek over zijn voorhoofd. Hij frutselt nog wat aan de knoppen, nog wat lichtjes floepen aan en uit en dan staat de machine roerloos klaar om in de dutten in een vreemd land. Welke luchtvaartmaatschappij trekt elke dag weer opnieuw dat sonore spoor over ons huisje heen, de geluidslijn van tien over twee? Ik denk dan altijd, nu zal er iemand opstaan en naar het toilet wandelen, of ze kijken nu door het raampje en ze zien dat er een stad onder hen wegschuift. Een intense binding voel ik met diegene die hierboven met zo een uitbundige wirwar van lichtjes rondtoert. Stel dat je plots het geluid van die grijze vogel niet meer hoort, dat het toestel van route veranderen moet? Dat het helemaal omgeleidt wordt via Parijs naar New-York zonder dat beneden de mensen beseffen wat er boven hoog in de lucht gaande is. Laat het ons dan voorlopig maar houden bij luchtkastelen te fantaseren in die wolkenmassa die zwanger is geworden van de regen. Mijn dagdromen zijn ineens dan natte dromen geworden.

Morgen verjaren den Bert, zijn onderdanen en zijn land. Volgens de weerman zal het goed weer zijn. Tiens, ik ben eens curieus naar de nieuwe gezichten die in de nabijheid van onze motorfreack zullen mogen zitten.

Het zal in ieder geval niet de Sooi zijn. Onze oude, zéér oude patattenboer van om de hoek.Hij is bijna de enige in onze buurt die, bij elke koninklijke of prinselijke blijde gebeurtenis, zijn vlag uitsteekt . Nu moet er wel bijgezegd worden, dat hij een oudstrijder is, jawel! Nog een van de weinige restanten die achtien dagen aan een stuk naar de Duitsers is gaan zoeken. Op de vraag of hij er ene heeft kunnen pakken, daar heeft hij eigenlijk nooit een antwoord op gegeven.

Sooi, loopt met een wandelstok die al even krom is als zijn kapot gewerkte rug. Van een rustoord moet hij niet weten "Ik sterf wel op mijn erf, tussen de andere beesten" placht hij altijd ter zeggen.

Vandaag kwam er een van zijn kleinkinderen zijn vlag ophangen. Fier als een gieter en voor zover als mogelijk, groette hij zijne wimpel. Bijna was hij het Belgisch volkslied aan het zingen tot hij zich realiseerde, dat hij de tekst niet meer kon. Ik heb hem dan maar een beetje geholpen en ben ook niet verder geraakt dan de eerste twee zinnen.

Dat ik daardoor in zijn achting ben gedaald, dat oef ik niet te zeggen. Toen ik hem het voorstel deed om de Vlaamse Leeuw te zingen, was het al helemaal om zeep. Sooiken, had nog verre familie in Brussel en het Gentse die allemaal zeer geleerd waren, want zij spraken allemaal frans! "Die ,zwarten, daar moest hij helemaal niet van weten" zei hij. Terwijl hij dit zei, keek hij met een loense blik naar de gevel van mijn huis. Hij vroeg, "of ik mijne zwarten hond al had binnengepakt" Ik wou hem overtuigen, dat Vlaming zijn tegenwoordig geen schande meer is, dat de échte zwarten allang dood en begraven waren en de meeste zwarten in Afrika wonen. Bij nader toezien heb ik het maar zo gelaten want, krom en oud, zijn wandelstok zag er toch nog gevaarlijk uit.

Begin nu aan zo iemand te vertellen, dat den Bert zijn dochter kwaad op hem is omdat hij haar nooit bekeken heeft. Dat hij ooit met zijn koninklijke scepter op een ander is geweest en dat hij bijna zijn prinselijk gewaad over de haag heeft gegooid. Alhoewel Sooi zijn hof vol met koekoeken zit, ben ik er zeker van, dat hij dit nooit zal geloven. Maar ja, Sooi leest de Humo niet, ik evenmin.

Op weg naar huis keek ik nog even om naar dat Sooiken. Hij stond nog altijd zijne tricolor te bewonderen. Ik dacht nog, dat is er nog ene die het meent en, die waarschijnlijk nog, als nieuwbakken minister, de eed zou kunnen afleggen zonder de hulp van den Bert of met een spiekbriefje in de linkerzak. (In de rechterzak mocht naar het schijnt niet. De mensen zouden wel eens verkeerde gedachten kunnen krijgen.)

Thuisgekomen ben ik gaan zoeken naar een Belgische vlag.Gevonden heb ik ze! Versleten, bevuild en niet gestreken, dat wél..( politieke gelijkenissen zijn natuurlijk zeer toevallig) Maar ik heb er ene. Om Sooi een plezier te doen heb ik ze dan maar aan de achterkant van mijn huis opgehangen, goed zichtbaar voor hem. Ik geef toe, het staat statig. Nu nog maar hopen dat Sooi mij het vergeeft, dat ik zijn lievelingslied niet van buiten kon zingen.

Volgend jaar, wanneer hij nog leeft, bezorg ik hem de verrassing van zijn leven. Al of niet met een spiekbriefje, zing ik hem zijn schlagerlied voor en als het moet,... van achter naar voren! Misschien kan ik hiervoor rekenen op de vocale steun van Zandman,Tll en als dirigente Kwezel.

