verleden week heb ik Herman de Coninck gelezen.
De gedichten 1
Toen ik het boek dicht sloeg...
nam ik mijn pen in de hand
en begon te schrijven...
ik liet het "gedicht" aan mijn vriendin en een vriend lezen...
niet jouw stijl hé? Nee, dat klopt wel...
het is heel moeilijk om iets weer te geven
en je probeert dat in een andere stijl te doen!
Ergens gaat er dan "gevoel" verloren...
en ik heb me laten vertellen,
dat dit niet mag bij poëzie
Maar goed...ik plaats het toch maar in m'n korfje
en jullie mening is steeds welkom
+ of - ...als ze maar eerlijk is.
Wens al mijn trouwe bezoekers een heel fijn en gezellig weekend
Liefs xxx *BiBi*
VLEK
Herman de Coninck is uit
uitgelezen heb ik zijn boek
boekinleiding overtuigde me te lezen
lezeres was ik van zijn gedichten.
De schrijver is dood
zijn gedichten leven en zijn bekend
De lezeres leeft
haar gedichten dood en onbekend.
Haar lichaam
het onbeschreven blad
Haar hart
de pen
Haar bloed
de inkt
Voor haar een maagdelijk wit blad.
Het lichaam voelt, maar leeft niet echt
alleen herinnering aan die ene nacht, vol passie.
De pen, bewust van haar kracht
Het hart klopt, bonst
als hartstocht in het spel is.
De pen gevuld met indigoblauwe inkt
Haar hart met helderrood bloed
het vocht dat haar tweemaal doet leven.
Blauwe woorden op het witte blad
De rode vlek op het spierwitte laken
De blauwe woorden, ver van een gedicht
Rood is stille getuige
een meisje wordt een vrouw
Het rood, ver van passie.
In een droom…
is zij de beroemde dichteres
is zij de passionele vrouw
waar elke man van droomt.
S. Ingrid (*BiBi* op SN)
September 2006
JEWEL. 
