Tinneke, anders

[Robol]

een dag zonder denken
Een dag van genieten...

Ik vind dat heel mooi
gezien ik vandaag zo'n dag mocht
beleven ...
de zomer, de zon en mijn geliefde...

de vlinders op mijn vlinderstruiken...

Robbe

[tinneke 58]

Aanvoelen

Zie ik,
vraagtekens tussen de lijnen ?
Hoor ik,
ondanks de stilte
in je woorden muziek ?
Woorden die ik herken
van een liefdeslied
Voel ik de trilling
gedreven door de lucht
van een diepe zucht ?

Voel ik angst,
door onwetendheid,
voor een gevoel onbekend ?

Aanvoelen,
zonder weten,
zonder zeggen,
zonder kennen
En toch zo,
grenzen verleggen

Woorden,
zonder ze te verklaren
Uit een pen gevloeid
Als champagne ervaren
Woorden,
om in je hart te bewaren…



Tinneke

[tinneke 58]

Brandend zand

Badend, glanzend
Omringd, weerkaatsend
Tussen miljarden korrels wit zand

Jij,
onder de middagzon
Vol verlangen kijk ik je aan
Trillingen in m’n hand
Ik wou dat ik je strelen kon
Uren, dagen en weken
Kan ik zo blijven staan

Verzadigd van jouw beeld
Vervuld van verlangen
Getekend in gedachten
Je huid,
zo gaaf en teer
Je lichaam,
broos als porselein
Ik keer alleen
en troosteloos weer…

Ik zou m’n ziel verkopen,
mocht ik één ogenblik
een zandkorrel zijn…



Tinneke

[tinneke 58]

Zomerdag

Duingras,
wiegend op de wind
In het zand,
een gevallen ijsje van een kind

Een zilveren meeuw,
landt op het strand
Vindt hier en daar een etensrest
Lege blikjes getuigen,
er werd heel wat dorst gelest

Jouw lichaam,
waarmee ik zo vertrouwd ben
Glanst,
onder de reflexie van de zon
Jouw lichaam,
waarvan ik ieder plekje ken

De zoete geur van coco’s olie
met zweetdruppels vermengd
Dwarrelend,
neerwaarts langsheen je lenden
Langs iedere lichaamsplooi
nooit zag ik jou zo mooi

Zomerdag,
na koude winternachten
Na lange nachten wachten
Winterdromen,
andere gedachten…



Tinneke

[tinneke 58]

Droombeeld

Roerloos lig je daar
Je lichaamscontouren
Afgetekend,
gebruind onder de zon
Op het wit satijnen laken
Je zachte goudgele haar
Een lichte blos op je kaken
Je huid die bijna blinkt
Je ogen spreken liefde,
waarin ik haast verdrink
Ik ben bijna bang je aan te raken

Indien morgen nooit meer zou komen
Bewaar ik dit beeld,
van jou
Voor eeuwig in mijn dromen



Tinneke

[tinneke 58]

Mijn dozen

Soms licht ik het deksel
van één van mijn dozen
Doos van verleden
Doos voor de toekomst
Zorgvuldig en per kleur uitgekozen

M’n gele doos is die van de lente
Voor een zonnige dag
Ik open ze wanneer een vroege vogel zingt
Als de zwaan zorgzaam haar eerste eieren broedt
Als ik de lach hoor van een kind
Uit m’n gele doos put ik moed

Met m’n groene doos heb ik moeite
Ik heb er zoveel ingestopt
Elke gedachte,
iedere wens
Alles wat ik heb opgekropt
Van m’n kindertijd,
tot volwassen mens
Ze weegt zwaar als lood
De groene doos is die van de hoop

Dan is er ook de rode doos
Waarin de troetelnaampjes zitten,
die jij voor me koos
Als ik de rode doos openmaak
Voel ik me gelukkig,
voel ik me blij
Wanneer ik het deksel licht
voel ik jou naast mij

Als laatste heb ik de doos van m’n verleden
Een zwarte doos volgestouwd,
met pijn en verdriet
Ik had deze doos liever gemeden
Ik heb me dan ook voorgenomen
het deksel toe te laten
Ik kan immers nooit de inhoud bekijken
zonder pijn,
zonder een gevoel van haten

Mijn dozen

Door mezelf,
zorgvuldig gekozen
Ze maken me verdrietig
Ze maken me blij
Ze zijn m’n gedachten
Ze zijn m’n leven
Ze zijn ik
Ze zijn jij

De dozen van mij



Tinneke

[tinneke 58]

Zolang

Zolang,
ik zonder vragen mag nemen,
mag geven
Zolang wil ik,
deel uitmaken van jouw leven

Zolang,
jij met mij wil delen
Je vreugde
Je verdriet
Je pijn
Zolang wil ik,
jouw rots in de branding zijn

Zolang,
jij mij nodig hebt
Waarvoor dat ook mag wezen,
hoef je voor een afscheid niet te vrezen

Zolang,
wil ik de schaduw
van het maanlicht zijn
Het staat al zolang
in de sterren geschreven



Tinneke

[tinneke 58]

Beloften

Ooit,
werd ik gedragen op jouw handen
Heb ik gewoond in jouw hart
Het was m’n huis
Het was m’n thuis