Het is dus goed dat er wordt gereageerd. Ik hoop dan ook, dat er nog meer zullen komen die een reactie willen schrijven. Maar daarmee zijn we er nog niet. Degenen die al wat langer ‘op weg’ zijn, weten wel dat het niet zo eenvoudig is.

Toen de vogels nog geen koning hadden, kwamen ze op een goede dag bij elkaar en besloten ze er een te kiezen. Zoals de viervoeters/zoogdieren hun koning, de leeuw hebben, zo hebben ook de vogels, de vissen, de slangen enz. hun eigen koning. Wij Belgen hebben den Albert II en het toeval wil dat zijn magische broer op mijn verjaardag overleden is, maar ik zit er voor niks tussen, van de prins geen kwaad woord hé.

De koning woonde heel lang geleden in een groot kasteel. De hofnar moest ervoor zorgen dat de denkrimpels van de koning, als hij heel veel had moeten nadenken, veranderden in lachrimpeltjes. Ook moest hij proberen, als hij heel verdrietige ogen kreeg van de zorgen, om door zijn grapjes weer pretlichtjes in zijn ogen te laten komen. Hij danste, maakte grapjes, en de koning en de nar werden dikke vriendjes. Maar op deze heuglijke dag zou de koning een toespraak moeten houden voor zijn landgenoten.

Waarde landgenoten en bedhouders
Ik ALBERT II, Koning der Belgen,
De koningin, ik en mijn wettelijke en onwettige erfgenamen hebben de eer en het genoegen u allen op deze heuglijke dag te mogen toespreken.
Aan allen die nu zijn en hierna wezen zullen, Onze Groet.

Vooral eerst heb ik een nieuwe wet in het leven geroepen waarbij sturen onder invloed van andere stoffen dan alcohol wordt strafbaar gesteld krachtens de nieuwe wet . Uit talrijke wetenschappelijke onderzoeken verricht in verband met die stoffen, welke in de nieuwe wet worden opgesomd, is gebleken dat zij de rijvaardigheid beïnvloeden.

Aan u allen, vrienden, die zonder ophouden aan onze zijde gestreden hebt, vraag ik van deze 21ste juli een beroemde datum te maken, (een datum) die u onuitwisbaar gegrift in uw harten zal bewaren, een datum waarvan u met fierheid de betekenis aan uw kinderen zult leren, opdat zij op hun beurt aan hun zonen en kleinzonen de roemrijke geschiedenis van onze strijd voor de vrijheid zouden doen kennen.

Wij zullen een einde maken aan de onderdrukking van vrijheid van denken en er zorg voor dragen dat alle burgers ten volle zullen genieten van de fundamentele vrijheden, die voorzien zijn in de verklaring van de rechten van de mens (applaus). Wij zullen daadwerkelijk iedere discriminatie opheffen en aan iedereen zijn rechtvaardigde plaats geven, (een plaats) die hem zijn menselijke waardigheid, zijn arbeid en zijn toewijding aan het land zal bezorgen.

Ik vraag u allen voor geen enkel offer te wijken om het welslagen van onze grootse onderneming te verzekeren.
Ik vraag u tenslotte om onvoorwaardelijk het leven en de goederen van uw medeburgers en buitenlanders die in ons land gevestigd zijn, te eerbiedigen. Indien het gedrag van deze buitenlanders te wensen over laat, zal onze justitie ze onmiddellijk verwijderen van ons grondgebied indien daarentegen hun gedrag goed is, moeten wij hen gerust laten. Want ook zij werken aan de welvaart van ons land.

Neem nu allen de hand op uw hart om met de koninklijke familie de groet aan de vlag te brengen.

Vlaanderen, allen tijd blijft gij mij lief,
Neem van mij hart en hand,
Neem mijne trouw te pand,
Vlaanderen, allen tijd blijft gij mij lief.

Nu het lied der Vlaamse zonen
Nu een dreunend kerelslied
Dat in wilde noordertonen
uit het diepst ons herten schiet!
Ei! Het lied der Vlaamse zonen
Met zijn wilde noordertonen
Met het oude Vlaams hoezee!
Vliegt de blauwvoet! Storm op zee!
‘t Wierd gezeid dat Vlaandren groot was,
groot scheen in der tijden volk.
Maar dat Vlaanderland nu dood was
en het vrije kerelsvolk
Weg de bastaards! Weg de lauwaards,
ons behoort het noordzeestrand.
Ons den kerels, ons den klauwaarts,
Leve God en Vlaanderland!

Over de koning kan ik niet meespreken. Dat is iets voor oude Belgen. Ik ben nieuwe Belg.
Omdat ik zopas een cursus 'lezen en schrijven in goed Nederlands' heb voleind, durf ik mij hier nu in beschaafd Antwaarps uitdrukken.
Slof ik een tijdje geleden op de stoep voor het grootwarenhuis Kar El foer, waar men de beste burka's verkoopt, waarvan het vizier niet kietelt aan de neus, komt er een blanke heiden op mij af.
-Mevrouw!
Hij heeft mij dus herkend, de onverlaat, Allah straffe hem.
-Ik zie dat u sloft op sloffen!
Waar die ongelovigen zich toch mee bezighouden! Toch schiet het schaamrood mij aan. Gelukkig onzichtbaar achter mijn burka.
Zegt Allah, zijn naam weze gezegend, niet in de heilige Qu'ran, dat de vrouw haar enkels zal bedekken opdat zij de man niet tot zonde zou noden? Wee, mij, zondig werpsel! Hoe graag had ik nu een van de 70 maagden in de hemel geweest. Wee mij.
-Hier hebt u sloffen van SLASJ, de enige sloffen die je niet hoeft te zoeken of te dragen! De Westerse verwerpeling draaft maar door.
-U krijgt er namelijk een hond bij, die ze zoekt en apporteert!
De verleiding wordt groot. Niet meer bukken! een hachelijke onderneming als je met een Arabier getrouwd bent! Niet meer zoeken. Alleen maar sloffen.
De hond staat naast de ongelovige. Een grote loebas van onduidelijk ras. Een Limburger dus. Een blik als van SSteve op 14 juni jl. Het enorme beest staat daar te kwijlen met die grote paarse tong als ware het zopas tot moderator bij seniorennet benoemd.
-U krijgt alles gratis, één week lang, spreekt de heiden.
Ik pingel nog wat, maar hij doet er niets meer af.
Dan heb ik de gordijntjes van mijn Espace toegeschoven en van huiswaarts gereden.
-Osama, roep ik, want de bel doet het niet en een sleutel krijg ik niet. De sociale woningmaatschappij heeft ons nochtans 2 sleutels gegeven, maar mijn man heeft ze allebei nodig zegt hij.
Hij gaat de afwas doen en ik kijk nog even naar Al Jazeera, maar het beeld is slecht. Ik trek het raam open en richt de schotelantenne.
Het beeld is nu beter. Ik zie hoe een gemaskerde martelaar de hals kerft, niet zonder moeite, van een ellendige ongelovige.
En dan is het beeld weer weg.
Ik neem de telefoon en bel woedend de sociale woningmaatschappij. Ze beweren dat die schotelantenne niet mag en dat ik eerst eens die 5 maanden achterstallige huur moet betalen.
Grof volkje, die Belgen. 't Wordt hoog tijd dat wij eens wat nieuw en gezond bloed komen injecteren. Onze jongens hebben er een dagtaak aan, maar ook dat wordt niet geappreciëerd.
Als ik mijn sloffen uitschiet komt kwezel, want zo noem ik nu de grote hond - het is een mannetje!- van om de hoek aangerend met de nieuwe sloffen van SLASJ.
Het werkt dus écht.
Een week later biedt die heiden mij 4 sloffen en 2 kwezels als ik mijn SLASJ aan hem geeft.
Maar als ik kwezel zie en die lange paarse tong en denk aan de nachten als Osama snurkt... Neen.
Ik bied wel af, maar geef niet toe.
Niemand kan mij nog van mijn SLASJ en kwezel scheiden!

Ik zie dat er versterking is aangekomen uit de hoek van Antwaarp, enfin ik gooi het roer eventjes op een andere boeg. Laat het ons vandaag eens hebben over de oudere generatie.
Wanneer spreekt men van iemand die te oud is? Wanneer is iemand eigenlijk te oud in iemands ogen? Ik denk dat we eerder mogen praten over verlating, over eenzaamheid bij mensen die op een bepaalde leeftijd zijn gekomen. Zijn ze dan afgeschreven voor de maatschappij of worden ze door de jongeren gewoon gedumpt, om er vanaf te zijn? Niet vergeten dat de jongeren erven van hun ouders en grootouders, niet alleen geld maar ook opvoeding en mentaliteit. Bejaarden , dat is nog zo een woord, dat je grijze haren nog witter maakt. Kunnen we niet beter zeggen , iemand die op leeftijd is, of een 75 plusser?
Omdat ouderen veel mensen verliezen worden ze vaak somber.Verlies van familieleden, vrienden, kennissen of andere sociale contacten kan het risico op sociaal isolement vergroten. Hierdoor hebben ze ook minder de neiging om andere mensen op te zoeken. Of er zijn gewoon geen mensen meer die ze kunnen opzoeken of bij hun komen. Vaak zijn de bejaarden naarlingen in de ogen van kun kleinkinderen en de boemannen van de familie volgens de ouders.
Iets van de laatste jaren is dat ouderen zo lang mogelijk alleen in hun eigen huis moeten of willen wonen. Zolang als zij nog voor hun eigen kunnen zorgen is het niet nodig om ze te verplaatsen. Hierdoor vergroot je de kans dat de mensen in de omgeving van deze ouderen door hun gehaaste leven, weinig tijd hebben om even een praatje te maken. De ouderen raken hierdoor steeds meer geïsoleerd van de rest van de wereld.
Vooral deze mensen lopen een groot risico te vereenzamen omdat naarmate ze ouder worden hun sociaal netwerk steeds kleiner wordt en ze minder mobiel zijn. Er wonen een steeds groter wordende groep bejaarden alleen. Velen onder hen komen in een sociaal isolement terecht. Dikwijls hebben deze bejaarden weinig contact met familie, vrienden en buren. Een sterk vereenzamingsgevoel is hiervan een pijnlijk maar concreet gevolg.Ouderen die steeds langer thuis blijven wonen en vanwege een kleiner wordende vrienden- en kennissenkring soms in de richting van een isolement geraken. Er zijn wel ouderen die meedoen aan activiteiten, maar er zijn altijd ouderen die eenzaam blijven. Ouderen die geen zin hebben om iets te doen. Ze worden wakker met de gedachte: ’Oh, was ik maar niet wakker geworden’. Dan sluiten ze zich letterlijk en figuurlijk op. Er zijn wel activiteiten maar niet genoeg en het zijn meestal activiteiten die maar eenmalig zijn.Er is behoefte aan een project/activiteit die langer duurt en waar mensen op leeftijd naartoe moeten leven,al hoewel er vaker geprobeerd is de ouderen uit hun isolement te halen. Maar meestal zijn het projecten van één keer of het zijn saaie activiteiten die de bejaarden niet prikkelen. Familieleden hebben eigenlijk ook een bijdrage aan dit probleem want sommige ouderen hebben geen familieleden of ze hebben hun partner of vrienden al verloren. En ze hebben geen zin meer om nieuwe vrienden te maken. Kortom geen zin meer in het leven. En hun kinderen hebben meestal al een gezin en andere dingen aan hun hoofd waardoor ze minder tijd hebben om die oma’s en opa’s op te zoeken. Het lijkt wel alsof iedereen ze op een wachtlijst wil zetten om de laatste voorbereidingen te treffen om over de regenboog te gaan. Waarom maken we niet eens een praatje met zo een persoon? Zo een mens die zijn hele leven achter zich heeft liggen, wil ook nog graag een lief woordje horen of een dikke knuffel krijgen. Ik zou dus opteren voor in het vervolg jonge ouderlingen te zeggen.