Ooit,
hebben we gedroomd van witte stranden
Van warmte, liefde, zon,
in verre landen

Ooit,
ging er geen etmaal voorbij
dat we niet naar elkaar verlangden

Ooit,
waren jouw lippen rood als bloed
Was die glimlach om jouw mond voor mij
Die lach, die wonderen doet
alleen voor mij bedoeld

Ooit,
waren onze harten één
Zelfs zonder jou,
was ik nooit alleen

Ooit,
was dit alles voor het leven
Zo had je me beloofd
Als ik nu achterom kijk
is niets meer wat het lijkt
De passie is gedoofd

En toch,
heb ik me nooit afgevraagd
Waarom ik je heb geloofd…



Tinneke

[tinneke 58]

Over dromen

Droom maar liefste
Droom van witte stranden
Van een schip aan de horizon
Laat je varen
Droom van het strelen
van mijn handen
Hou vast mijn ogen
die liefdevol naar je staren
Geen zee,
zo woest
kan mijn hart bedaren

Droom maar liefste
Vul je beker van verlangen
Drink de liefde van ons twee
Hou me in je hart gevangen
Wieg me zachtjes,
dan droom ik mee…



Tinneke

[tinneke 58]

Op zoek

Een machtig gevoel
En toch zo onmachtig zijn
Groeien in jouw nabijheid
En toch dat meisje blijven,
zo klein

Ver van elkaar
En toch,
als ik m’n ogen sluit
ben je bijna tastbaar,
ben je daar

Sporen achtergelaten
Onzichtbaar, onuitwisbaar
Ik heb je nodig,
als mijn pen een vel papier

Ik kan je voelen
als ik mijn hand op m’n hart leg
Wil jij me beloven,
mij te geloven
wanneer ik je zeg
Samen,
vinden we een weg…



Tinneke

[tinneke 58]

Ga nu maar

Neem me op
Draag me,
in de palm van je handen
Hoger dan hoog
Hoger dan de regenboog
Laat me,
zacht op de wolken landen

Laat me daar,
liever vandaag nog dan morgen
Laat me daar,
vredig achter zonder spijt
Zonder zorgen
We hadden een mooie tijd

Laat me
En ik hou het beeld in gedachten
De laatste keer dat je naar me lachte

Laat me en ga nu maar
Ga je toekomst bouwen
En weet,
dat ik nooit gestopt ben
van je te houden



Tinneke

[tinneke 58]

Stil verdriet

Vruchteloos,
ben ik op zoek

Ergens,
ben ik ze verloren
Ze is niet meer
De hartstocht van weleer


Hopeloos,

zoek ik de woorden
die me diep ontroerden
Woorden,
die m’n hart beroerden

Troosteloos,

kijk ik in je diepbruine ogen
Koud,
zonder enige glans
Jouw ogen,
die me nog nooit hebben belogen

Jouw ogen,
die eens naar me lachten
Krampachtig,
vorm ik mijn woorden tot zinnen
Om de pijn te verzachten
Om te genezen,
vanbinnen…



Tinneke

[tinneke 58]

Naast jou

Bij jou,

vind ik zekerheid
Warmte en genegenheid
Het gevoel van nodig zijn
Rake woorden en veel steun
De schouder,
waarop ik zo graag leun

Naast jou,

voel ik me waardig
Voel ik dat ik ben
Is er de bewondering
voor wie jij bent
Is er het gevoel,
dat ik je al zolang ken

Door jou,

heb ik de weg gevonden
die ik had verlaten
Het pad des levens,
met veel zijwegen
Ik vond m’n voetsporen
die er nog stonden
M’n oude schoenen,
heb ik terug gekregen

Dankzij jou,

Heb ik begrepen,
dat er meer is
dan alleen maar geven
Ben ik geworden,
wie ik nu ben

Mag ik dankbaar zijn,
dat ik je ken ?



Tinneke

[tinneke 58]

Jij

Jij geeft mij,
warmte en genegenheid
Liefde en oprechtheid
In donkere dagen,
heb je me alles gegeven
Overal en altijd
heb je me in je hart gedragen
Van jou,
heb ik mezelf terug gekregen

Jij hebt met mij,
liefde en leed gedeeld
Je hebt m’n wonden verzorgd
tot ze waren geheeld
Je stelde nooit vragen
Gaf me je vertrouwen

Voor eeuwig en 10 dagen,
zal ik van je houden



Tinneke

[tinneke 58]

Zeg nooit “nooit”


Moeilijk uit te leggen
Veel makkelijker
“Nooit” gewoon zeggen

Soms denk ik even
Waarom zeg je,
zeg nooit “nooit”?
Om jezelf het voordeel
van de twijfel te geven ?

Zeg nooit “nooit” is,
zoals “niets”
Niets om vast te nemen?
Niets om op te bouwen?
Niets om op te vertrouwen?
Om “niets” heb ik nog nooit
iemand zien wenen
Bestaat er dan “niets”,
om van te houden?

Zeg daarom dus nooit “nooit”
“Nooit” achterom kijken?
“Nooit” vooruit willen zien?
“Nooit” van je weg afwijken?
“Nooit” je gevoelens laten blijken?

Zal er een dag komen,
dat ik nooit meer “nooit” zal zeggen?
Ooit later misschien,
we zullen zien…



Tinneke