Ja maar zo niet hé! Nieuwe Belgen die alleen maar Antwaarps geleerd hebben en onze Koning niet kennen! Die vlieger gaat niet op!

Op dit net zitten oude Belgen! Anders zou men het niet het Seniorennet noemen. Wij zijn wel akkoord om die gasten te helpen bij hun integratie en om hen beschaafd Nederlands te leren, maar niet om als forum te dienen om hun klederdracht aan te prijzen. Nog minder zijn wij akkoord dat zij hun dieren de schone naam van Kwezel geven. Die naam, is ons allemaal te dierbaar!

Ik had vandaag compassie met al die excellenties die een stap achteruit moesten zetten. Neen, niet diegenen die geen minister meer mochten worden, maar wel deze die daar in Brussel op dat podium stonden en een stap achterwaarts moesten zetten, om niet nat te worden.

Het was weeral van dat. Een mooie voormiddag vol zon. De koninklijke processie arriveerde bij hun, al even koninklijke afdakjes, en lap! Het begon regen te gieten. Den Bert, was er direct zijn kluts van kwijt. Hij wou eerst bij het gewone volk gaan zitten en daarna liep hij bijna voorbij zijn eigen plaatske. Zou hij misschien een beetje ziek zijn geweest? Het kan allemaal.Zijn Damarken vergeten, zeker? In ieder geval, zijn roemruchtige , attentievolle en meelevende houding, daar was deze keer niet veel van te merken!

Op het moment, dat de oud-strijders, terecht fier, voor zijne koninklijke grootheid passeerden, stond den Bert toch te zeveren met een of andere Waalse minister zeker! Zijn naam ontsnapt mij, maar snugger zag hij er niet uit. Dat hij, onze redders van het vaderland bijna niet bekeken heeft, zou dit te maken kunnen hebben met zijn speech, waar hij het had over de "vergrijzing en de veroudering van onze bevolking?" Joost, mag het weten,onze premier weet het zeker ook!

Het is gemakkelijk spreken voor een Sire dat wij allemaal te oud worden en dat er centjes op tafel moeten komen.

Dat er te weinig kinderen worden gemaakt! Dàt is iets wat hij zou moeten zeggen! Kinderen die later voor ons moeten werken, verdorie nog aan toe!

Dat het sperma van onze jonge mannen naar de knoppen is, omdat zij veel te strakke broeken dragen, dàt moet in zijn troonrede komen.

Hij moet niet luisteren naar zijn ministers waarvan er zijn, die geen kinderen WILLEN maken. Alhoewel, een strikje kan geen kwaad en is geen excuus, om niet als voorbeeldfunctie te dienen voor onze maatschappij. Tenandere, zo een strikje, spant alleen maar als je nek te dik wordt. Teel- en andere ballen worden er niet mee bedreigt.

Onze oude Belgen, dat waren nog krakken. Die hadden die leuzen van "eerst Blabla en dan Boem,boem" niet van doen. Direct Boem! Ja! En als het kon, zoveel mogelijk nakomelingskens maken,Ja! dat konden zij!

Dat de meesten vroeger brede broeken en bretellen droegen, dat kon er ook mee te maken hebben gehad.

Sire, ge moet de jonge mensen sensibiliseren. Ge kunt er misschien over nadenken om een of ander viagraconcept in het leidingwater te laten doen. Dubbel kindergeld geven, lijkt mij niet de beste oplossing, met geld maakt ge geen kinderen.

Jij ,als een man van de wereld, die weet hoe aan Boem,Boem wordt gedaan, U zou als de eerste moeten weten dat uw bevolking en haar viriliteit op een laag "pitje" staat.

Wij kunnen U ook niet verplichten om ministers te benoemen die op iets trekken of die op zijn minst een seksuele aantrekkingskracht uitstralen die dan, hopelijk, een reflectie hebben op de jonge bevolking. Wij weten het, U heeft ook weinig keus om de juiste excellenties aan te duiden. Maar U bent niet alleen, wij mogen ze ook niet aanduiden.Dat doen ze zelf wel.

In geval van nood,beste gekroonde, weet U, dat U altijd beroep mag doen op die paar duizenden krakken van het Seniorennet. De meesten onder hen kunnen, in het raam van het vrijwilligerswerk,waar U het in uw babbeltje over had, de jongeren uitleggen hoe zij kindjes moeten maken. Welke pilletjes zij daarvoor moeten laten of juist moeten nemen.

Maar Sire,verwacht niet van ons,dat wij ze zelf nog fabriceren.

Wij dragen ook allang geen bretellen en geen brede broeken meer!

Wie schrijft, die blijft, dat staat als een paal boven water.
Dat iedereen er zo graag wil bijhoren, dat is een feit, ik behoor ook graag ergens bij. Onder intellectuelen of zij die zichzelf als dusdanig beschouwen is het een begrip waar men vies van is. Ook andere mensen gebruiken de term niet graag, tenzij het over iemand anders dan hun zelf gaat. Het begrip heeft een gevoel van wanhoop over zich, en doet onmiddellijk denken aan mensen die zichzelf opgeven of in een doosje stoppen om aanvaard te worden door de groep of door die individuen naar wie ze opkijken of zich op een bepaalde manier mee verwant voelen.
Wat drijft mensen dan zover dat ze zich voor het hoofd schieten of zich tot aan de oogbollen volstoppen met drugs en andere narcotica? Het antwoord is betrekkelijk simpel: het gevoel nergens je ei kwijt te kunnen, het leven zoals je het leidt – of erger nog, zoals het voor jou geleid wordt – niet meer aankunnen en met de rug tegen de muur staan. Dus mensen kom uit je schulp en geniet van het leven.

Nu Ed het al voorgeschreven heeft, behoef ik dat niet meer te doen. Zijn verslag van de Love-parade is prima werk.

Eventjes iets wat vooraf ging aan die drukte.

Het idee van de Brussels Oud-Strijders Parade was een initiatief van Prins Lorre, kandidaat tijdens de vorige gemeentelijke verkiezingen en welgekend in de nachtelijke Brusselse kringen. Een voorafgekondigde Parade zou meer effect hebben dan iets dat per toeval wordt gehouden. Het zou een leuke verklede party worden en wel met veel succes bleek achteraf.

Er werden strooibiljetten uitgedeeld en vanaf het balkon zonder dat Fabieke het kon zien werden er pamfletten van de erkers gegooid. Alleen oppassen dat er geen valse pluimen mee naar beneden dwarrelden.

Bonjour à tous, grand rendez-vous costumé pour tout les rigolos,
Hallo iedereen, verklede afspraak voor alle leukerds van diens.

Omdat de Halloween tocht niet is kunnen doorgaan op 1 april zal er een nieuwe tocht gepland worden voorzien op 21 juli .
Op het programma staat heel veel confetti en serpentines, heerlijke koude of warme Lipton thee, energie en muziek met Red-Bull, Karnaval geschenkpakketten door Bi-Fi, Vittel om de dorst te lessen tijdens de optocht en nog vele andere dingen aangeboden door honderden sponsors. Blauwe pilletjes zijn uitverkocht op het moment, die worden vervangen door Rose balletten. Maaseiker knapkoek voor wie er liefhebber van is en Zeeuwse maatjes zullen niet op het àppel ontbreken.

In geval van regen wordt de stoet verplaatst naar 1 november. Indien wat kattenpis valt, gelieve allen uw Engelse jasjes mee te brengen, groot genoeg zo kunnen er twee in schuilen.
Wat de kostuums betreft:
Voetbalkostuums te koop. Hiervan hebben we een 7-tal kostuums die we nu ook gaan verkopen. OPVALLEN GEGARANDEERD HIERMEE!!! Voor deze kostuums vragen we 40 Euro per pak. Het pak is gemaakt van kunstgras en in de prijs zitten , bijpassende oorbellen (gekleurde pingpongballetjes), hoeden (gemaakt van lederen voetballen), goals voor op je hoofd te zetten, bijpassende armstukken en beenstukken én een originele en bijpassende rammelaar in de vorm van een blikje jupiler.
Ook zijn er nu al costuums in voorraad van de afgevallen renners die dringend een grote boodschap moesten doen en daarvoor afgehold zijn naar hun vakantieadres.

Wees dus allen op post, dit evenement mag niemand missen, wees erbij, wees erbij!

De hoofdprijs voor de beste verklede persoon of koppel? Een gratis reis naar Kevelaer met achteraf een dinertje bij Kwezelke tezamen met een persoon naar keuze en uiteraard het kaarslicht wordt niet vergeten.

Het leven zoals het is, het heeft iets. Iets onverklaarbaars wat ons ertoe aanzet het nooit op te geven. Je kan het niet zien, niet horen, niet ruiken, niet proeven. Je kan het alleen maar voelen. Weet je al waarover ik het heb? Weet je al wat dat onzichtbare iets is waar elke mens naar streeft en wat iedereen wil hebben? Misschien weet je het nu al, maar ik zal het jullie ook zeggen: het is liefde. Liefde is dat onzichtbare iets wat iedereen hebben wil. Maar hoe komt het nu dat iets wat je alleen maar kan voelen zo’n grote invloed heeft op iedereen? Ik denk dat dat bij iedereen wel anders ligt. Bij de één is het omdat hij/zij dan niet weer alleen is, de ander wil gewoon het genot. Ik zelf hoor bij geen van die twee. Ik zoek bij liefde een gevoel, niet zomaar een gevoel.. liefde geeft mij dat intense gevoel van geluk wat je maar alleen krijgt bij die persoon waar je oprecht van houdt. Zo een opgeheven gevoel, het gevoel dat je echt speciaal bent voor die iemand. Het gevoel dat je de nr 1 bent.
Bij jouw gaat dat gevoel nog veel verder. Bij jou krijg ik het gevoel dat ik de beste, de enigste, de liefste, .. ben. Bij jou is dat gevoel ook intenser als alles wat ik ooit gevoeld heb. Met jou aan mijn zijde heb ik het tastbare gevoel door alle hemels tegelijk te zweven… jij doet me fantastisch voelen in het binnenste van mijn hart! Bij jou heb ik het gedacht de ware te zijn en dat is het beste gevoel wat iemand kan hebben, daarom geniet ik van elk moment samen met je. Zie je, liefde is een kwestie van gevoelens te durven uiten. En die heb ik in overvloed, maar wel alleen maar voor jou. Daarom ben ik bij jou ook zo zeker van mijn stuk, omdat ik weet en besef dat mijn liefde voor jou nooit zal over gaan. Elke dag opnieuw groeit zij voor je, en het is nog nooit gebeurd dat dat niet zo was. Mijn liefde voor je is oneindig en dat zal altijd zo blijven! Je voerde me niet alleen in veilige banen langs het kanaal of over de hoge bergen die voor ons onbereikbaar leken, je beklom ook samen met mij de heuvels en dalen. Je was er op tijd voor me, om me de ware weg te wijzen als ik al eens durfde afdwalen. Je bracht me tot aan de finish waar de bloemen op me wachtten en niet te vergeten je eeuwige vriendschap. Ooit zal ik afscheid van je moeten nemen maar je blijft voor mij onvervangbaar …. mijn fiets.

hevig liefhebber van het fietsroutenetwerk zeker!

Men laat mij niet los, maar ik vertik het om mij hier nog te tonen... voorlopig althans. Er zijn er hier een aantal die mijn kritiek en andere spuigaten niet kunnen luchten. Men heeft mij al in't zak gezet, en dat hebben de trouwe toelezers allicht gemerkt. Om op je gemak te laten voelen, de telloorlekker is terug... maar onder een andere "schuilnaam". En nee, niet meer als "geregistreerde"... ik heb mijn lesje geleerd ! Hopelijk ondergaan jullie niet datzelfde lot. Ik zweer mijn provider echter niet af; er zitten daar nogal véél snotters die niet eens weten waar Abraham de mosterd vandaan heeft. Hen kan ik dus niets kwalijk nemen !
Maar tijd heelt vele wonden. Je zal me dus, in de toekomst, onder andere -maar toch eigen- nicknames tegenkomen. Het is ten slotte in dit forum dat ik de moeilijkheden van de laatste maanden mocht ondervinden. Ik neem jullie daarom ook niets kwalijk; mijn verontschuldigingen mochten jullie je geviseerd zien door mijn uitblijven.
Het ga jullie goed... en dank Kwezel op je blote knieën dat ik hier nog iets heb laten horen (sans rancune).
Groetjes
TLL

Verrek... het is mij zelfs niet mogelijk meer om een andere nicknaam te gebruiken. Wil men mij nu helemaal mijn vrijheid ontnemen ?...
Alvast, ik maak géén reclame meer voor seniorennet... dat Pascal daar maar rekenschap van neemt. Er is iets "loos" met z'n systeem !

't is maar een weet...
TLL

Vanmorgen in de badkamer, nadat ik gedoucht had en de nageltjes geknipt met mijn reeds gekend knippertje, moest ik weer eens aan vroeger denken. Nee, niet aan de Romeinen, dat is déja vu, geen twee keer hetzelfde hé, ik ging slechts terug tot in de middeleeuwen.
Hoe gemakkelijk die mensen van toen het hadden, ze hadden geen nood aan doucheshampoo of aan haarwasproducten, al of niet voor vet of droog haar…
Die producten bestonden gewoon nog niet, er bestond uberhaupt zelfs geen douche!
Of het moet geweest zijn dat een of andere houthakker zijn beschermende kledingstukken uittrok om in zijn nakie onder een fris regenbuitje te staan dansen, waarna hij waarschijnlijk door de zedenpolitie werd opgepakt wegens aanstootgevend gedrag. Vermits er toen alleen slechte zeden bestonden, is het bestaan van politie hiervoor hoogst onwaarschijnlijk.
In elk geval, de “high society” had helemaal geen nood aan dergelijke producten. Een doos geparfumeerd poeder volstond, voor de volgelingen van Lodewijk de zoveelste.
Vermits ik reeds in verschillende geschiedenisboeken gelezen heb, dat ze het in die tijd met de hygiëne niet zo nauw namen, (ze wasten zich omzeggens nooit,) neem ik dat maar als vaststaand feit aan.
Wie ben ik dat ik hieraan zou twijfelen?
Dat ze hierbij een lekker zweetluchtje verspreiden, staat buiten kijf.
Hierop voortbordurend, stel ik me voor op welke manier ze dan de liefde bedreven. Met een wasknijper op de neus? Als er nog geen waspoeder bestond, waren er waarschijnlijk ook nog geen wasknijpers!
Mijn kennis over die tijden is hopeloos ontoereikend, misschien is er wel iemand die me daarover meer kan inlichten?
Maar als er geen wasknijpers bij de hand waren, een klodder dikke modder in de neusgaten proppen kon in dat geval ook wonderen verrichten. Zelfs als je per ongeluk met de hand in een verse koeiendrek zat te wroeten, was die geur misschien nog te verkiezen boven de geur van een vrouwmens dat slechts in aanraking met water was gekomen bij haar geboorte, toen ze uit het vruchtwater werd gehesen…(De geur van een manspersoon idem dito, leve de emancipatie! )
Daarbij dacht ik onwillekeurig aan onze facteur, volgens mij wast die zich ook nooit. Die heeft niet alleen vingernagels zo lang en zo smerig als die van een heks, als je wilt weten of hij nog niet op komst is hoef je slechts je neus buiten de deur te steken. Je ruikt hem al van twee straten ver aankomen. Zelfs de brieven die hij in de bus deponeert, dragen zijn onmiskenbare geur.
Toen ik hem hierover eens aansprak, steeds heel tactvol en beleefd zoals ik nu eenmaal ben “zeg vuil vies ventje, was jij je dan nooit?” antwoordde hij me “Waarom zou ik, het is wreed gemakkelijk jong! Nooit staan aanschuiven, het is eender voor wat, mensen maken altijd dat ze weg zijn, en aan de toog sta ik ook altijd alleen, altijd plaats! En je moest eens weten wat ik op een jaar uitspaar aan zeep en handdoeken en zo…”
Langs die kant had ik het nog niet bezien natuurlijk, hier valt ook wat voor te zeggen…
En het geld dat hij hierdoor uitspaart, spendeert hij aan pinten bier in de kroeg op onze hoek. Daar kwam laatst de ambulance nog aan te pas, toen bij zijn binnenkomst de aanwezige klanten elkaar vertrappelden in hun haast om buiten te geraken…
Terug naar Lodewijk XIV, die een complimentje maakt aan een zijner maîtresses “Lieve Josephine, (hij had haar even geleend bij Napoleon) wat ruik jij vandaag weer heel speciaal, welk parfum heb je gebruikt?”
"Niets speciaal Sire, gewoon patatbloem voor mijn gelaat, tomatensap voor mijn lippen, zoals gewoonlijk.."
"Nee Fientje, vandaag heb je echt een verrukkelijk geurtje"
Josephine krijgt een schaamteblosje op de bleke wangen " Ik moet je wel bekennen Sire, daarjuist kon ik een windje niet binnenhouden, het spijt me erg…"
"Jou spijten parbleu, nog maar zelden zoiets lekker geroken! Ik zou zeggen, doe zo voort beste meid, geef van katoen! Kamermeid, breng eens een bord bruine bonensoep voor Fientje, immédiatement!"

Mijn bus okselspray is weeral leeg, morgen een nieuwe halen, niet vergeten…Nog wat aftershave op mijn facie en we kunnen er weeral tegenaan.

In feite was dit bedoeld voor een andere topic, Maar eenmaal geklikt op die grote toets,was het te laat. Ik verzoek U mij dan ook te willen verschonen bij deze religieuze opstoot!

Zelf heb ik een paar jaar mijn broek versleten op een internaat. Mijn frank(toen nog) was daar vrij vlug gevallen wat de methodiek was van het hersenspoelen. Het heeft bij mij niet gepakt. Edoch,de mooie kanten van het "verhaal" heb ik onthouden: het verschil tussen goed en kwaad trachten te ontdekken. Dit is echter een filosofie die men leert, door te leven en niet uit een of andere de heilige schrift ,of verplicht van buiten te leren catechismus.

Elk geloof, heeft als basis, dat men zijn evenmens niet mag doden of haten. Tot daar toe het mooie dat in bijna elk geloof terug te vinden is. Een mooie basisregel die door de mensen zelf, door tal van misbruiken, kapot is gemaakt.

Ergens op het Forum lees ik van een kriske, "dat hij zich wil laten ontdopen". Op het eerste zicht misschien wel iets dat belachelijk overkomt. Bij nader toezien kan dit een vorm van protest zijn en heeft dat kriske, voor zichzelf, misschien wel voor honderd procent gelijk.

Dat er een Jezus of een Mohammed, Jantje of Pierke ons ooit is komen vertellen, dat wij goed moeten zijn voor elkaar, daar twijfel ik niet aan. Zelfs al was die man voor ons een allochtoon, een bruine medemens dus. Paterke Leman mag mij dat niet kwalijk nemen, want zelfs onze Lieve vrouw van Halle, is een zwarte madam!

Dat die Jezus de allereerste syndicalist was met trekken van het communisme,daar twijfel ik ook niet aan. Hij heeft per slot van rekening toch de communie uitgevonden, nietwaar?

Dat men er ons, bij elke religieuze oefening, tot vervelens toe wil aan herinneren, dat die brave man voor ons aan zijn kruis is gestorven , dat zal dan misschien ook wel de waarheid zijn. Dat men daarvoor de nagels van zijn vader-schrijnwerker- is gaan pikken, daar geloof ik geen snars van! Dit werd mij op school verteld, door één van die witte paters die, af en toe, eens op congé mocht komen van het verre Congo. Hij dacht waarschijnlijk met negerkes te doen te hebben! Naar zijn zilverpapier,... daar kon hij naar fluiten,.. de overdrijver!

Dat er vele honderdduizenden anderen, ook hun leven voor ons hebben gegeven en dit in de naam van onze relatieve vrijheid, waar wij nu nog mogen van genieten, dat is dan weer, een tastbaar feit.

Die laatsten hebben er enkel, postuum, een decoratie voor gekregen. Daarmee was de kous af! Maar, voor mij, zijn zij dan ook Jezussen!

Ergens heb ik nog gelezen,"dat het beter zou zijn om alle godsdiensten af te schaffen of er tenminste de belastingbetaler niet meer te laten voor opdraaien." Wie een godsdienst wil belijden en kerken of moskeeën wil bouwen en onderhouden, die moet er dan maar zelf financieel voor opdraaien. (al de na-Napoliaanse beloften ten spijt!)

Dit is eigenlijk nog zo een gek gedacht niet! Iedereen heeft het recht om gelovig of ongelovig te zijn. De ongelovige moet dan ook niet opdraaien voor de lonen van de priesters en konsoorten. Die lonen die, ter herinnering, door de staat, dus door ons allen, worden gedragen.

Dat ze hun kerkfabrieken wat beter doen draaien! Kerkfabrieken? Ik heb me altijd al afgevraagd, wat ze daar wel fabriceren? Het zullen geen Latexproducten zijn denk ik, want de grote baas is er tegen! Of dit met één van zijn allergieën te maken heeft, blijft een open vraag.

Dat er een opperwezen zou bestaan, gelijk welke naam die ook moge dragen, die: goed voor ons zorgt; die oneindig barmhartig zou zijn; die iedereen bemind en waarvoor iedereen gelijk is. Laat mij toe, om daaraan te twijfelen. Want in zijn of hun naam, werden en worden téveel mensenlevens geofferd. Het lamsvlees is blijkbaar minder in trek! Of dit de fout is van Gaia, of een naam die er op trekt, laat ik in het midden!

Voor mij, zijn er vele goden op dit tranendal. Dat zijn diegenen die ik dagelijks ontmoet, die vriendelijk voor mij zijn en waar ik het goed bij heb, zonder dat ik voor hem of haar moet "vrezen". Zelfs mijn hond, die heeft iets godelijks. Wanneer hij mij een lik geeft, denk ik soms aan die witte pater, die gast, die evengoed kon zeveren!

Ergens geloven wij allen in iets, al was het nog maar in onzelf! En daar, hebben kerkelijke- noch wereldlijke overheden zich mee te bemoeien!

Maar eerlijk is eerlijk! Telkens voor het slapen gaan........! Ge kunt nooit weten, nietwaar?

Amen

Ik wil even hier even verder breien op het voorgaande van Ed. Waarom of waarin geloven wij? Het eerste gebod bevat een waarschuwing tegen het aanbidden van andere goden. Het grappige is dat hier mensen zichzelf nadrukkelijk als ongelovig presenteren. De vraag had dus beter kunnen luidden 'Waarom op waarin geloven zij?
Als iemand zich niet stoort aan de maatschappelijke regels, zeggen we dat hij god noch gebod kent. Men kan zich voorstellen dat ongodisten zich ergeren aan deze annexatie. Ik zou geen (christelijk) ethicus kennen die deze uitspraak onderschrijft: een moraal is heel wel mogelijk zonder goddelijk fundament. Dit neemt niet weg dat een groot aantal mensen hun ethische regels door een goddelijk fundament onderbouwd zien.
‘God noch gebod kennen’ is illustratief. Waar vroeger het gezegde luidde: ‘van God noch zijn gebod weten,’ luidt het nu ,‘zich aan God noch gebod storen’. Net zoals God uit het straatbeeld verdween, is het ‘zijn’ sedert enige tijd verdwenen uit dit gezegde.
Veel belijders van de christelijke godsdiensten zien hun geloof niet meer in de eerste plaats als een noodzakelijke verering van een machtig bovennatuurlijk wezen, maar als het fundament van moraal.
Het woord 'geloven' door de godisten is geannexeerd. Dat berust al evenzeer op een misverstand zijnerzijds. En dat is des te opmerkelijker omdat iemand ooit ons omstandig uitgelegd heeft: "Elk kennen houdt in dat we zonder vragen dingen aanvaarden, met andere woorden dat we dingen geloven." Het interessante is bovendien dat veel godisten juist spreken over 'weten' in plaats van 'geloven'. Of zal iemand anders dadelijk beweren dat de godisten het woord 'weten' geannexeerd hebben?
De stelling dat, ‘de godisten veel meer mogen dan de ongodisten,’ blijkt voor het huidige volk, onzinnig. In tegendeel, de ongelovigen hebben net zoveel rechten als de gelovigen, maar zij permitteren zich veel meer. En ik durf de stelling dat godisten in wetenschap, journalistiek en media vaker gediscrimineerd worden dan ongodisten, gerust aan. Laat iedereen dus geloven in zijn of haar Nirvana of Walhalla. Degenen die graag koeien vereren of Boeddha , daar kan ik gemakkelijk mee leven. Tenslotte heeft er iemand gezegd: “geef aan God , wat God toekomt en geef aan de belastingen de rest.”